Saturday, August 16, 2008

5 πράγματα που έμαθα σχετικά με την φαντασία.... στη Χίο!


My Companions - The Ball, originally uploaded by mafaldaQ.

1. Όσοι διαθέτουν αχαλίνωτη φαντασία (βλ. δικηγόροι με ιδιαίτερη κλίση στον σχεδιασμό comic), μπορούν να βλέπουν την συγκεκριμένη μπάλα, ως καρπούζι! Όχι φυσικά λόγω σχήματος, αλλά, κυρίως λόγω χρώματος!

2. Πολύ χρήσιμο εργαλείο, για την ύπαρξη αχαλίνωτης φαντασίας, τα διάφορα μικρο-εργαλεία της κουζίνας, όπως το σουπερ, ειδικό μηχάνημα, που κόβει ολοστρόγγυλα τις πατάτες ή κάπως έτσι! Εξαιτίας του, η μπάλα μοιάζει με καρπούζι και την άκουσα κανονικά, που δεν το έβλεπα, με την πρώτη ματιά! Τι να κάνουμε; Δεν διαθέτουμε όλοι technologically advanced εργαλεία στην κουζίνα μας!

3. Οι ίδιοι, αυτοί, με την αχαλίνωτη… φαντασία… δεν μπορούσαν να φανταστούν, τι συνέπειες θα έχει η προβολή, του παρακάτω βίντεο, το πρώτο βράδυ των διακοπών, στις χαρούμενες koishii και efou! Και μάλιστα κάθε φορά, που γκρινιάζω… υπαινίσσονται ότι ήταν ζήτημα χρόνου, να το ανακαλύψουν οι χαρούμενες. Αργά ή γρήγορα θα γινόταν! Πολύ φυσιολογικό. Ειδικά με δεδομένο ότι η Koishii, δεν έχει pc, δεν έχει σύνδεση στο internet και με το ζόρι έχει τηλέφωνο! Βλέπετε τα ταχυδρομικά περιστέρια πλέον, παραδίδουν χαρτάκια με link για το youtube!



4. Η αχαλίνωτη… φαντασία… είναι κολλητική! Υπάρχει στον αέρα, που αναπνέουμε! Έτσι το κακό δεν περιορίστηκε στον Charlie! Δείτε τι κοινωνικοπολιτικές προεκτάσεις έχει! Καταμεσής του δρόμου και περιμένοντας ένα λεωφορείο (ανάθεμα αν μάθαμε πως ακριβώς δουλεύουν τα αστικά), βλέπετε τη διάδοσή της… Με ταχύτητα φωτός! Πάντα για τη φαντασία μιλάμε!



5. Δεν θα μάθουμε, αν ο παππούς, που είχε το ξενοδοχείο, που μέναμε, το έπαθε από υπερβολική φαντασία. Σκεφτήκαμε, διάφορες, πιθανές καταστάσεις, όπως υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ, σε συνδυασμό με διάφορα πολύχρωμα χάπια καθώς και διάφορες ασθένειες. Συγνώμη, για την παράλειψη… Στο μακράς, διάρκειας, χαμόγελο, που είχε κάθε φορά που μας έβλεπε, αναφέρομαι! Μετά τα 5 πρώτα λεπτά παραμονής, στην ίδια θέση και με την ίδια χαμογελαστή φάτσα, χωρίς καμία αντίδραση (ούτε ένα βλέφαρο δεν πετάριζε) , σκεφτόμουν ότι ίσως έπρεπε καλέσω το 166 και σε πόση ώρα θα είναι εκεί να τον παραλάβουν!

8 comments:

Εύη said...

LOL!!!! Πολύ γέλασα με το τραγουδάκι Snape-Dumbledore-et al., το είχα ξανακούσει κάπου αλλά δε θυμάμαι πού! Τον Τσάρλι το Μονόκερο δεν τον είχα υπόψη μου. Τώρα που τον έχω, έχω και μείον μία αίσθηση -- και όχι, δε φταίει το ότι δοκίμασα να βάλω μπανάνα στο εν λόγω αισθητήριο όργανο!!!

mafalda said...

Αγαπητή... Δεν μπορείς να φανταστείς τι τράβηξα... Όλη μέρα να τις έχω στο κατόπι, την ώρα που εγώ φωτογραφίζω ρημάδια... ως τον ροζ και γαλάζιο μονόκερο! Ουφ! Πολύ γέλιο βέβαια αλλά και πολύ Charlieeeeeeeeee!

Monte-Cristo said...

Σε λάθος πλοίο μπήκατε. Δεν είσασταν για Χίο, στη Λέρο έπρεπε να κατεβείτε! Τρελοκομεία!

Υπέροχες οι φωτογραφίες!

kihli said...

καλά είστε τελείως τρελές χαχαχααααααααααααα

mafalda said...

@ Monte-Cristo: Δεν βρίσκαμε δωμάτια εκεί :(! Δεν πειράζει όμως... Του χρόνου!

@ Kihli: Καλά αυτό είναι γεγονός!!!

κούνελος said...

lol! θυμίστε μου να μην έρθω ΠΟΤΕ μαζί σας διακοπές!

efou said...

Αχ μου λείπετε συνταξιδιώτισσες!!
((((((γυναικομάνι))))))
Charlieeee, το ποστ σου είναι υπέροχο!! παραβλέπω τα παράπονα για το ότι ήμασταν χαρούμενες, τι μας ήθελες δηλαδή μουρτζούφλες? :-Ρ

mafalda said...

@ Κούνελος: Εσύ θα χάσεις! Περάσαμε υπέροχα!

@ efou: Και εμάς μας λείπεις! Εννοείται ότι σας θέλω χαρούμενες! Έτσι σας έμαθα, έτσι σας αγάπησα, έτσι σας προτιμώ! Σταθερές αξίες...