Πρώτη μέρα στο γραφείο σήμερα για το 2009 και φυσικά κρύο αλλά μια πολύ εξαιρετική διάθεση. Θεώρησα εξαιρετικό οιωνό να ξεκινάει η «εργασιακή» χρονιά με θετική διάθεση. Είχε και έναν υπέροχο ήλιο έξω, οπότε όταν μας δόθηκε η εντολή, να κλείσουμε εκκρεμότητες και να φύγουμε νωρίτερα, δε διστάσαμε. Αποφασίσαμε να πάμε για καφεδάκι στο café του Μουσείου Φωτογραφίας, που είναι το αγαπημένο μας σημείο, με ήλιο τον χειμώνα και κατεβήκαμε παραλία.
Αριστοτέλους με Λ. Νίκης, τα γλαροπούλια τσιμπολογούσαν ψωμάκι, από ένα παιδάκι και μας φάνηκε τόσο όμορφο το θέαμα, που θυσιάσαμε γενναία ποσότητα, από μια σπιτική βασιλόπιτα για να το επαναλάβουμε. Θα πρέπει να ήταν πολύ γελοίο το θέαμα μια κοπελίτσας, να πετάει βασιλόπιτα στο Θερμαϊκό και να τρέχει να ξεφύγει από τα πεινασμένα γλαροπούλια, ενώ μια άλλη πιο τρελή να μένει εκεί για να τα φωτογραφίσει. Είχαμε και κοινό. Έτσι κάπως, προέκυψε και η πρώτη φωτογραφία του project. Συνεχίσαμε προς το Μουσείο και μασουλούσαμε συνωμοτικά την βασιλόπιτα, μην μας πάρουν χαμπάρι τα πεινασμένα και μας κάνουν ντου.
Το café ήταν κλειστό τελικά και περιοριστήκαμε σε ένα άλλο café, από όπου μπορούσαμε να βλέπουμε τη θάλασσα και τον ήλιο. Παραμένει άγνωστο αν το φλουρί το πετάξαμε στους γλάρους, αν το κατάπιαμε πάνω στην βιασύνη μας ή αν δεν υπήρχε καν. Είναι και αυτή η γεύση σκουριάς, που έχω από το απόγευμα, που ίσως θα έπρεπε να με προβληματίζει;
Saturday, January 3, 2009
[1/365] Flight to the light
Thursday, January 1, 2009
New Year’s blog resolutions
and originally can be blamed for my love for photography!
Ευχαριστώ πολύ!
Ευχαριστώ πολύ!
Αυτό το χρονικό διάστημα, που κατάφερα και ξεκουράστηκα και κοιμήθηκα πάνω από 4 ώρες/μέρα, πήρα μερικές μεγάλες αποφάσεις για το blog, τις οποίες θα αρχίσετε να τις βλέπετε σιγά-σιγά. Κάτι σαν New Year’s blog resolutions, που θα ικανοποιήσουν τις δικές μου New Year’s resolutions και αυτές είναι:
1. Να αφοσιωθώ περισσότερο στην φωτογραφία, μήπως και αποφασίσω αν με αγαπάει όσο και εγώ και αν με αγαπάει, ποιο είδος της, μου ταιριάζει καλύτερα. Αποφάσισα, πως ο καλύτερος τρόπος, για να καταλάβω αν η αγάπη είναι αμοιβαία, είναι να δεσμευτώ λίγο πιο σοβαρά με μερικά projects και έτσι:
- Θα ξεκινήσω ένα τελείως ψυχαναγκαστικό project, που πολλοί ανά τον κόσμο κάνουν και ονομάζουν «project 365», αλλιώς και μια φωτογραφία την ημέρα. Για κάτι που αντιπροσωπεύει την ημέρα μου ή για κάτι που κέρδισε την προσοχή μου. Κάτι σαν φωτογραφικό ημερολόγιο. Δεν έχω αποφασίσει ακόμα αν θα υπάρχει και κείμενο αλλά πιστεύω ότι οι φωτογραφίες, θα το καθορίσουν. Μετά από προσεκτική μελέτη όλων των πιθανών groups (αυτοπορτρέτα, παιδιά, παιχνίδια, extreme καταστάσεις, ζευγάρια κ.λπ.), αποφάσισα ότι το «project 365!» μου ταιριάζει περισσότερο. «We are less interested in self-portraits and portraits of others (although on occasion these are absolutely fine) and more interested in the world around you”. Και εγώ αυτό θέλω να κάνω. Να φωτογραφίζω τον κόσμο γύρω μου.
- Θα αρχίσω να ανεβάζω, σιγά-σιγά τις καλύτερες φωτογραφίες από τον φωτογραφικό μαραθώνιο στο studio του Δάσκαλου Παύλου, για να εκθέσω μια προς μια όλες τις συμμετέχουσες! Ήδη τα πρώτα set έχουν δουλευτεί και έχω την άδεια τους, να τις εκθέσω.
- Θα προσπαθήσω, σε 12 posts, να κάνω έναν φωτογραφικό απολογισμό του 2008 και των σημαντικότερων γεγονότων, που φωτογράφισα επιμελώς αλλά ποτέ δεν πρόλαβα να δω, λόγω έλλειψης χρόνου.
- Θα προσπαθήσω να γράψω για όλους τους αγαπημένους μου φωτογράφους και θα τους παρουσιάσω με τις φωτογραφίες, που με κέρδισαν. Αυτό μπορεί να είναι κάπως βαρετό αλλά το έχω πραγματικά ανάγκη να το κάνω, σαν φόρο τιμής. Έχω αποφασίσει έναν την εβδομάδα, οπότε υπομονή!
2. Να αφοσιωθώ περισσότερο στις ιστορίες, που έχω εδώ και πολύ καιρό υποσχεθεί αλλά δεν έχω ολοκληρώσει. Η καταγραφή τους θα με βοηθήσει να θυμάμαι, να μην πρέπει να τις διηγηθώ ξανά και ξανά και το βρίσκω πολύ λυτρωτικό, να ξέρω πως έκανα κάποιους ή κάποιες να κρυφογελάσουν. Το γέλιο είναι υγεία. Περιμένω προτάσεις για όσες έχω πει προφορικά και σας άρεσαν αλλά δεν έγιναν και γραπτές!
3. Να τα ξαναβρώ με κάποιες πολύ μεγάλες αγάπες μου, που με ακολουθούν παντού ακόμα και όταν εγώ τους γυρνάω επιδεικτικά την πλάτη, για να αφοσιωθώ κάπου αλλού. Αλλά για αυτές τις αγάπες, θα μάθετε περισσότερα στο biographix. Όχι γιατί δεν χωράνε εδώ… Εκεί έχω «δεσμευτεί» να γράφω για οτιδήποτε διαμορφώνει την αισθητική μου. Εδώ θα γράφω για ότι διαμορφώνει τη ψυχή μου.
Και μερικές ευχές για την νέα χρονιά:
Σε εμένα εύχομαι να γράψω κάτι, που να σας αγγίξει όσο και εμένα ή έστω να σας κάνει να γελάσετε, όταν το έχετε πιο πολύ ανάγκη.
Σε εσάς εύχομαι μια δημιουργική χρονιά, με ειρήνη, αγάπη και υγεία. Και καλό κουράγιο αν αποφασίσατε να περνάτε από εδώ!
Subscribe to:
Posts (Atom)

