Sunday, October 12, 2008

Μικρός οδηγός για τον απογαλακτισμό από την οικογένεια – Μέρος 00 – Η απόφαση!

Μου άρεσε η ιδέα του Zlatko, με τους οδηγούς για το Bookcrossing και να πω και από εδώ, ότι πολύ με άρεσαν (1), (2), (3), (4), (5), αλλά αυτό το διάστημα, στην παρέα, το θέμα «Απογαλακτισμός από την οικογένεια», είναι στα φόρτε του και έτσι αποφάσισα ως βετεράνα, να γράψω 2-3 πράγματα! Εεεε τώρα άμα γίνουν 5-6 δεν πειράζει, γιατί το θέμα είναι καυτό και με απασχολεί πολύ!

Για ποιο λόγο, φεύγει κάποιος από την οικογένεια του, για να μείνει μόνος;

1. Φεύγει, φαντάρος! Εντάξει δεν μετράει! Φεύγει με ημερομηνία λήξης… Κάποια στιγμή θα ξαναγυρίσει! Επιπλέον, δεν έχω και γνώση, για το θέμα, για να γράψω.

2. Φεύγει, για να σπουδάσει, σε άλλη πόλη, οπότε αναγκαστικά φεύγει από το σπίτι. Εδώ υπάρχει το σοβαρό ενδεχόμενο να ξαναγυρίσει αλλά δεν θέλει να το σκέφτεται! Είναι πολύ μακρινό!

3. Φεύγει, γιατί βρήκε καλή δουλειά, σε άλλο μέρος. Εδώ, το ενδεχόμενο να ξαναγυρίσει είναι λίγο χλωμό, εκτός και αν πρόκειται για εργασία, για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Σε αυτήν την περίπτωση είναι σαν το φαντάρο!

4. Φεύγει, γιατί βρήκε το ταίρι του και θέλει να μπορεί να το χαίρεται όποτε θέλει. Δεν θέλω να πιθανολογήσω για το ενδεχόμενο να γυρίσει ή να μην γυρίσει. Κάθε περίπτωση διαφέρει.

5. Φεύγει, γιατί δεν αντέχει, να ζει με τους καταπιεστικούς γονείς του ή την καταπιεστική οικογένεια του. Συνήθως, δεν γυρίζει, παρά μόνο σε περίπτωση, πολύ μεγάλης οικονομικής ανάγκης. Όχι ότι ακριβώς γυρίζει. Κάνει μικρές στάσεις για ανεφοδιασμό.

6. Φεύγει, γιατί τον διώχνουν. Αν ο λόγος, για τον οποίον, τον έδιωξαν είναι σοβαρός, δεν θα γυρίσει. Αν είναι λιγότερο σοβαρός, κάποια στιγμή, θα ξαναγυρίσει.

7. Φεύγει, γιατί έτσι θέλει. Το ήθελε πάντα! Απλά περίμενε να έρθει η κατάλληλη στιγμή και συνήθως και μια συμπαθητική, οικονομική άνεση. Δεν γυρίζει.

Όποιος και να είναι ο λόγος, που αποφασίζει να φύγει, μια μέρα (συνήθως νύχτα) λέει μέσα του «Αυτό ήταν. Τώρα πρέπει να φύγω» και την επόμενη μέρα αρχίζει ένα καινούριο κεφάλαιο στη ζωή του, που λέγεται «Φεύγω». Σύντομα και τα υπόλοιπα κεφάλαια!

Υ.Γ.: Για τα ταξίδια μου, τα κρυολογήματα μου, τις περιπέτειες μου και μερικά χωσίματα που χρωστάω σε μερικούς-μερικούς, θα κάνω εμβόλιμα, στον οδηγό, posts, για να σας κρατάω σε αγωνία!

Friday, September 12, 2008

Ο blogoulis προσκαλεί... και εγώ δεν μπορώ να αρνηθώ...

Μουσικός ο Σεπτέμβρης και ήρθε η ώρα να ανταποκριθώ, στο κάλεσμα για παιχνίδι, του blogouli. Λοιπόν, κάνω copy-paste την πρόσκληση:


«Τραγούδια που αγαπήσαμε και ακούγαμε φανατικά, πριν από δέκα χρόνια. Ε, τώρα αν είναι εννέα ή δώδεκα τα χρόνια δεν είναι και για θάνατο, εντάξει; Με τη σειρά μου προσκαλώ κι εγώ (πάντα σε παίγνιο) τους:»


ZlatkoGR, Georgia, κούνελο και


Από το CD «13000 Μέρες» (1998, δέκα χρόνια πριν δηλαδή) με μουσική, ερμηνεία και ενορχήστρωση του Σωκράτη Μάλαμα, διαλέγω το μελοποιημένο ποίημα του Κ.Π. Καβάφη «Δεκέμβρης του 1903».


Ο Δεκέμβρης του 1903

Κι' αν για τον έρωτά μου δεν μπορώ να πω -

αν δεν μιλώ για τα μαλλιά σου, για τα χείλη, για τα μάτια·

όμως το πρόσωπό σου που κρατώ μες στην ψυχή μου,

ο ήχος της φωνής σου που κρατώ μες στο μυαλό μου,

η μέραις του Σεπτέμβρη που ανατέλλουν στα όνειρά μου,

ταις λέξεις και ταις φράσεις μου πλάττουν και χρωματίζουν

εις όποιο θέμα κι' αν περνώ, όποιαν ιδέα κι' αν λέγω.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης



Από το CD «Κεφάλι γεμάτο χρυσάφι» (1996, δώδεκα χρόνια πριν), που νομίζω ότι το έχω ακούσει τόσες φορές, που το έχω λιώσει, με στίχους του Αγγελάκα, διαλέγω το «Καινούρια Ζάλη».


Σε ποιο όνειρο σε ξύπνησαν βρεμένο, λειψό

Ποιοι δαίμονες ποτίζουν την καινούρια σου ζάλη

Ποιος έρωτας σε σπρώχνει ποιο μακριά από δω

Πες μου ποιο φόβο αγάπησες πάλι

Το όνειρο που σ' έφερε μια μέρα ως εδώ

Σήμερα καίγεται, σκουριάζει και σε διώχνει

Μια σε κρατάει στη γη, μια σε ξερνάει στον ουρανό

Το ίδιο όνειρο σε τρώει και σε γλυτώνει.



Από το CD «Άσωτος Υιός» (1996, πάλι δώδεκα χρόνια πριν), με μουσική, ερμηνεία και στίχους του Πορτοκάλογλου, διαλέγω το «Να με προσέχεις».


Να με προσέχεις

γιατί έχω πέσει χαμηλά,έχω πέσει χαμηλά

μάτια μου γλυκά να με αντέχεις

να με προσέχεις

μέχρι να σηκωθώ ξανά

λίγο ακόμα μοναχά

μάτια μου γλυκά να με αντέχεις

να με προσέχεις