tag:blogger.com,1999:blog-28036888000436001912012-01-26T10:45:12.424+02:00mafaldaQhttp://www.blogger.com/profile/16071341195847152182noreply@blogger.comBlogger1281100tag:blogger.com,1999:blog-2803688800043600191.post-86759849143932026732012-01-24T10:26:00.000+02:002012-01-24T10:26:01.869+02:00<div style="text-align: right;"><span style="color: black; font-size: 130%;"><span style="color: black;"><span style="font-size: 85%;">Θεσσαλονίκη 24/1/2011</span></span></span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://inmyc.files.wordpress.com/2012/01/xmas_workshop_23.jpg?w=710&amp;h=473" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://inmyc.files.wordpress.com/2012/01/xmas_workshop_23.jpg?w=710&amp;h=473" width="320" /></a></div><br /><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: black; font-size: 130%;"><span style="color: black;"><span style="font-size: 85%;">Εδώ και καιρό το έχω εγκαταλείψει αυτό το blog. Στην αρχή απλά δεν ερχόμουν και τώρα πλέον "μένω" αλλού.</span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: black; font-size: 130%;"><span style="color: black;"><span style="font-size: 85%;"><br /></span></span></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: black; font-size: 130%;"><span style="color: black;"><span style="font-size: 85%;">Αν θέλετε να με βρείτε ελάτε <a href="http://inmyc.wordpress.com/">στη ντουλάπα μου</a> και μπορεί το καινούριο μου σπίτι να σας αρέσει περισσότερο. Για την ώρα δεν το αδειάζω και δεν το κλείνω αυτό εδώ γιατί έχει κάποια κείμενα που αγαπάω πολύ και θέλω να τα θυμάμαι. Αργότερα ποιος ξέρει...</span></span></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2803688800043600191-8675984914393202673?l=mafaldaq.blogspot.com' alt='' /></div>mafaldaQhttp://www.blogger.com/profile/16071341195847152182noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2803688800043600191.post-72544735049609056892009-09-08T14:00:00.000+03:002009-09-08T14:48:16.249+03:00<div style="text-align: center;"><a href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3837717188/" title="Street to somewhere by mafaldaQ, on Flickr"><img src="http://farm3.static.flickr.com/2422/3837717188_1014ac063a.jpg" alt="Street to somewhere" height="333" width="500" /></a><br /></div><br /><div style="text-align: justify;font-family:verdana;"><span style="font-size:130%;">Μπήκα να ξεσκονίσω λίγο, να ρίξω μια ματιά στα λουλούδια, να μαζέψω την αλληλογραφία και φεύγω βιαστικά πάλι. Σκέφτηκα πολλές φορές να το κλείσω τελείως. Να μαζέψω τα διάφορα και να το αδειάσω. Δεν είμαι ακόμα όμως έτοιμη. Ίσως αργότερα.<br /><br />Για την ώρα παλεύω να διατηρήσω την αυτοκυριαρχία μου με τα όσα συμβαίνουν γύρω μου. Όσοι με ξέρετε προσωπικά, ξέρετε πως υπάρχει κάποιο σοβαρό οικογενειακό πρόβλημα υγείας.<br /><br />Συμβιβάστηκα με το γεγονός ότι ο πατέρας μου είναι μεγάλος σε ηλικία και η υγεία του είναι σε πολύ κακή κατάσταση, οπότε και κάποια στιγμή θα συμβεί το μοιραίο. Ένας, ένας οι γιατροί σηκώνουν τα χέρια ψηλά και τον εγκαταλείπουν. Δυστυχώς μετά από μια ηλικία, οι προτεραιότητες αλλάζουν και οι ευθύνες μιας απόφασης αυξάνονται ενώ ταυτόχρονα μειώνονται οι πιθανότητες επιτυχίας. Δεν έχω να κατηγορήσω κάποιον για αυτό.<br /><br />Αυτό με το οποίο παλεύω να βρω την ισορροπία μου είναι η ρευστότητα της κάθε στιγμής, της κάθε απόφασης, της κάθε ενέργειας. Τον πρώτο καιρό προσπαθούσα και έκανα σχέδια, πρόγραμμα, έβαζα σε μια τάξη τις σκέψεις και τις ενέργειες μου. Το αντιμετώπιζα ακόμα επιφανειακά. Αργότερα αναγκάστηκα να ακυρώσω τις διακοπές μου, για να αποδειχθεί εκ των υστέρων πως δεν υπήρχε ανάγκη. Τότε κατάλαβα πόσο δύσκολα θα είναι όλα.<br /><br />Είναι αδύνατο να ξέρω το πρωί, τι με περιμένει κατά τη διάρκεια της ημέρας. Αυτό ως γενικότητα θα μπορούσε να ισχύει για όλους, απλά για εμένα είναι καθεστώς. Έχω μοιραστεί τις επισκέψεις στο νοσοκομείο, με τις δυο μεγαλύτερες αδερφές μου, με τις οποίες μιλάμε κάθε 2 ώρες. «Άλλαξε κάτι;», «Θα πας εσύ;», «Είναι σειρά μου;», «Εντάξει άμα δεν μπορείς πετάγομαι εγώ». Τα όσα συμβαίνουν στο νοσοκομείο, σε συνδυασμό με τις υποχρεώσεις, τακτικές και έκτακτες, των αδερφών μου και των δικών μου, δημιουργούν ένα χαοτικό 24ωρο, που αλλάζει διαρκώς και χωρίς απαραίτητα προφανή λόγο.<br /><br />12:15 μ.μ.<br />- Πάμε για καφέ μετά τη δουλειά;<br />- Δεν μπορώ έχω βάρδια. Πρέπει να ανέβω<br /><br />12:23 μ.μ.<br />- Μπορώ να ανέβω εγώ σήμερα και εσύ αύριο γιατί έχω να πάω σε έναν γιατρό;<br />- Ναι οκ.<br /><br />12:26 μ.μ.<br />- Χριστινάκι, να ακυρώσουμε τον καφέ αύριο; Η θεία δεν μπορεί να πάει αύριο και πρέπει να πάω στη θέση της<br />- Να κανονίσουμε για μεθαύριο;<br />- Μωρέ να τα πούμε το πρωί καλύτερα; 3 φορά που σου το αλλάζω. Μην το ξαναπάθω.<br /><br />12:30 μ.μ.<br />- άμα θέλεις ακόμα πάμε για καφέ μετά<br />- Κανόνισα να πάω για ψώνια. Να το ακυρώσω;<br />- Όχι, όχι.<br /><br />12:35 μ.μ.<br />- Οι γιατροί λένε ότι μπορεί αύριο να μπει χειρουργείο οπότε ακύρωσα τον γιατρό μου. Πάνε κανονικά σήμερα εσύ και αύριο πάω εγώ.<br /><br />Και ο κύκλος συνεχίζεται. Και συνεχίζεται. Και άλλες φορές φεύγω από το σπίτι στις 8:00 το πρωί και γυρίζω στις 23:00 και άλλες σχολάω στην ώρα μου και τρέχω να προλάβω να κάνω όλα όσα πιθανόν είχα αναβάλει για αργότερα και για άλλη μέρα. Ποτέ δεν ξέρεις τι σου ξημερώνει.<br /><br />Έχω αποθέματα υπομονής. Διάθεση και κουράγιο δεν έχω, να ασχοληθώ με κάτι, να το προγραμματίσω, να σκεφτώ πώς και πότε θα το κάνω και να το δω να διαλύεται μέσα σε δυο λεπτά. Δεν θέλω να στριμώχνω στα κενά μου και με το ζόρι κάτι, που θέλω να κάνω. Άμα θέλει εκείνο, θα βρει τη στιγμή να έρθει.<br /><br />Μην με ρωτάτε, αν μπορώ να κάνω κάτι αύριο. Ρωτήστε με μόνο για σήμερα και πάλι σίγουρη δεν θα είμαι. Μη θυμώνετε άμα ακυρώνω κάτι τελευταία στιγμή ή άμα δεν εμφανίζομαι πολύ. Μη με μαλώνετε που δεν γράφω εδώ. Δεν θα γράφω εδώ παρά μόνο αν γεννηθεί μια ιδέα, καθίσω εκείνο το λεπτό και την γράψω και ταυτόχρονα την ανεβάσω. Αν στο παρελθόν η παρότρυνση «γράψε κάτι» με βοηθούσε να ξεκολλήσω και να αρχίσω πάλι, τώρα δεν είναι το ίδιο. Απλά με αγχώνει. Και δεν νομίζω πως υπάρχει λόγος.<br /><br />Ελπίζω να έκλεισα όλα τα παράθυρα, πριν βγω. Φθινοπώριασε και φυσάει πολύ τα βράδια. Μπορεί να κάνω πολύ καιρό να μπω και να ελέγξω αν όλα καλά.<br /></span></div><br /><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="color: rgb(0, 0, 0);"><span style="font-size:85%;">Θεσσαλονίκη 8/9/2009</span></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2803688800043600191-7254473504960905689?l=mafaldaq.blogspot.com' alt='' /></div>mafaldaQhttp://www.blogger.com/profile/16071341195847152182noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-2803688800043600191.post-41853592621346668482009-06-12T16:49:00.003+03:002009-06-12T16:57:53.874+03:00<div style="text-align: center;font-family:verdana;"><span style="font-size:130%;"><a href="http://www.flickr.com/photos/39378197@N03/3618721817/" title="photo sharing"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3367/3618721817_845be0caee.jpg" style="border: 2px solid rgb(0, 0, 0);" alt="" /></a><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><div style="text-align: center;"><span style="font-style: italic;font-size:100%;" ><a style="font-family: verdana;" href="http://www.flickr.com/photos/39378197@N03/3618721817/">ΚΥΡΙΑΚΟΥΛΑ 78ΕΤΩΝ</a><span style="font-family:verdana;">, originally uploaded by </span><a style="font-family: verdana;" href="http://www.flickr.com/people/39378197@N03/">aizenxaim</a><span style="font-family:verdana;">.</span></span><br /></div><br /></div><p style="text-align: justify;font-family:verdana;"><span style="font-size:130%;">Πριν πολλά-πολλά χρόνια, ένα καλοκαιρινό βραδάκι, ανάμεσα στα κενό χρόνο από δυο καρδιοχτύπια, χαμογέλασε για πρώτη φορά στη ζωή μου, ένα περίεργο πλάσμα. Στην αρχή ήταν τόσο μικρούλη, που φοβόσουν να το πιάσεις στα χέρια σου, μη σπάσει. Το κοιτούσαμε εγώ και οι αδερφές μου και απορούσαμε, πως χωράει μια ψυχή, σε ένα τόσο μικρό κορμάκι. Τότε, που απορούσαμε πως θα γίνει να μεγαλώσει, μας είπε εκείνη: «Για να μεγαλώσουν τα μωρά, πρέπει να έχουν αγάπη» και την ακούσαμε. Εγώ, που σε κάτι τέτοια, της έδειχνα πολύ μεγάλη εμπιστοσύνη, το παράκανα λίγο. Και αυτό, όμως, είχε ένα χαμόγελο, φωτεινό σαν τον ήλιο και δεν σου άφηνε και μεγάλο περιθώριο να κάνεις κάτι άλλο.<br /><br /></span></p><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a href="http://www.flickr.com/photos/39378197@N03/3618721963/" title="photo sharing"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3384/3618721963_dcc86239d4.jpg" style="border: 2px solid rgb(0, 0, 0);" alt="" /></a></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-style: italic;font-size:100%;" ><a href="http://www.flickr.com/photos/39378197@N03/3618721963/">ΝΙΚΟΣ ΓΙΟΒΑΝΕΒΙΤΣ ΑΝΕΡΓΟΣ</a>, originally uploaded by <a href="http://www.flickr.com/people/39378197@N03/">aizenxaim</a>.</span><br /></div><p style="text-align: justify;font-family:verdana;"><span style="font-size:130%;"><br />Όπως ήταν αναμενόμενο, μεγάλωσε πολύ γρήγορα. Δεν έχω παράπονο. Και επειδή δεν ξέρω, ποιον ή ποία πρέπει να ευχαριστήσω, για το πόσο όμορφα και γρήγορα μεγάλωσε, θα ευχαριστήσω τον κόσμο όλο.<br /><br /></span></p><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a href="http://www.flickr.com/photos/39378197@N03/3619539546/" title="photo sharing"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3561/3619539546_38844cecf6.jpg" style="border: 2px solid rgb(0, 0, 0);" alt="" /></a></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-style: italic;font-size:100%;" ><a href="http://www.flickr.com/photos/39378197@N03/3619539546/">ΑΝΤΡΕΑΣ ΡΟΥΜΑΝΟΣ</a>, originally uploaded by <a href="http://www.flickr.com/people/39378197@N03/">aizenxaim</a>.</span><br /></div><p style="text-align: justify;font-family:verdana;"><span style="font-size:130%;"><br />Χθες, πήγα φουσκωμένη σαν βατράχι από την περηφάνια μου, να δω την πρώτη ομαδική έκθεση φωτογραφίας, που συμμετέχει, μετά από ένα χρόνο μαθήματα στο Φ.Ε.Κ. (Φωτογραφικό Εργαστήρι Καλαμαριάς). Είχα μια αγωνία να δω τις φωτογραφίες της, που με το ζόρι πρόσεχα τις φωτογραφίες των άλλων, αλλά όπως πάντα το έπαιζα πολύ ψύχραιμη και cool. Και κάποια στιγμή, αφού πρώτα είχαμε δει σχεδόν όλες τις υπόλοιπες συμμετοχές, φτάσαμε και στις δικές της μπροστά. Πέντε πορτρέτα ανθρώπων του δρόμου. Ξέρω πόσο δύσκολο είναι να φωτογραφίσεις, χωρίς να προσβάλεις, έναν άνθρωπο, που ζει στο δρόμο. Το έχω προσπαθήσει πολλές φορές και πάντα δεν έβρισκα τα κότσια να πάω και να τους μιλήσω. Να τους ζητήσω να φωτογραφηθούν.<br /><br /></span></p><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a href="http://www.flickr.com/photos/39378197@N03/3619539360/" title="photo sharing"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3610/3619539360_2b8459f297.jpg" style="border: 2px solid rgb(0, 0, 0);" alt="" /></a></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-style: italic;font-size:100%;" ><a href="http://www.flickr.com/photos/39378197@N03/3619539360/">NASCO ΡΟΥΜΑΝΟΣ</a>, originally uploaded by <a href="http://www.flickr.com/people/39378197@N03/">aizenxaim</a>.</span><br /></div><p style="text-align: justify;font-family:verdana;"><span style="font-size:130%;"><br />- Χριστίνα τους μίλησες;<br />- Ναι βέβαια.<br />- Τι τους είπες για να τους φωτογραφίσεις; Τι είπατε γενικά;<br />- Απλά τους εξηγούσα πως θέλω να τους φωτογραφίσω. Μόνο ένας ήταν αρνητικός και μου είπε «Γιατί θέλεις να με φωτογραφίσεις; Είμαι κανένας διάσημος;»<br />- Τι του απάντησες;<br />- Ακριβώς επειδή δεν είστε διάσημος, θεωρώ πως πρέπει να σας ζητήσω την άδεια για να σας φωτογραφίσω και για τον ίδιο λόγο θέλω να σας φωτογραφίσω.<br /><br />Το ξέρω πως είναι ένας καλός άνθρωπος. Έκανα, ότι περνούσε από το δικό μου χέρι, να νιώθει και να είναι ελεύθερη να γίνει ό,τι θέλει. Από την πρώτη στιγμή, που συναντηθήκαμε, είδα στα μάτια της, εκείνο τον μεγάλο ήλιο. Αλλά είναι κάτι στιγμές, που μου κόβεται η ανάσα, όταν σκέφτομαι ότι όσο μεγαλώνει, μεγαλώνει και ο ήλιος μέσα της.<br /><br /></span></p><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a href="http://www.flickr.com/photos/39378197@N03/3618721333/" title="photo sharing"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3587/3618721333_297e0aec6d.jpg" style="border: 2px solid rgb(0, 0, 0);" alt="" /></a></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-style: italic;font-size:100%;" ><a href="http://www.flickr.com/photos/39378197@N03/3618721333/">IVAN ΒΟΥΛΓΑΡΟΣ</a>, originally uploaded by <a href="http://www.flickr.com/people/39378197@N03/">aizenxaim</a>.</span><br /></div><p style="text-align: justify;font-family:verdana;"><span style="font-size:130%;">Όποιος βρεθεί κοντά στο Στρατόπεδο Κόδρα, να πάει να την δει την έκθεση. Θα είναι εκεί μέχρι την Κυριακή 14/6. Όχι μόνο για να θαυμάσει την Χριστίνα μου αλλά και για τις υπόλοιπες συμμετοχές και για την προσπάθεια, που έχουν κάνει όλα τα παιδιά, κυρίως της φωτογραφίας και του κινηματογράφου. Ξεχώρισα μια συμμετοχή με φωτογραφίες από τη Σχολή τυφλών, μια συμμετοχή με φωτογραφίες – αποτυπώσεις των επτά θανάσιμων αμαρτημάτων και μια συμμετοχή με φωτογραφίες από σφαγεία γουρουνιών. Όλα φιλότιμες προσπάθειες αλλά αυτά, πώς να το κάνουμε, με άγγιξαν περισσότερο. Και περιμένω εντυπώσεις. Κυρίως για την Χριστίνα μου.</span></p><p style="text-align: right;font-family:verdana;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="color: rgb(0, 0, 0);"><span style="font-size:85%;">Θεσσαλονίκη 12/6/2009</span></span></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2803688800043600191-4185359262134666848?l=mafaldaq.blogspot.com' alt='' /></div>mafaldaQhttp://www.blogger.com/profile/16071341195847152182noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-2803688800043600191.post-25232155718103682152009-06-11T17:35:00.004+03:002009-06-11T17:57:30.604+03:00<div style="text-align: justify;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">σκέφτομαι…</span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 102, 204);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">Θα το κλείσω το ρημάδι.</span> </span>Την ψυχή μου, μου έβγαλε. Υπάρχουν στιγμές, που νιώθω ότι κυνηγάω τις σκέψεις μου στον αέρα. Οι σκέψεις είναι σαν τις <a href="http://www.flickr.com/photos/a1pha_gr/3457674123/in/set-72157616982251707/">μπαμπαλάρες του καλοκαιριού</a>. Τις φυσάς, για να τις δεις να πετάνε μακριά και σε διάφορα σημεία, ελπίζοντας ότι θα σταθούν κάπου και θα γεννήσουν και άλλες μπαμπαλάρες, για να έχεις να φυσάς. Έτσι για τη χαρά, που σου δίνει η σκανδαλιά. Άμα πρέπει να τις κυνηγήσεις και μετά να τις ντύσεις με γράμματα, κάτι έχει πεθάνει.</span></span><br /><br /><p align="center"><br /><object style="font-family: verdana;" height="282" width="500"><param name="allowfullscreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><param name="movie" value="http://vimeo.com/moogaloop.swf?clip_id=2949224&amp;server=vimeo.com&amp;show_title=1&amp;show_byline=1&amp;show_portrait=0&amp;color=ffffff&amp;fullscreen=1"><embed src="http://vimeo.com/moogaloop.swf?clip_id=2949224&amp;server=vimeo.com&amp;show_title=1&amp;show_byline=1&amp;show_portrait=0&amp;color=ffffff&amp;fullscreen=1" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" allowscriptaccess="always" height="282" width="500"></embed></object></p><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 0);">Θα αδειάσω την τσάντα μου. </span>Θα βρω έναν τρόπο, να είναι μικρότερη και ελαφρύτερη. Πριν ξυπνήσω μια μέρα και ακούσω στο πίσω μέρος του μυαλού μου, το κροτάλισμα του φακού, όταν προσπαθεί να εστιάσει. Από τότε, που εγκατέλειψα το φιλμάκι και πέρασα στην ψηφιακή, νιώθω μισή. Δεν μου αρκεί το κλικ, ενώ κάποτε, από μόνο του, μου έδινε τεράστια χαρά.</span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;"><span style="font-weight: bold;">Θα τραβήξω το καλώδιο. </span>Το έκανα παλιά, για άλλη συσκευή και ένιωσα μεγάλη ανακούφιση. Στην αρχή ένιωθα αποκομμένη. Μετά, το είχα ήδη ξεχάσει. Μπορώ να το κάνω και τώρα. Δεν είναι πως με έχει δεμένη με τη γυάλα μου και δεν μπορώ να ξεφύγω. Ούτε καν μπορεί να με κρατήσει πάνω από 2 ώρες, μέσα σε 4 πράσινους τοίχους. Άμα το μυαλό μου έχει μείνει έξω, θα πάω να το βρω ό,τι και να γίνει. Αλλά να μωρέ… Το ρημάδι μου δίνει την αίσθηση, ότι κάτι τρέχω να προλάβω και ποτέ δεν το προλαβαίνω.</span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;"><span style="font-weight: bold;">Θα μαζέψω τα απολύτως απαραίτητα και θα φύγω. </span>Μια φωτογραφία σε ροζ κάδρο, μια πετρούλα για καλή τύχη, ένα χαρτάκι, που μυρίζει παιδική κρέμα και είναι γεμάτο μουτζούρες, μια τούφα πρώτα μαλλάκια και ίσως και ένα ροζ τριγωνάκι για το κεφάλι, από εκείνα που φοράνε στις παραλίες το καλοκαίρι. Αρκετά είναι νομίζω. Μετά θα ψάξω να βρω τον Jean Grenier και θα τον ρωτήσω για τα νησιά του. Εκεί σκέφτομαι να πάω. Τόσα χρόνια τα ψάχνω.</span></span><br /><br /><span style="font-style: italic;font-size:100%;" ><span style="font-family:verdana;">Και μετά σταματάω να σκέφτομαι για λίγο και ξέρω πως Ιούνιος είναι και θα περάσει. Όπως άλλοι πριν από αυτόν και ίσως και άλλοι μετά από αυτόν. Σας δίνω λοιπόν το ελεύθερο, μέχρι να περάσει και αυτός ο Ιούνης, να μην μπαίνετε στο blog. Σκέτο ψυχοπλάκωμα θα είναι και δεν λέει καλοκαιριάτικα. Τα λέμε από Ιούλιο, με το καλό. </span></span><br /><br /> </div><div style="text-align: right;font-family:verdana;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="color: rgb(0, 0, 0);"><span style="font-size:85%;">Θεσσαλονίκη 11/6/2009</span></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2803688800043600191-2523215571810368215?l=mafaldaq.blogspot.com' alt='' /></div>mafaldaQhttp://www.blogger.com/profile/16071341195847152182noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2803688800043600191.post-3769857216094973572009-06-09T13:40:00.003+03:002009-06-09T14:14:45.620+03:00<div style="text-align: justify;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Πριν από μερικές εβδομάδες, πέρασα από το σπίτι, που γεννήθηκα, για να το δω μια τελευταία φορά, πριν το γκρεμίσουν. Δεν μπορώ να πω ότι περνούσα τυχαία, εκεί κρυμμένο, που είναι. Με πήγε ο δρόμος μόνος του. Με οδήγησε το αδιέξοδο δρομάκι μπροστά στην κεραμιδί πόρτα και αν και πλέον μεγάλη, μου φάνηκε όπως πάντα, τεράστια.</span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Προσπαθώντας να δω την κρυμμένη αυλή, από τα χαλάσματα δίπλα στο σπίτι, έπεσε το μάτι μου, πάνω στο κλουβάκι σου. Κρεμασμένο σε ένα παράθυρο, στον δεύτερο όροφο της εγκαταλελειμμένης μονοκατοικίας. Ξαφνιάστηκα πολύ ομολογώ, γιατί ξέρω πως στο σπίτι μας, δεν μένουν άνθρωποι, εδώ και μερικά χρόνια. Εσύ πως βρέθηκες εκεί; Ξέμεινες; Σε φροντίζει κάποιος; Μήπως χρειάζεσαι κάτι; Ήσουν πολύ ψηλά για να σε ρωτήσω. Αλλά, σε σκέφτομαι συνέχεια, από την ημέρα εκείνη.</span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Βασικά, σκέφτομαι το σπίτι. Σκέφτομαι, πως σε λίγο καιρό δεν θα υπάρχει και μαζί του θα έχεις φύγει κι εσύ, που δεν σε ξέρω προσωπικά και όλες οι παιδικές αναμνήσεις μου. Είναι βέβαια λίγες, γιατί έζησα εκεί μόνο 4 χρόνια, αλλά δεν είναι μόνο οι δικές μου.</span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Όταν έφυγε, το σπίτι, που έμενα, είχε ποτίσει από εκείνη και εγώ πνιγόμουν. Σε κάθε γωνίτσα υπήρχε μια μυρουδιά, μια εικόνα, μια σκέψη, ένας ήχος δικός της και εγώ ένιωθα τόσο κοντά της, που μερικές φορές πίστευα, πως με είχε πάρει μαζί της. Έφυγα. Και μου έλειπε αφόρητα. Τόσο πολύ, που πονούσα κάθε φορά, που τη σκεφτόμουν. Αποφάσισα, όποτε μου κοβόταν η ανάσα από τον πόνο, να πηγαίνω να τη βρίσκω στο νέο της σπίτι. Μετά έφυγε και από εκεί. Άλλαξε και πάλι μέρος και ήταν αδύνατο να την εντοπίσω. Την αναζήτησα στο σπίτι, που έμενα, αλλά είχε περάσει και είχε πάρει όλα τα σημάδια της και από εκεί. Έτσι σκέφτηκα, ότι ίσως στο σπίτι, που γεννήθηκε και μεγάλωσε, εκεί που περπάτησε πρώτη φορά, εκεί που άκουσε τη φωνή της πρώτη φορά, εκεί που κάθε βράδυ παρακαλούσε να συναντήσει τη δική της μανούλα, θα υπάρχει κάτι δικό της.</span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Έτσι σε συνάντησα. Δεν με ξέρεις και δεν την ξέρεις, οπότε και δεν μπορώ να σου ζητήσω να την ψάξεις. Μπορώ, όμως, να περάσω μια μέρα, που να σε βολεύει και εσένα, να μπω και να την ψάξω εγώ; Άμα χρειάζεσαι και κάτι μπορώ να σου το φέρω. Δεν θέλω να σε αναστατώσω. Δεν με πειράζει, που μένεις εκεί. Νιώθω καλύτερα, να μένει κάποιος εκεί, αν έχει γυρίσει και εκείνη. Μην είναι μόνη της.</span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Θα περάσω πάλι σε μερικές μέρες να δω αν έχεις απαντήσει. Ξέρω πως δε σε βολεύει και πολύ το επίσημο σύστημα αλληλογραφίας, που συνήθως χρησιμοποιούν οι άνθρωποι, οπότε και θα πρέπει να έρθω εγώ. Σκέψου το λιγάκι και με ενημερώνεις, τότε.</span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Να είσαι καλά.</span></span><br /><br /><div style="text-align: right;"><span style="font-style: italic;font-size:100%;" ><span style="font-family:verdana;">Θεσσαλονίκη 9/6/2009</span></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2803688800043600191-376985721609497357?l=mafaldaq.blogspot.com' alt='' /></div>mafaldaQhttp://www.blogger.com/profile/16071341195847152182noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-2803688800043600191.post-57091759881263633172009-05-25T11:20:00.003+03:002009-06-11T10:55:23.051+03:00<a href="http://www.flickr.com/photos/mallix/2586969604/" title="photo sharing"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3020/2586969604_bce15321dc.jpg" style="border: 2px solid rgb(0, 0, 0);" alt="" /></a><br /><a href="http://www.flickr.com/photos/mallix/2586969604/">My Twitter Class of '08</a>, originally uploaded by <a href="http://www.flickr.com/people/mallix/">mallix</a>.<br /><br /><p style="text-align: justify;font-family:verdana;"><span style="font-size:130%;">Τους τελευταίους 2 μήνες, η καθημερινότητα μου έχει απορροφήσει όλο τον ελεύθερο μου χρόνο. Σε συνδυασμό με την Άνοιξη, είναι πρακτικά αδύνατο να συγκεντρωθώ σε ένα θέμα και να γράψω ένα ολοκληρωμένο post. Θα μπορούσα να ανεβάζω ένα post την ημέρα ή και παραπάνω αλλά σε καμιά περίπτωση δεν θα ήταν όπως θα τα ήθελα εγώ. Απέχω λοιπόν, από το βαρύ και φορτωμένο μου blog (ωωω ναι το ξέρω και εγώ!) και προτιμώ να διαβάζω άλλα και <a href="http://www.insideabox.gr/twitter-vs-blogging/">να εκφράζομαι με πιο γρήγορους και άμεσους τρόπους</a>.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Τι διαβάζεις;</span><br />Ότι μου γυαλίσει όπως πάντα. Συνεχίζω να τρέφομαι, κατά αποκλειστικότητα, από τον <a href="http://asynadak.pblogs.gr/2007/08/google-reader.html">Google Reader</a> μου και να <a href="http://www.vcarrer.com/2009/05/how-we-read-on-web-and-how-can-we.html">σκανάρω</a> κείμενα, προκειμένου να βρω κάτι ενδιαφέρον. Επιμένω να μην comment τα post, που με κερδίζουν και καταφέρνω και τα διαβάζω ολόκληρα, για διάφορους λόγους. Εκτός από εξαιρέσεις. Τελευταία, συχνάζω λίγο περισσότερο και στην μεγάλη μαρμίτα, που λέγεται <a href="http://mashable.com/2008/12/05/how-to-get-the-most-out-of-friendfeed/">friendfeed</a> και μου δίνει τα καλύτερα των φίλων και των ανθρώπων, που σέβομαι τη δραστηριότητα τους, στο internet.<br /><br />Προσπάθησα λιγάκι να εξοικειωθώ με το <a href="http://digg.com/">digg</a> και με το <a href="http://www.reddit.com/">reddit</a>, αλλά δεν τα κατάφερα ακόμα. Συνεχίζω να παρακολουθώ στενά την ελληνική δραστηριότητα στο internet και αυτά τα δυο κάπως με αποπροσανατολίζουν. Για όσους δεν τα έχουν ξανακούσει, είναι ας πούμε θεματικά χωνευτήρια πληροφοριών, που διαδρούν με τους χρήστες (βαθμολόγηση) και αναδεικνύουν τα καλύτερα κείμενα ανά κατηγορία. Χρήσιμο επίσης είναι το <a href="http://buzz.reality-tape.com/%3C/a"> buzz</a> αλλά μου έχει δώσει λίγο την εντύπωση της καθαρής επιβράβευσης των φίλων, γνωστών, followers. Εντάξει μπορεί να είμαι υπερβολική αλλά τέλος πάντων. Εκεί μπορείτε να βρείτε και πάλι τα «καλύτερα» για ελληνικά δεδομένα.<br /><br />Τέλος πάντων, έχει πέσει πολύ μελέτη και αυτό πιστεύω πως είναι χαρά και υποχρέωση κάθε blogger. Δεν μπορώ να φανταστώ κάποιον, που γράφει για να τον διαβάσουν και δεν διαβάζει. Η γη γυρίζει γύρω από τον δικό της άξονα και είναι η μόνη, που δεν μπορεί να κατηγορηθεί για εγωκεντρισμό. Οι υπόλοιποι θα πρέπει να επανεξετάσουν τις προθέσεις τους…<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Τι γράφεις;</span><br />Γράφω για αυτά, που διαβάζω, που κάνω, που με απασχολούν, που με εκνευρίζουν, που με κάνουν να χαμογελάω, που θέλω να μοιραστώ, αλλά δεν θέλω να τα αναλύσω σε ένα post. Σήμερα το πρωί ξύπνησα κεφάτη. Εεε εντάξει δεν θα γράψω post για αυτό εκτός και αν ο λόγος είναι σημαντικός και worth analyzing it. Και ναι γράφω στο twitter. Επειδή όλο και κάποιος/α θα βρεθεί να ρωτήσει τι είναι αυτό, διαβάστε εδώ <a href="http://www.searchenginemarketing.gr/blog/archives/175">μια εξαιρετική ανάλυση στα ελληνικά</a> (άνοιξη είναι είπα να μη σας κουράσω), δείτε και ένα γαμάτο βιντεάκι και εντάξει… Θα το καταλάβετε.<br /><br /><object height="385" width="480"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/ddO9idmax0o&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;color1=0xe1600f&amp;color2=0xfebd01"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/ddO9idmax0o&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;color1=0xe1600f&amp;color2=0xfebd01" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" height="385" width="480"></embed></object><br /><br />Και ναι ρε! Μου αρέσει. Έκλεισα πρόσφατα ένα χρόνο στο twitter και μπορώ να πω ότι το είδα ζεστά το τελευταίο εξάμηνο. Όπως λέει και το εξαιρετικό άρθρο <a href="http://www.pcworld.com/businesscenter/article/164107/twitter_quitters_just_dont_get_it.html">«Twitter Quitters Just Don't Get It»</a>. Πάρτε και ένα κειμενάκι στα αγγλικά, που μου άρεσε πάρα πολύ και ταυτίστηκα:<br /><br /><a href="http://www.bookcrossing.com/forum/7/6261036">Twitter is fascinating. half text, half chat, half blog, half forum. The hashtags and a good front end make it easy to see what's happening in the twitterverse. I also like listening to Jim on the radio, seeing the comments of listeners and Jim himself responding on Twitter and on the radio.<br /></a></span></p><p style="text-align: justify;font-family:verdana;"><span style="font-size:130%;"><a href="http://www.bookcrossing.com/forum/7/6261036">A curious soup of one-liners, retweets, followdays, hashes and tweeple. Strange twibes roam around the ether, and now and then a nine day wander, such as Twitchhiker will surface. Celebrities post up their thoughts, followers are counted, advertising is sketched out and URL-shortening services live again!<br /></a></span></p><p style="text-align: justify;font-family:verdana;"><span style="font-size:130%;"><a href="http://www.bookcrossing.com/forum/7/6261036">It's fascinating to be a part of this evolving technology.</a></span></p><p style="text-align: justify;font-family:verdana;"><span style="font-size:130%;"><br />Και εντάξει ρε σεις. Ο κύριος, που το γράφει, είναι ένας 51χρονος ταρίφας ο άνθρωπος. Δεν το λέω με την κακή έννοια. Εννοώ πως δεν είναι κανένας tech savvy, υπεργαμάτος developer, όπως θα μπορούσε να υποθέσει κάποιος. Αλλά το έχει πιάσει το νόημα… Και το έχει προσαρμόσει στις ανάγκες του.<br /><br />Εννοείται ότι έχω διαβάσει όλα τα άρθρα για το twitter και έχω προβληματιστεί για το αν κάνω ορθή χρήση και αν πρέπει να ακολουθώ κάποιο <a href="http://scobleizer.com/2007/09/23/the-10-rules-of-twitter-and-how-i-break-every-one/">savoir faire</a> αλλά νομίζω έχω καταλήξει στο πρώτο και σημαντικότερο κανόνα μου. Θα γράφω όπως θέλω και για ότι θέλω και όσο θέλω και σε όποιον/α δεν αρέσει… ας με unfollow!<br /><br />Υ.Γ.: Δεν έχω εγκαταλείψει το blogging όπως είναι προφανές, αλλά χρησιμοποιώ πολλά διαφορετικά μέσα για να εκφράζομαι. Τα σημαντικά και αυτά, που θέλω χώρο να αναλύσω, θα γίνονται posts. Τα άλλα αλλού!</span></p><p style="text-align: right;font-family:verdana;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-style: italic;">Θεσσαλονίκη, 25/5/2009</span></span><br /></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2803688800043600191-5709175988126363317?l=mafaldaq.blogspot.com' alt='' /></div>mafaldaQhttp://www.blogger.com/profile/16071341195847152182noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-2803688800043600191.post-85455225530454717562009-04-01T00:04:00.000+03:002009-04-01T00:06:01.721+03:00<p align=center><object width="500" height="281"><param name="allowfullscreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><param name="movie" value="http://vimeo.com/moogaloop.swf?clip_id=1004080&amp;server=vimeo.com&amp;show_title=0&amp;show_byline=0&amp;show_portrait=0&amp;color=ff9933&amp;fullscreen=1"><embed src="http://vimeo.com/moogaloop.swf?clip_id=1004080&amp;server=vimeo.com&amp;show_title=0&amp;show_byline=0&amp;show_portrait=0&amp;color=ff9933&amp;fullscreen=1" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" allowscriptaccess="always" width="500" height="281"></embed></object></p><br /><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Όταν είμαι ερωτευμένη:<br /><br /></span><span style="font-family:verdana;">... μου κόβεται η όρεξη. Δεν το σκέφτομαι καν. Μπορεί να περάσουν μέρες και εγώ να ζω μόνο από καφέ. Και το ρημάδι δεν διαμαρτύρεται! Μόνο μερικές φορές, που νιώθω μια ελαφριά ζαλάδα!</span><br /><br /><span style="font-family:verdana;">... τα χειρότερα να μου συμβούν στη δουλειά, τα αντιμετωπίζω με χαμόγελο και αισιοδοξία. Δεν εκνευρίζομαι, δεν χάνω την ψυχραιμία μου, δεν στεναχωριέμαι και όλα φτιάχνονται. Όχι ότι όταν δεν είμαι ερωτευμένη δεν τα αντιμετωπίζω όλα! Απλά το στομάχι γίνεται κόμπος και νιώθω το έλκος να μου χτυπάει την πόρτα!</span><br /><br /><span style="font-family:verdana;">... περπατάω στο δρόμο και χαζεύω βιτρίνες. Όταν δεν είμαι, περπατάω βιαστικά και δεν βλέπω καν που πηγαίνω. Έχουμε δουλειές… Δεν θα χαζολογάμε τώρα!</span><br /><br /><span style="font-family:verdana;">... ακούω το κινητό μου. Επιλεκτικά… συγκεκριμένους ήχους μόνο! Από απόσταση χιλιομέτρων. Όταν δεν είμαι, το ξεχνάω στο γραφείο, το ξεχνάω σε συρτάρια, το βάζω στο αθόρυβο και ξεχνάω να το αλλάξω. Αγνοώ παντελώς την ύπαρξη του. Δεν με αφορά. Δεν είναι καν δικό μου.</span><br /><br /><span style="font-family:verdana;">... πίνω κρασί. Κόκκινο πάντα. Όταν δεν είμαι, μια μπυρίτσα και εκείνη χωρίς αλκοόλ.</span><br /><br /><span style="font-family:verdana;">... το αρνούμαι κατηγορηματικά. Εγώ; Η κυνική; Η σοβαρή; Η απόλυτη ορθολογίστρια; Η ισοπεδωτική ρεαλίστρια; Η αυταρχική αναρχοαυτόνομη; Όταν δεν είμαι, επιτρέπω στον εαυτό μου στιγμές χαζοχαρουμενίασης, χωρίς να φοβάμαι ότι κάποιος θα με «μυριστεί». </span><br /><br /><span style="font-family:verdana;">Ένας από τους πιο σημαντικούς ανθρώπους στη ζωή μου, είπε κάποτε σε μια δύσκολή του, στιγμή «Τους μεγαλύτερους έρωτες μου, τους έζησα μόνος μου» και γέλασα. Πολλά χρόνια μετά γελάω ακόμα… αλλά με τον εαυτό μου. </span><br /><br /><span style="font-family:verdana;">Καλό Μήνα ;)</span><br /></span></div><br /><div style="text-align: right;font-family:verdana;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="color: rgb(0, 0, 0);"><span style="font-size:85%;">Θεσσαλονίκη 1/4/2009</span></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2803688800043600191-8545522553045471756?l=mafaldaq.blogspot.com' alt='' /></div>mafaldaQhttp://www.blogger.com/profile/16071341195847152182noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-2803688800043600191.post-5255325624620651632009-03-19T01:11:00.002+02:002009-03-19T01:15:11.014+02:00<div style="text-align: center;"><a href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3366692336/" title="photo sharing"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3450/3366692336_326b749296.jpg" style="border: 2px solid rgb(0, 0, 0);" alt="" /></a><br /></div><div style="text-align: center;"><a href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3366692336/">[74/365] Wtf?</a>, originally uploaded by <a href="http://www.flickr.com/people/mafaldaq/">mafaldaQ</a>.</div><p></p><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family: verdana;">Τη Δευτέρα το πρωί, πηγαίνοντας στη δουλειά, έπεσα πάνω στην φάτσα και σκέφτηκα... τελικά δεν είμαι μόνη. Μόλις συνέλθω από την κούραση (τελειώσει το tdf, σταματήσουν να με χώνουν σε διάφορα, διάφοροι φίλοι, διαβάσω τα 3000+ στον reader, μαγειρέψω κάτι παραγγελιές, μπω σε μια καλή πορεία με τα "ανοιχτά" μου project) και καταφέρω και κοιμηθώ πάνω από 3 ώρες συνεχόμενες... θα επανέλθω...</span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2803688800043600191-525532562462065163?l=mafaldaq.blogspot.com' alt='' /></div>mafaldaQhttp://www.blogger.com/profile/16071341195847152182noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-2803688800043600191.post-33847455389430631602009-03-05T00:46:00.003+02:002009-03-05T00:56:34.792+02:00<p align=center><span style="font-size:130%;"><object style="font-family: verdana;" width="480" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/nDib40ndEaI&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;color1=0xe1600f&amp;color2=0xfebd01"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/nDib40ndEaI&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;color1=0xe1600f&amp;color2=0xfebd01" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object></p><br /><br /></span><div style="text-align: center; font-family: verdana;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;">Πολύ θα ήθελα να ακούσω μια έναστρη νύχτα...</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">Καλή Άνοιξη σε όλους και όλες!</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">Εμένα με έπιασε για τα καλά! </span><br /></span></div><span style="font-size:130%;"><br /></span><div style="text-align: right; font-family: verdana;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="color: rgb(0, 0, 0);"><span style="font-size:85%;">Θεσσαλονίκη 5/3/2009</span></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2803688800043600191-3384745538943063160?l=mafaldaq.blogspot.com' alt='' /></div>mafaldaQhttp://www.blogger.com/profile/16071341195847152182noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-2803688800043600191.post-79754099822853181742009-03-04T15:00:00.001+02:002009-06-11T10:58:09.022+03:00<div style="text-align: justify;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Πάνω που είχα πάρει φόρα και είχα βάλει σε μια τάξη τα 245 posts, που ήθελα να κάνω, «πέσανε» σε μια βδομάδα πολλά και καλά και ενδιαφέροντα projects και με αποδεκάτισαν τελείως…</span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Ααα με την ευκαιρία, μια που τελειώσαμε με τον Φεβρουάριο για ψηφίστε από 32 ως 58 για την καλύτερη του Φεβρουαρίου… Το 365 συνεχίζεται… Δεν ξεχνιέμαι… </span></span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:verdana;">Project Παιδικό Βιβλίο</span></span><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3327251298/" title="[60/365] Rest by mafaldaQ, on Flickr"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3342/3327251298_c09e2632b6.jpg" alt="[60/365] Rest" height="333" width="500" /></a></span><br /></div><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Έχω ως αρχή μου ότι οι άνθρωποι αγαπιούνται από τα «όχι» τους και όχι από τα «ναι» τους. Αλλά όλοι έχουμε αδυναμίες και πρόσωπα, που αγαπάμε πάνω από κάθε όχι και πάνω από κάθε κούραση και πάνω από κάθε εξάντληση. Έτσι όταν η Σταυρούλα, μου είπε για την κακή εμπειρία, που είχε ο Βαγγέλης, όταν αποφάσισε να κάνει ένα μεράκι του πραγματικότητα, δεν ένιωσα πως είχα ως επιλογή την άρνηση. Ο Βαγγέλης, λοιπόν, είναι ένας άνθρωπος με πολύ φαντασία και ταλέντο και μπορεί και εικονογραφεί τις λέξεις και «ταξιδεύει» μαζί τους. Του λες μερικές σκέψεις και έχει φτιάξει στο μυαλό του όλη την εικόνα. Είναι ένα παιδί, εγκλωβισμένο μέσα σε ένα ενήλικο σώμα, με εκπαιδευμένα χέρια. Και θέλει να του πω μια ιστορία. </span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Έτσι βρέθηκα να σκέφτομαι ιστορίες για παιδιά και να ονειρεύομαι πως θα ήταν το ιδανικό παιδικό βιβλίο. Έχω απίστευτη ανασφάλεια, γιατί είμαι πολύ απαιτητική από τα παιδικά βιβλία. Αλλά προσπαθώ και μου έχει γίνει εμμονή. Ελπίζω να καταφέρω κάτι και να πάρω και την πίκρα της Σταυρούλας και τη στεναχώρια του Βαγγέλη. Αλήθεια, ποιο είναι το αγαπημένο σας παραμύθι; </span></span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:verdana;">Project βιβλίο</span></span><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3326414615/" title="[59/365] Spring mood by mafaldaQ, on Flickr"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3384/3326414615_3d97ed08fd.jpg" alt="[59/365] Spring mood" height="333" width="500" /></a></span><br /></div><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Με μεγάλη μυστικότητα έγιναν οι πρώτες επαφές και οι πρώτες προσπάθειες συντονισμού για ένα βιβλίο, που δεν θα έχει πατρίδα και σύνορα. Θα έχει σαν θέμα κάτι που αγαπώ πάρα πολύ και έχει γίνει δεύτερη φύση μου. Όταν ήρθε η επίσημη πρόσκληση να συμμετέχω και εγώ σε αυτό, πήρα τόση χαρά, που χαμογελούσα 3 μέρες συνεχόμενες. Κάτι ψιλά μου ξέφυγαν και σε twitter αλλά παραπάνω δεν μπορώ να πω. Βέβαια για μια βδομάδα, έχασα τον ύπνο μου, την ψυχραιμία μου, την ηρεμία μου και οριακά την υπομονή μου, γιατί για να γίνει πραγματικότητα, πρέπει να συνεργαστούμε αρκετοί και από αρκετά σημεία της γης και το μόνο μας εργαλείο είναι το internet αλλά… δεν είναι όλοι τόσο πολύ εξοικειωμένοι… </span></span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:verdana;">Τριήμερο στα Γιάννενα</span></span><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3327250350/" title="[58/365] Resisting light by mafaldaQ, on Flickr"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3374/3327250350_cb34173192.jpg" alt="[58/365] Resisting light" height="333" width="500" /></a></span><br /></div><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Εκεί επάνω που κόντευα να καταρρεύσω από τα δυο παραπάνω, τα όσα συνεχίζω να παλεύω και σε συνδυασμό με μια πολύ επιβαρημένη επαγγελματικά εβδομάδα, χτυπάει το κινητό. «Ξύπνησες πουλάκι; Άντε ετοιμάσου». Στο πρώτο τηλέφωνο, γύρισα πλευρό και συνέχισα να κοιμάμαι. Στο 4ο ήξερα πως έπρεπε να ξυπνήσω και να είμαι στα ΚΤΕΛ σε 15 λεπτά και αυτή η σκέψη ήταν σαν ένεση καφεΐνης. </span></span><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3327102016/" title="20090301_21 by mafaldaQ, on Flickr"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3587/3327102016_df8b736c55.jpg" alt="20090301_21" height="333" width="500" /></a></span><br /></div><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Το χαρούμενο αλλά νυσταγμένο τσούρμο ήταν εκεί. Ρίξανε μια βιαστική ματιά στο βαλιτσάκι μου και πετάξανε 3-4 περιττά. «Λοιπόν, άκου να δεις κοπελιά… Στεναχώριες, φουρτούνες, τσατίλες, ζόρια, νεύρα κρόσσια και άλλα τέτοια δεν χωράνε. Ένα εισιτήριο πλήρωσες. Τι θέλεις να κάνεις μετακόμιση; Πάρε μαζί σου την αϋπνία σου και την υπερκόπωση σου και κάπου θα βρούμε να την πετάξουμε στο δρόμο». Με άφησαν βέβαια να πάρω το «<a href="http://www.flickr.com/photos/blakie/84994761/">μωρό μου</a>» για να μην χάσω επαφή με τον κόσμο και γίνει κάτι συνταρακτικό. Αλλά ήταν αλλιώς. Και ήταν απλά τέλεια.</span></span><br /><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3327129360/" title="20090301_40 by mafaldaQ, on Flickr"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3555/3327129360_d741f13f83.jpg" alt="20090301_40" height="333" width="500" /></a></span><br /></div><br /><div style="text-align: left;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">3 μέρες στα Γιάννενα:</span></span><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">- <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">Περπάτησα</span> τόσο, που πλέον δεν μπορούσα να αγχωθώ. </span></span><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">- <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">Έφαγα</span> τόσο, που πλέον δεν μπορούσα να νευριάσω.</span></span><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">- <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">Γέλασα</span> τόσο, που πλέον δεν μπορούσα να στεναχωρηθώ.</span></span><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">- <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">Χόρεψα </span>τόσο (ναι εγώ), που δεν μπορούσα να θυμώσω.</span></span><br /></div><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Και γύρισα πίσω παντελώς κομμάτια αλλά με ένα χαμόγελο τόσοοοοοο, που είπε και μια μικρή. Ρε ρουσάκια, είστε πολύ κάφροι όλοι, με την καλή έννοια, για αυτό και σας αγαπάω τόσο! </span></span><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3327115636/" title="20090301_29 by mafaldaQ, on Flickr"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3543/3327115636_bee26e4f71.jpg" alt="20090301_29" height="333" width="500" /></a></span><br /></div><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">((((((((((((((((((</span><a style="font-family: verdana;" href="http://www.bookcrossing.com/mybookshelf/a1pha">a1pha</a><span style="font-family:verdana;">, </span><a style="font-family: verdana;" href="http://www.bookcrossing.com/mybookshelf/casper85">casper85</a><span style="font-family:verdana;">, </span><a style="font-family: verdana;" href="http://www.bookcrossing.com/mybookshelf/denyblue">denyblue</a><span style="font-family:verdana;">, </span><a style="font-family: verdana;" href="http://www.bookcrossing.com/mybookshelf/efou">efou</a><span style="font-family:verdana;">, </span><a style="font-family: verdana;" href="http://www.bookcrossing.com/mybookshelf/emil1">emil1</a><span style="font-family:verdana;">, </span><a style="font-family: verdana;" href="http://www.bookcrossing.com/mybookshelf/eva4eva">eva4eva</a><span style="font-family:verdana;">, </span><a style="font-family: verdana;" href="http://www.bookcrossing.com/mybookshelf/gia-wk">gia-wk</a><span style="font-family:verdana;">, </span><a style="font-family: verdana;" href="http://www.bookcrossing.com/mybookshelf/Koishii">Koishii</a><span style="font-family:verdana;">, </span><a style="font-family: verdana;" href="http://www.bookcrossing.com/mybookshelf/MariKar">MariKar</a><span style="font-family:verdana;">, </span><a style="font-family: verdana;" href="http://www.bookcrossing.com/mybookshelf/nana-t">nana-t</a><span style="font-family:verdana;">, </span><a style="font-family: verdana;" href="http://www.bookcrossing.com/mybookshelf/panigirtzou">panigirtzou</a><span style="font-family:verdana;">, </span><a style="font-family: verdana;" href="http://www.bookcrossing.com/mybookshelf/pengman">pengman</a><span style="font-family:verdana;">, </span><a style="font-family: verdana;" href="http://www.bookcrossing.com/mybookshelf/planet-mom">planet-mom</a><span style="font-family:verdana;">, </span><a style="font-family: verdana;" href="http://www.bookcrossing.com/mybookshelf/quino-salonika">quino-salonika</a><span style="font-family:verdana;">, </span><a style="font-family: verdana;" href="http://www.bookcrossing.com/mybookshelf/tasa">tasa</a><span style="font-family:verdana;">, </span><a style="font-family: verdana;" href="http://www.bookcrossing.com/mybookshelf/the-elfish">the-elfish</a><span style="font-family:verdana;">, </span><a style="font-family: verdana;" href="http://www.bookcrossing.com/mybookshelf/zlatkoGR">zlatkoGR</a><span style="font-family:verdana;">)))))))))))))))))))))</span></span><br /></div><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3327100638/" title="20090301_19 by mafaldaQ, on Flickr"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3356/3327100638_8d2163e8f4.jpg" alt="20090301_19" height="333" width="500" /></a></span><br /></div><br /><span style="font-style: italic;font-size:100%;" ><span style="font-family:verdana;">Υ.Γ. Τώρα τέρμα το διάλειμμα και τα κεφάλια μέσα! Έχουμε τόσα να κάνουμε! </span></span><br /><br /></div><div style="text-align: right;font-family:verdana;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="color: rgb(0, 0, 0);"><span style="font-size:85%;">Θεσσαλονίκη 4/3/2009</span></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2803688800043600191-7975409982285318174?l=mafaldaq.blogspot.com' alt='' /></div>mafaldaQhttp://www.blogger.com/profile/16071341195847152182noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-2803688800043600191.post-65761618368403514202009-02-21T01:01:00.001+02:002009-02-21T01:01:00.426+02:00<div style="text-align: center;"><a href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3282222803/in/set-72157612083823148/" title="photo sharing"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3580/3282222803_4968077417.jpg" style="border: 2px solid rgb(0, 0, 0);" alt="" /></a><br /></div><div style="text-align: center;"><a href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3282222803/in/set-72157612083823148/">[44/365] Love dance</a>, originally uploaded by <a href="http://www.flickr.com/people/mafaldaq/">mafaldaQ</a>.<br /></div><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">[...] Ήξερε να ξυπνάει επιθυμίες, να προκαλεί ερωτικά, είχε τον απόλυτο έλεγχο του παιχνιδιού και δε βιαζόταν. Βρέθηκα στην πίστα να χορεύω κάτι πολύ γρήγορο. Με κρατούσε από το χέρι. Μια απομακρυνόμασταν προς τα πίσω, μια ερχόμασταν πολύ κοντά. Με παρέσυρε σε φιγούρες τρελές, ένα κράμα ροκ σε μοντέρνα έκδοση, ένα αλερετούρ από την αγκαλιά του στη ζάλη της άλλης άκρης, εκεί που βρίσκεσαι για μια στιγμή, με μόνο προορισμό να γυρίσεις πίσω να ερωτοτροπήσεις φευγαλέα με το άλλο κορμί, τόσο μόνο, όσο και ο ρυθμός της μουσικής επιτρέπει. Πέρασα τα χέρια μου γύρω από το λαιμό του και παραιτήθηκα στην αγκαλιά του λαχανιασμένη. Οι γρήγορες στροφές σε συνδυασμό με τη βότκα με είχαν ζαλίσει [...]</span></span><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:verdana;">Από τo «Οι μεγάλοι έρωτες δε φοράνε νυφικό» της Μήτση Βαλάκα</span></span><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">~~~~~~~~~~~~~~~~~~~</span></span><br /></div><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Ένα κείμενο από τη </span><a style="font-family: verdana;" href="http://www.blogger.com/profile/18111385688908016285">Panigirtzou</a><span style="font-family:verdana;">. Μέρες το συζητούσαμε και έλεγα «Που θα βρω ζευγάρι να χορεύει και θα καταφέρω να το φωτογραφίσω», αλλά ήμασταν κάπως τυχερές και σε ένα ποτάκι, καταφέραμε και «κλέψαμε» μια φωτογραφία. Ευχαριστώ πολύ κορίτσι, για όλα. </span></span><br /><br /></div><div style="text-align: right;font-family:verdana;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="color: rgb(0, 0, 0);"><span style="font-size:85%;">Θεσσαλονίκη 21/2/2009</span></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2803688800043600191-6576161836840351420?l=mafaldaq.blogspot.com' alt='' /></div>mafaldaQhttp://www.blogger.com/profile/16071341195847152182noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-2803688800043600191.post-35995749145038253072009-02-20T01:01:00.004+02:002009-06-11T10:55:23.051+03:00<div style="text-align: justify;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Έχω μερικές απορίες και το google, δεν μου έδωσε κάποια ικανοποιητική απάντηση, οπότε τις θέτω δημόσια και ελπίζω σε κάποια ικανοποίηση από όσους και όσες τολμηρές με διαβάζουν! Για να έχει και περισσότερο ενδιαφέρον, όποιος ή όποια απαντήσει ικανοποιητικά σε όλες ή στις παραπάνω από τις μισές, κερδίζει σοκολατίτσα από το <a href="http://www.fairtrade.gr/">fair trade.</a> Όχι αυτήν, που μου έστειλε η <a href="http://www.blogger.com/profile/14894807099900856694">e.</a> και την καταβρόχθισα σε 2 δευτερόλεπτα και μάλιστα με το αλουμινόχαρτο… Μια άλλη, που θα γλιτώσει από την λαιμαργία μου.</span></span> <br /> <br /><div style="text-align: center;"><a href="http://www.flickr.com/photos/oberazzi/318947873/" title="photo sharing"><img src="http://farm1.static.flickr.com/134/318947873_12028f1b66.jpg" style="border: 2px solid rgb(0, 0, 0);" alt="" /></a> <br /></div><div style="text-align: center;"><a href="http://www.flickr.com/photos/oberazzi/318947873/">Questions</a>, originally uploaded by <a href="http://www.flickr.com/photos/oberazzi/">Oberazzi</a>. <br /></div> <br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">Περί Πολιτισμού</span> <br />Είναι το <a href="http://www.youtube.com/">youtube</a> η post-television αποβλάκωση; Πόσες ώρες μπορεί να καεί κάποιος εκεί σερί; Ίδιες ώρες έκθεσης στο youtube και στην ελληνική τηλεόραση, προκαλούν την ίδια εγκεφαλική ζημιά; Τι είναι χειρότερο. </span></span> <br /> <br /><div style="text-align: center;"><a href="http://www.flickr.com/photos/mworrell/266913194/" title="photo sharing"><img src="http://farm1.static.flickr.com/85/266913194_690815b7fa.jpg" style="border: 2px solid rgb(0, 0, 0);" alt="" /></a> <br /></div><div style="text-align: center;"><a href="http://www.flickr.com/photos/mworrell/266913194/">Shopping mall questions</a>, originally uploaded by <a href="http://www.flickr.com/photos/mworrell/">Wok</a>. <br /></div> <br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">Περί Κοινωνικού Διαλόγου</span> <br />Είναι το <a href="http://www.facebook.com/">facebook</a> chat η post-mirc ελεγχόμενη λογοδιάρροια; Πως γίνεται να έχω ηρεμία, σε msn (132 φίλοι), gtalk (45 επαφές), email (limitless possibilities) και καμιά ακόμα web 2 εφαρμογές και όταν μπαίνω για 2 δευτερόλεπτα σε facebook να πετάγονται τουλάχιστον 3 chatοπαράθυρα; Στημένη μου την έχετε ρε; </span></span> <br /> <br /><div style="text-align: center;"><a href="http://www.flickr.com/photos/lwr/12364944/" title="photo sharing"><img src="http://farm1.static.flickr.com/7/12364944_14794d1055.jpg" style="border: 2px solid rgb(0, 0, 0);" alt="" /></a> <br /></div><div style="text-align: center;"><a href="http://www.flickr.com/photos/lwr/12364944/">question mark ?</a>, originally uploaded by <a href="http://www.flickr.com/photos/lwr/">Leo Reynolds</a>. <br /></div> <br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">Περί Ενημέρωσης</span> <br />Είναι τα blogs αξιόπιστη πηγή ενημέρωσης; Εντάξει είμαι υπέρμαχος της ενημέρωσης μέσω Internet αλλά ας ξεκαθαρίσουμε κάποια πράγματα. Δεν απαιτείται αξιολόγηση του μέσου; Δεν χρειάζεται διασταύρωση της πληροφορίας; Είναι όλοι οι bloggers αδέκαστοι; </span></span> <br /> <br /><div style="text-align: center;"><a href="http://www.flickr.com/photos/loneblackrider/315302588/" title="photo sharing"><img src="http://farm1.static.flickr.com/99/315302588_ae0120ed83.jpg" style="border: 2px solid rgb(0, 0, 0);" alt="" /></a> <br /></div><div style="text-align: center;"><a href="http://www.flickr.com/photos/loneblackrider/315302588/">Question marks on the wall</a>, originally uploaded by <a href="http://www.flickr.com/photos/loneblackrider">lone black rider</a>. <br /></div> <br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">Περί Δεοντολογίας</span> <br />Είναι το <a href="http://www.flickr.com/">flickr</a>, χώρος δημοσίευσης αριστουργηματικών φωτογραφιών από σοβαρούς φωτογράφους μόνο; Οπότε και τα σχόλια είναι διαφορετικά; Πιο κόσμια; Ανεβάζω την ίδια φωτογραφία σε facebook και σε flickr. Τα σχόλια είναι πολύ διαφορετικά. <br /> <br /></span></span><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 12"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 12"><link rel="File-List" href="file:///C:%5CUsers%5Cmafalda%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_filelist.xml"><link rel="themeData" href="file:///C:%5CUsers%5Cmafalda%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_themedata.thmx"><link rel="colorSchemeMapping" href="file:///C:%5CUsers%5Cmafalda%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_colorschememapping.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:trackmoves/> <w:trackformatting/> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:donotpromoteqf/> <w:lidthemeother>EN-US</w:LidThemeOther> <w:lidthemeasian>X-NONE</w:LidThemeAsian> <w:lidthemecomplexscript>X-NONE</w:LidThemeComplexScript> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> <w:splitpgbreakandparamark/> <w:dontvertaligncellwithsp/> <w:dontbreakconstrainedforcedtables/> <w:dontvertalignintxbx/> <w:word11kerningpairs/> <w:cachedcolbalance/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> <m:mathpr> <m:mathfont val="Cambria Math"> <m:brkbin val="before"> <m:brkbinsub val="&#45;-"> <m:smallfrac val="off"> <m:dispdef/> <m:lmargin val="0"> <m:rmargin val="0"> <m:defjc val="centerGroup"> <m:wrapindent val="1440"> <m:intlim val="subSup"> <m:narylim val="undOvr"> </m:mathPr></w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" defunhidewhenused="true" defsemihidden="true" defqformat="false" defpriority="99" latentstylecount="267"> <w:lsdexception locked="false" priority="0" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Normal"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="heading 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 7"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 8"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 9"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 7"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 8"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 9"> <w:lsdexception locked="false" priority="35" qformat="true" name="caption"> <w:lsdexception locked="false" priority="10" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Title"> <w:lsdexception locked="false" priority="1" name="Default Paragraph Font"> <w:lsdexception locked="false" priority="11" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtitle"> <w:lsdexception locked="false" priority="22" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Strong"> <w:lsdexception locked="false" priority="20" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="59" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Table Grid"> <w:lsdexception locked="false" unhidewhenused="false" name="Placeholder Text"> <w:lsdexception locked="false" priority="1" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="No Spacing"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" unhidewhenused="false" name="Revision"> <w:lsdexception locked="false" priority="34" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="List Paragraph"> <w:lsdexception locked="false" priority="29" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Quote"> <w:lsdexception locked="false" priority="30" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Quote"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="19" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtle Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="21" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="31" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtle Reference"> <w:lsdexception locked="false" priority="32" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Reference"> <w:lsdexception locked="false" priority="33" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Book Title"> <w:lsdexception locked="false" priority="37" name="Bibliography"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" qformat="true" name="TOC Heading"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:1; mso-generic-font-family:roman; mso-font-format:other; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:0 0 0 0 0 0;} @font-face {font-family:Calibri; panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1073750139 0 0 159 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin-top:0in; margin-right:0in; margin-bottom:10.0pt; margin-left:0in; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} .MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} .MsoPapDefault {mso-style-type:export-only; margin-bottom:10.0pt; line-height:115%;} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.0in 1.0in 1.0in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin-top:0in; mso-para-margin-right:0in; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0in; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin;} table.MsoTableGrid {mso-style-name:"Πλέγμα πίνακα"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-priority:59; mso-style-unhide:no; border:solid black 1.0pt; mso-border-themecolor:text1; mso-border-alt:solid black .5pt; mso-border-themecolor:text1; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-border-insideh:.5pt solid black; mso-border-insideh-themecolor:text1; mso-border-insidev:.5pt solid black; mso-border-insidev-themecolor:text1; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin;} </style> <![endif]--> <table class="MsoTableGrid" style="border: medium none ; border-collapse: collapse;" border="1" cellpadding="0" cellspacing="0"> <tbody><tr style=""> <td style="border: 1pt solid black; padding: 0in 5.4pt; width: 239.4pt; text-align: left;" valign="top" width="319"> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style="font-size:85%;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">Σχόλια σε facebook</span><o:p></o:p></span></p> </td> <td style="border-style: solid solid solid none; padding: 0in 5.4pt; width: 239.4pt; text-align: left;" valign="top" width="319"> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style="font-size:85%;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">Σχόλια σε flickr</span><o:p></o:p></span></p> </td> </tr> <tr style=""> <td style="border-style: none solid solid; padding: 0in 5.4pt; width: 239.4pt; text-align: left;" valign="top" width="319"> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style="font-size:85%;"><span style="" lang="EL">Ρε μ@λ@κ@ πάλι σκαλίζεις τη μύτη σου;<o:p></o:p></span></span></p> </td> <td style="border-style: none solid solid none; padding: 0in 5.4pt; width: 239.4pt; text-align: left;" valign="top" width="319"> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style="font-size:85%;"><span style="" lang="EL">Εξαιρετικό βάθος πεδίου!<o:p></o:p></span></span></p> </td> </tr> <tr style=""> <td style="border-style: none solid solid; padding: 0in 5.4pt; width: 239.4pt; text-align: left;" valign="top" width="319"> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style="font-size:85%;"><span style="" lang="EL">Καλά κορίτσι είσαι θεά σε αυτή τη φωτογραφία<o:p></o:p></span></span></p> </td> <td style="border-style: none solid solid none; padding: 0in 5.4pt; width: 239.4pt; text-align: left;" valign="top" width="319"> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style="font-size:85%;"><span style="" lang="EL">Δημιουργικό αυτοπορτρέτο.<o:p></o:p></span></span></p> </td> </tr> <tr style=""> <td style="border-style: none solid solid; padding: 0in 5.4pt; width: 239.4pt; text-align: left;" valign="top" width="319"> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style="font-size:85%;"><span style="" lang="EL">Καλά το καινούριο σκουφί είναι γαμάτο! <o:p></o:p></span></span></p> </td> <td style="border-style: none solid solid none; padding: 0in 5.4pt; width: 239.4pt; text-align: left;" valign="top" width="319"> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style="font-size:85%;">Note<span style="" lang="EL"> σε σκουφί: Πολύ ωραία αντίθεση στα χρώματα<o:p></o:p></span></span></p> </td> </tr> <tr style=""> <td style="border-style: none solid solid; padding: 0in 5.4pt; width: 239.4pt; text-align: left;" valign="top" width="319"> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style="font-size:85%;"><span style="" lang="EL">Ρε συ αυτός ο μ@λ@κ@ς τι κάνει από πίσω;<o:p></o:p></span></span></p> </td> <td style="border-style: none solid solid none; padding: 0in 5.4pt; width: 239.4pt; text-align: left;" valign="top" width="319"> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style="font-size:85%;"><span style="" lang="EL">Ωω τι πετυχημένα που έχεις αιχμαλωτίσει τον αυθορμητισμό του πλήθους!<o:p></o:p></span></span></p> </td> </tr> </tbody></table> <span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;"> <br />Μερικές φορές πρόκειται και για το ίδιο άνθρωπο. Τι διχασμός!</span></span> <br /> <br /><div style="text-align: center;"><a href="http://www.flickr.com/photos/-bast-/349497988/" title="photo sharing"><img src="http://farm1.static.flickr.com/158/349497988_fb751a5e3a.jpg" style="border: 2px solid rgb(0, 0, 0);" alt="" /></a> <br /></div><div style="text-align: center;"><a href="http://www.flickr.com/photos/-bast-/349497988/">Question!</a>, originally uploaded by <a href="http://www.flickr.com/photos/-bast-">-bast-</a>. <br /></div> <br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">Περί Κινηματικής Λογικής</span> <br />Είναι το <a href="http://www.twitter.com/">twitter</a> ο νέος χώρος εκκόλαψης ηγετών – ψώνιων και κινημάτων; Θα πρέπει τη λέξη follower, να την εκλαμβάνουμε ως ακόλουθος και ίσως και με την έννοια υποτακτικός; Αν κάποια μου κάνει follow, πρέπει να κάνω και εγώ; Και αν εγώ πω: «Ας κάνω» και πάρω μια απάντηση «Τα tweets μου είναι διαθέσιμα μόνο για τους φίλους μου», να αρκεστώ σε ένα block ή να χώσω και 2-3 μπινελίκια για το θράσος; Και εμένα ρε γιατί με έκανες follow; </span></span> <br /> <br /><div style="text-align: center;"><a href="http://www.flickr.com/photos/eleaf/2536358399/" title="photo sharing"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3109/2536358399_c16896768f.jpg" style="border: 2px solid rgb(0, 0, 0);" alt="" /></a> <br /></div><div style="text-align: center;"><a href="http://www.flickr.com/photos/eleaf/2536358399/">Questioned Proposal</a>, originally uploaded by <a href="http://www.flickr.com/photos/eleaf">eleaf</a>. <br /></div> <br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">Περί Κοινωνικού Σχολιασμού</span> <br />Γιατί κάποιοι blog surfers ή και bloggers, δεν σχολιάζουν τα posts που διαβάζουν; Και στον αντίποδα, γιατί σε κάποια posts, στήνεται τρελό chatάκι; Ποιο ακριβώς είναι το μέτρο; Εντάξει συμφωνώ με <a href="http://zlatkogr.blogspot.com/">μπλογκόλιθο Zlatko</a> ότι μόνο όταν κάτι του αρέσει πολύ θα γράψει ένα well done like comment αλλά αν έχεις κάτι άλλο να πεις; Θα το πεις; Θα το κουβεντιάσεις; Μπορούμε να πούμε ότι η επιτυχία ενός Post κρίνεται από τα comments ή από τα google statistics ή από την χαρά που μας έδωσε όταν το διαβάσαμε ή το γράψαμε; Τέλος πάντων είναι μετρήσιμη ή είναι σαν την mastercard; Ανεκτίμητη; </span></span> <br /> <br /><div style="text-align: center;"><a href="http://www.flickr.com/photos/drachmann/327122302/" title="photo sharing"><img src="http://farm1.static.flickr.com/139/327122302_bbc4a3935b.jpg" style="border: 2px solid rgb(0, 0, 0);" alt="" /></a> <br /></div><div style="text-align: center;"><a href="http://www.flickr.com/photos/drachmann/327122302/">Question mark in Esbjerg</a>, originally uploaded by <a href="http://www.flickr.com/photos/drachmann/">alexanderdrachmann</a>. <br /></div> <br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">Περί Κομμουνισμού</span> <br />Δεν είναι πολύ ωραίο να μοιράζεσαι στον <a href="http://www.google.com/reader">greader</a> τα καθημερινά σου ευρήματα; Δεν νιώθεις σαν να διαβάζει ο καθένας διαφορετική εφημερίδα και μετά συζητάτε τα καλύτερα; Γιατί καίγομαι τόσο πολύ στο commenting; Το σκέτο share έχει την ίδια αξία με το commented share; </span></span> <br /> <br /><div style="text-align: center;"><a href="http://www.flickr.com/photos/rock_alien/2192853145/" title="photo sharing"><img src="http://farm3.static.flickr.com/2033/2192853145_e1a11b00a8.jpg" style="border: 2px solid rgb(0, 0, 0);" alt="" /></a> <br /></div><div style="text-align: center;"><a href="http://www.flickr.com/photos/rock_alien/2192853145/">questions questions</a>, originally uploaded by <a href="http://www.flickr.com/photos/rock_alien/">Rock Alien</a>. <br /></div> <br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">Περί Mυθοποίησης</span> <br />Υπάρχουν κάτι απίθανα urban legends για τους υπονόμους της Θεσσαλονίκης και για τα στοιχειωμένα σπίτια της Άνω Πόλης. Υπάρχουν web 2.0 legends? Τα προσωπικά μας δεδομένα διαμοιράζονται σε μοχθηρές εταιρείες υπογείως σε διάφορες εφαρμογές και φωτιά να πέσει να κάψει όλα τα social networks, like? Αν εγώ μπω σε ένα λεωφορείο και πω : <span style="color: rgb(153, 0, 0);">«Καλημέρα σας. Θα ήθελα να σας ενημερώσω ότι σήμερα φοράω κόκκινο βρακί»</span> θα εκτεθώ λιγότερο από το να το γράψω ως status στο facebook, στο msn, στο gtalk, στο twitter, σε κάποιο forum, στο blog μου; Έχει να κάνει με τον αριθμό των αποδεκτών ή με την επαγγελματική τους ιδιότητα; Αν για παράδειγμα στο λεωφορείο είναι κάποιος εκπρόσωπος της Med, δεν θα το χρησιμοποιήσει; Και τέλος πάντων αν χαίρομαι πολύ με κάτι και θέλω να το μοιραστώ μετά φταίνε οι μοχθηρές εταιρίες; Όχι εγώ που έχω βγάλει το κόκκινο βρακί μου σε δημόσια θέα; </span></span> <br /> <br /><div style="text-align: center;"><a href="http://www.flickr.com/photos/thereis/3180528757/" title="photo sharing"><img src="http://farm1.static.flickr.com/24/56206868_9ea35e3694.jpg" style="border: 2px solid rgb(0, 0, 0);" alt="" /></a> <br /></div><div style="text-align: center;"><a href="http://www.flickr.com/photos/thereis/3180528757/">good question</a>, originally uploaded by <a href="http://www.flickr.com/photos/thereis/">There is</a>. <br /></div> <br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">Περί Aξιοπιστίας</span> <br />Είναι η <a href="http://www.wikipedia.com/">wikipedia</a> αξιόπιστο reference για να μάθω για κάτι; Αν ναι γιατί δεν γίνεται αποδεκτή στη βιβλιογραφία ή στις πηγές των επίσημων εγγράφων; Πόσοι γνωρίζουν ότι η wikipedia είναι ο δημόσιος χώρος όπου ο καθένας μπορεί να γράψει για οποιοδήποτε θέμα; Πόσοι έχουν προσέξει το «the free encyclopedia that anyone can edit»; Είναι το anyone ok; </span></span> <br /> <br /><div style="text-align: center;"><a href="http://www.flickr.com/photos/emagic/56206868/" title="photo sharing"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3260/3180528757_641c880864.jpg" style="border: 2px solid rgb(0, 0, 0);" alt="" /></a> <br /></div><div style="text-align: center;"><a href="http://www.flickr.com/photos/emagic/56206868/">There is | Question</a>, originally uploaded by <a href="http://www.flickr.com/photos/emagic/">e-magic</a>. <br /></div> <br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">Περί Διαλογισμού</span> <br /></span><a style="font-family: verdana;" href="http://www.carsonified.com/carsonified/stylish-and-geeky-introducing-the-carsonified-tee">Τι είναι σημαντικότερο; Να απαντάς ή να ρωτάς;</a><span style="font-family:verdana;"> (via </span><a style="font-family: verdana;" href="http://www.flickr.com/photos/porcupinecolors/">yiannis_k's photostream</a><span style="font-family:verdana;">).</span></span> <br /> <br /><div style="text-align: center;"><a href="http://www.flickr.com/photos/dullhunk/202872717/" title="photo sharing"><img src="http://farm1.static.flickr.com/62/202872717_a8a4799419.jpg" style="border: 2px solid rgb(0, 0, 0);" alt="" /></a> <br /></div><div style="text-align: center;"><a href="http://www.flickr.com/photos/dullhunk/202872717/">Question Everything</a>, originally uploaded by <a href="http://www.flickr.com/photos/dullhunk/">dullhunk</a>. <br /></div> <br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Παρακαλώ όπως με διαφωτίσετε!</span></span> <br /> <br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">Bonus Ερώτηση! Απαντήστε θετικά και κερδίστε και μια μαρμελάδα </span><a style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);" href="http://www.fairtrade.gr/">fair-trade</a><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">! Απαντήστε αρνητικά και θα δείτε τι έχετε να πάθετε... </span> <br /> <br />Δεν βαρεθήκατε, να μου στέλνετε ενδιαφέροντα, αστεία, επείγοντα, σημαντικά, δακρύβρεχτα ομαδικά emails από εκείνα που έχουν στο κείμενο 1.456.000 αποδέκτες, από τα 456.789 fw που έπαθε το email και ξέμειναν όλοι εκεί, να καρτερούν να γίνει το email τους ένας ακόμα αποδέκτης ανεπιθύμητης αλληλογραφίας; <br /> <br />Σας έχω νέα! Είμαι rss junkie και όλα αυτά, που μου στέλνετε θα τα έχω δει ήδη αλλού, έτη φωτός πριν τα δείτε εσείς. Επίσης, έχω facebook και το ξέρετε. Μου τα έχετε ήδη «καρφώσει» στον «αστείο τοίχο» μου. More than once. Και τέλος αν κάτι επιμένετε να το στείλετε, έχετε την αξιοπρέπεια να σβήσετε τους προηγούμενους αποδέκτες. Ας μην βάζουμε τα χεράκια μας, για να βγάζουμε τα ματάκια μας, μόνοι μας. <br /></span></span><div style="text-align: center; color: rgb(153, 0, 0);"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;"><span style="font-size:180%;"><span style="font-weight: bold;">Έλεος!</span></span></span></span> <br /></div> <br /></div><div style="text-align: right;font-family:verdana;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="color: rgb(0, 0, 0);"><span style="font-size:85%;">Θεσσαλονίκη 20/2/2009</span></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2803688800043600191-3599574914503825307?l=mafaldaq.blogspot.com' alt='' /></div>mafaldaQhttp://www.blogger.com/profile/16071341195847152182noreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-2803688800043600191.post-32984926786989673602009-02-19T00:09:00.003+02:002009-02-19T00:47:25.164+02:00<div style="text-align: center;"><a href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3291449912/" title="photo sharing"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3318/3291449912_52833baf0b.jpg" style="border: 2px solid rgb(0, 0, 0);" alt="" /></a><br /></div><div style="text-align: center;"><a href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3291449912/">[48/365] Carnival light</a>, originally uploaded by <a href="http://www.flickr.com/people/mafaldaq/">mafaldaQ</a>.<br /></div><br /><p style="text-align: justify;"><span style="font-size:130%;">Σήμερα Τσικνοπέμπτη, έχω διάθεση για μια old-time classic ιστορία της Μικρής Αννούλας.<br /><br />Η Μικρή Αννούλα γεννήθηκε με χρονοκαθυστέρηση σε μια ομαδούλα ανθρώπων, που αγαπούσαν πολύ να φτιάχνουν πράγματα. Κεντήματα, φαγιά, έπιπλά, ρούχα. Προκομμένη ομαδούλα όλοι. Επειδή ήταν μικρή και οι άλλοι όλοι μεγάλοι, συνειδητοποίησαν την παρουσία της, όταν έπρεπε να πάει σχολείο για πρώτη φορά και αναφώνησαν «Ω είναι και αυτό εδώ». Μεγάλες στιγμές!<br /><br />Στην πρώτη σχολική της απόκρια, η Μικρή Αννούλα άκουγε τα άλλα παιδάκια να συζητάνε τι θα ντυνόντουσαν την Τσικνοπέμπτη, στα wild parties του Δημοτικού και σκέφτηκε πως πολλά παιδάκια ίσως να είναι φτωχά, γιατί περιμένουν με τόση λαχτάρα, μια μέρα να βάλουν ρουχαλάκια. Γύρισε σπίτι προβληματισμένη και το συζήτησε λίγο με την Μεσαία αλλά Μεγάλη Αδερφή της. Της εξήγησε πως δεν πεινάνε τα παιδάκια. Απλά μασκαρεύονται κάτι. Ντύνονται βρε παιδί μου λίγο διαφορετικά και περνάνε καλά. «Εγώ τι θα ντυθώ;» και βαθιά περισυλλογή έπεσε στο οικογενειακό τραπέζι.<br /><br />Έγινε ένα μικρό συμβούλιο και αποφασίστηκε, την ενδυματολογική προσέγγιση της Μικρής Αννούλας να την αναλάβει η Μεσαία αλλά Μεγάλη Αδερφή της, που το είχε πιο πολύ με τα υφάσματα και τα ραψίματα. Το είχε όμως και πολύ στην οικολογική συνείδηση… Αφού μετρήθηκε η Μικρή Αννούλα προσεκτικά και πέρασαν και μερικές μέρες, της παρουσιάστηκε η πρώτη της στολή. Με αγωνία περίμενε η Μικρή Αννούλα να δει μια στολή Ζορό, μια στολή cowboy ή στο τσακίρ κέφι μια στολή μπαλαρίνας, αλλά μάταια.<br /><br />«Πως σου φαίνεται Μικρή Αννούλα;». Με προσοχή περιεργάστηκε το τεράστιο κόκκινο καπέλο και το κατάλευκο και όχι ιδιαίτερα κολακευτικό για τη σιλουέτα της κορμάκι-μπυτζαμάκι. Βέβαια ήταν μικρή και τέτοια στυλιστικά θέματα δεν την απασχολούσαν , ακόμα, αλλά δεν μπορούσε να καταλάβει τι ήταν. «Τι είναι;», ρώτησε δειλά και προσεκτικά, μην προσβάλει τη δημιουργό. «Μα είναι ένα μανιτάρι». Μερικές μέρες μετά, η Μικρή Αννούλα αντιμετώπισε μερικά προβληματάκια μετακίνησης του καπέλου και χρησιμοποιήθηκε για σκιά στον κήπο του σπιτιού, που γινόταν το πάρτι.<br /><br />Η οικογένεια ενθουσιάστηκε και ανέθεσε στην Μεσαία αλλά Μεγάλη Αδερφή της, να σχεδιάζει κάθε χρόνο τα κουστούμια της Μικρής Αννούλας. Μάταια, η Μικρή Αννούλα πήγαινε φωτογραφίες από trendy κουστούμια όπως η Βασίλισσα της Νύχτας, ο Batman και άλλα, για να εμπνευστεί η Μεσαία αλλά Μεγάλη Αδερφή της. Μια χρονιά μπανάνα, μια χρονιά πιπεριά, μια χρονιά αγγούρι, μια χρονιά ντομάτα, μια χρονιά καρότο. Μπαξές η Μικρή Αννούλα και όταν με το καλό άλλαξε κατηγορία και πήγε στο άλλο το μεγαλύτερο σχολείο, βρήκε το κουράγιο και είπε «Εεεε λέω φέτος να μη ντυθώ γιατί μεγάλωσα τώρα». Και υποσχέθηκε στον εαυτό της να μην ξαναντυθεί.<br /><br />Αν εσείς σήμερα βγείτε και αποφασίσετε να ντυθείτε κάτι αλλά δεν έχετε στολή, μπορώ να κοιτάξω στη ντουλάπα της Μικρής Αννούλας. Μπορεί να μη βρω μωρουδιακά αλλά τις τόσο πετυχημένες από άποψη ραπτικής στολές, αλλά αποτυχημένες για το socializing της Μικρής Αννούλας, σίγουρα θα τις βρω. Μικροδιορθώσεις θα κάνουμε και είστε έτοιμοι!</span></p><br /><br /><div style="text-align: right;font-family:verdana;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="color: rgb(0, 0, 0);"><span style="font-size:85%;">Θεσσαλονίκη 19/2/2009</span></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2803688800043600191-3298492678698967360?l=mafaldaq.blogspot.com' alt='' /></div>mafaldaQhttp://www.blogger.com/profile/16071341195847152182noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-2803688800043600191.post-16158496424574627822009-02-18T01:04:00.004+02:002009-02-18T01:32:32.296+02:00<div style="text-align: justify;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Ανάμεσα μας ζει ένας ντροπαλός άνθρωπος, που τον λένε </span><a style="font-family: verdana;" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Quino">Joaquín Salvador Lavado</a><span style="font-family:verdana;">. Γεννήθηκε πριν από πολλά χρόνια, στην </span><a style="font-family: verdana;" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Argentina">Αργεντινή</a><span style="font-family:verdana;"> και γρήγορα ανακάλυψε πως μπορούσε να εκφραστεί, ζωγραφίζοντας. Η έντονη εσωστρέφεια του, σε συνδυασμό με το πολύ πικρό και κυνικό χιούμορ του, τον απώθησε από τη σχολή καλών τεχνών στη Mendoza και στράφηκε προς την εικονογράφηση. Αρχικά για βιοποριστικούς λόγους. Εκείνα, τα χρόνια τα παλιά, οι καλοί εικονογράφοι ήταν περιζήτητοι σε εφημερίδες, περιοδικά και φυσικά στη διαφήμιση. </span></span><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://www.flickr.com/photos/joaquin-baldin/855225941/" title="photo sharing"><img src="http://farm2.static.flickr.com/1336/855225941_67fd4bee8a.jpg" style="border: 2px solid rgb(0, 0, 0);" alt="" /></a></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://www.flickr.com/photos/joaquin-baldin/855225941/">Joaquín Baldín "Sr Plop" y D. Joaquín Salvador Lavado "Quino"</a><span style="font-family:verdana;">,<br />originally uploaded by </span><a style="font-family: verdana;" href="http://www.flickr.com/photos/joaquin-baldin/">Joaquín Baldín</a><span style="font-family:verdana;">.</span></span><br /></div><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Όταν κάποια στιγμή βρήκε τη σύντροφο του και παντρεύτηκε, πήγε για μήνα του Μέλιτος στη Βραζιλία. Εκεί εκτός από τα συνηθισμένα, συναντήθηκε με πολλούς γελοιογράφους και εικονογράφους και «έπεσε στο τραπέζι» μια πρόταση να σχεδιάσει κάτι, για μια διαφήμιση πλυντηρίων. Οι περισσότερες νιόπαντρες, γυρίζουν πίσω από το μήνα του μέλιτος και ελπίζουν να έχουν «σκαρώσει» κανένα πιτσιρίκι αλλά ο Joaquin πήρε την πρωτοβουλία και «γέννησε» ένα πεντάχρονο κοριτσάκι. Η μικρή δεν κατάφερε να κερδίσει τη συμπάθεια και τα χρήματα των διαφημιστών και έμεινε στο σπίτι, να παίζει μοναχό του. Σχεδόν προφητικό για το μέλλον της. </span></span><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://www.flickr.com/photos/28543010@N08/3044035276/" title="photo sharing"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3242/3044035276_8d1a603780.jpg" style="border: 2px solid rgb(0, 0, 0);" alt="" /></a></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://www.flickr.com/photos/28543010@N08/3044035276/">Quino. Autorretrato y retrato</a><span style="font-family:verdana;">, originally uploaded by </span><a style="font-family: verdana;" href="http://www.flickr.com/photos/28543010@N08/">arteyrevolucion</a><span style="font-family:verdana;">.</span></span><br /></div><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Λίγα χρόνια μετά ο Joaquín, που πλέον υπογράφει με το όνομα </span><a style="font-family: verdana;" href="http://www.quino.com.ar/">Quino</a><span style="font-family:verdana;">, την καλεί για να συζητήσουν λιγάκι, τις ανησυχίες του. Της μιλάει για όλα όσα τον ενοχλούν και τον πονούν και εκείνη διαμαρτύρεται, για την απομόνωση της και την καθημερινότητά της. Θα πρέπει αυτή η κουβέντα να κράτησε πολύ και πατέρας και κόρη να συζητήσανε πάρα πολλά θέματα, γιατί λίγο αργότερα δειλά-δειλά η μικρή, που πλέον έχει αποκτήσει όνομα και λέγεται </span><a style="font-family: verdana;" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Mafalda">mafalda</a><span style="font-family:verdana;">, αρχίζει να κυκλοφορεί σε διάφορα περιοδικά και εφημερίδες. Αρχικά με τον πατέρα της και στη συνέχεια με ολόκληρη </span><a style="font-family: verdana;" href="http://www.freestuff.gr/forums/viewtopic.php?t=11091">παρέα</a><span style="font-family:verdana;">.</span></span><br /><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://s174.photobucket.com/albums/w112/mafaldaQ/?action=view&amp;current=mafalda08.jpg"><span style="font-size:130%;"><img style="font-family: verdana;" src="http://i174.photobucket.com/albums/w112/mafaldaQ/mafalda08.jpg" width="500" /></span></a><br /></div><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;"><br />Είναι τόσο διαφορετική από τα υπόλοιπα παιδάκια και την προβληματίζουν τόσα πολλά πράγματα, που σύντομα, ο κόσμος </span><a style="font-family: verdana;" href="http://librinfoscience.blogspot.com/2007/02/quino-existe-y-mafalda-es-su-profeta.html">αρχίζει να την αγαπάει</a><span style="font-family:verdana;"> και να την συμπονάει. Και ο Quino έχει αρχίσει χωρίς να το συνειδητοποιεί, να σχεδιάζει το </span><a style="font-family: verdana;" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Magnum_opus">Magnum opus</a><span style="font-family:verdana;"> του και ίσως το πιο «αθώο» </span><a style="font-family: verdana;" href="http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&amp;article_id=815818">πολιτικοποιημένο comic strip</a><span style="font-family:verdana;">, που σχεδιάστηκε ποτέ. Η μικρή, γίνεται η φωνή ενός ευαίσθητου ενήλικα, που βιώνει τον </span><a style="font-family: verdana;" href="http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A8%CF%85%CF%87%CF%81%CF%8C%CF%82_%CF%80%CF%8C%CE%BB%CE%B5%CE%BC%CE%BF%CF%82">Ψυχρό πόλεμο</a><span style="font-family:verdana;">, τον </span><a style="font-family: verdana;" hef="http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CF%8C%CE%BB%CE%B5%CE%BC%CE%BF%CF%82_%CF%84%CE%BF%CF%85_%CE%92%CE%B9%CE%B5%CF%84%CE%BD%CE%AC%CE%BC">Πόλεμο στο Βιετνάμ</a><span style="font-family:verdana;">, την τραγική πολιτική κατάσταση τόσο στην Αργεντινή όσο και στον υπόλοιπο κόσμο. </span></span><br /><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://s174.photobucket.com/albums/w112/mafaldaQ/?action=view&amp;current=mafalda10.jpg"><span style="font-size:130%;"><img style="font-family: verdana;" src="http://i174.photobucket.com/albums/w112/mafaldaQ/mafalda10.jpg" width="500" /></span></a><br /></div><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Ο ίδιος σε διάφορες </span><a style="font-family: verdana;" href="http://www.unesco.org/courier/2000_07/uk/dires.htm">σπάνιες δηλώσεις του</a><span style="font-family:verdana;">, υποστηρίζει πως ο Felipe, το ντροπαλό και ονειροπόλο αγόρι, είναι ένας ήρωας εμπνευσμένος από την παιδική του ηλικία. Δεν παραδέχτηκε ποτέ ανοιχτά ότι η </span><a style="font-family: verdana;" href="http://www.zonalatina.com/zldata02.htm">Mafalda</a><span style="font-family:verdana;"> είναι το alter ego της ενηλικίωσης του. Ο δικός του </span><a style="font-family: verdana;" href="http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_civ_1_02/04/2006_179041">Σούι Τα</a><span style="font-family:verdana;">. Η παιδούλα αγαπήθηκε όσο καμία άλλη από κάθε καταπιεσμένο εργατικό, κοινωνικό ή πολιτικό κίνημα. Αγαπήθηκε και από ανθρώπους εκτός κινηματικής λογικής για την οξυδέρκεια της σε συνδυασμό με την ηλικία της. Και γρήγορα το δημιούργημα κατάπιε τον δημιουργό και απόκτησε ζωή από μόνο του. Αποποιήθηκε την πατρότητα του. Είναι πολλοί εκείνοι που αγνοούν το όνομα του ή </span><a style="font-family: verdana;" href="http://www.irancartoon.com/quino/index.htm">οτιδήποτε άλλο έχει σχεδιάσει</a><span style="font-family:verdana;">. Αλλά αναγνωρίζουν αμέσως την παιδούλα. </span></span><br /><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://s174.photobucket.com/albums/w112/mafaldaQ/?action=view&amp;current=mafalda01.jpg"><span style="font-size:130%;"><img style="font-family: verdana;" src="http://i174.photobucket.com/albums/w112/mafaldaQ/mafalda01.jpg" width="500" /></span></a><br /></div><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Το 1974 ο </span><a style="font-family: verdana;" href="http://lambiek.net/artists/q/quino.htm">Quino</a><span style="font-family:verdana;"> σταματάει να σχεδιάζει τη mafalda, έχοντας κλείσει σχεδόν μια δεκαετία. Όπως δηλώνει και ο ίδιος:</span></span><br /><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:verdana;">[..]I think that I made the right decision when I stopped doing Mafalda, and I don’t miss her at all. […]</span></span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:verdana;">[…]I drew Mafalda for 10 years, so I always tell them the same thing. I say: imagine having to do the same thing every morning from the day you were born until today. Would you like that? They always say no.[…]</span></span><br /><br /><p align="center"><br /><span style="font-size:130%;"><object style="font-family: verdana;" width="480" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/Eq2SDfrKtSs&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;color1=0xe1600f&amp;color2=0xfebd01"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/Eq2SDfrKtSs&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;color1=0xe1600f&amp;color2=0xfebd01" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object></span></p><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Έκτοτε έχουν κυκλοφορήσει </span><a style="font-family: verdana;" href="http://www.amazon.com/Mi-querida-Mafalda-autor-Quino/lm/R2GBOR12TAWD0X">τευχάκια σε πάρα πολλές γλώσσες</a><span style="font-family:verdana;">, </span><a style="font-family: verdana;" href="http://www.amazon.com/Toda-Mafalda-Quino/dp/9505156944">βιβλία</a><span style="font-family:verdana;">, <a href="http://www.protoporia.gr/product_info.php/products_id/288530">αφιερώματα</a>, μέχρι και ταινία. Στην ερώτηση "Πως καταφέρνει η mafalda και παραμένει τόσο επίκαιρη 30 χρόνια μετά" απαντάει:</span></span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0); font-style: italic;font-size:130%;" ><span style="font-family:verdana;">"The human race still has a lot of issues to address. The world of which Mafalda was so critical, the world that existed in 1973 when I stopped producing the strip has not disappeared; perhaps it’s even got worse. Though it flatters me to know that Mafalda is still being read, it’s also sad to think that the social injustice she denounced remains in place.</span></span><span style="color: rgb(153, 0, 0); font-style: italic;">"</span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Και να μερικά σημεία, που μου φάνηκαν τόσο μα τόσο επίκαιρα:</span></span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:verdana;">Αν η </span><a style="font-family: verdana;" href="http://www.turning-pages.com/mafalda/">Mafalda</a><span style="font-family:verdana;"> μάθαινε για τη Γάζα:</span></span><br /><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://s174.photobucket.com/albums/w112/mafaldaQ/?action=view&amp;current=mafalda02.jpg"><span style="font-size:130%;"><img style="font-family: verdana;" src="http://i174.photobucket.com/albums/w112/mafaldaQ/mafalda02.jpg" width="500" /></span></a><br /></div><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:verdana;">Αν η </span><a style="font-family: verdana;" href="http://www.geocities.com/SoHo/Museum/5495/main.html">Mafalda</a><span style="font-family:verdana;"> έβλεπε ελληνική τηλεόραση:</span></span><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://s174.photobucket.com/albums/w112/mafaldaQ/?action=view&amp;current=mafalda09.jpg"><span style="font-size:130%;"><img style="font-family: verdana;" src="http://i174.photobucket.com/albums/w112/mafaldaQ/mafalda09.jpg" width="500" /></span></a><br /></div><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:verdana;">Και αν ενημερωνόταν από τα ελληνικά ΜΜΕ:</span></span><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://s174.photobucket.com/albums/w112/mafaldaQ/?action=view&amp;current=mafalda03.jpg"><span style="font-size:130%;"><img style="font-family: verdana;" src="http://i174.photobucket.com/albums/w112/mafaldaQ/mafalda03.jpg" width="500" /></span></a><br /><br /></div><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:verdana;">Αν η </span><a style="font-family: verdana;" href="http://amigosdemafalda.livejournal.com/">Mafalda</a><span style="font-family:verdana;"> κυκλοφορούσε λίγο στα καφέ της Θεσσαλονίκης:</span></span><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://s174.photobucket.com/albums/w112/mafaldaQ/?action=view&amp;current=mafalda06.jpg"><span style="font-size:130%;"><img style="font-family: verdana;" src="http://i174.photobucket.com/albums/w112/mafaldaQ/mafalda06.jpg" width="500" /></span></a><br /><br /></div><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:verdana;">Αν η </span><a style="font-family: verdana;" href="http://mafalda.dreamers.com/">Mafalda</a><span style="font-family:verdana;"> ήταν ελληνίδα blogger:</span></span><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://s174.photobucket.com/albums/w112/mafaldaQ/?action=view&amp;current=mafalda04.jpg"><span style="font-size:130%;"><img style="font-family: verdana;" src="http://i174.photobucket.com/albums/w112/mafaldaQ/mafalda04.jpg" width="500" /></span></a><br /><br /></div><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Εγώ, που από μικρό παιδί, μου έχουν κολλήσει αυτό το όνομα, θα ταυτιζόμουν με το παρακάτω:</span></span><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://s174.photobucket.com/albums/w112/mafaldaQ/?action=view&amp;current=mafalda05.jpg"><span style="font-size:130%;"><img style="font-family: verdana;" src="http://i174.photobucket.com/albums/w112/mafaldaQ/mafalda05.jpg" width="500" /></span></a><br /></div><br /></div><div style="text-align: right;font-family:verdana;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="color: rgb(0, 0, 0);"><span style="font-size:85%;">Θεσσαλονίκη 18/2/2009</span></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2803688800043600191-1615849642457462782?l=mafaldaq.blogspot.com' alt='' /></div>mafaldaQhttp://www.blogger.com/profile/16071341195847152182noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-2803688800043600191.post-8896152534043115112009-02-17T01:01:00.001+02:002009-02-17T01:20:30.379+02:00<div style="text-align: justify;"><div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:verdana;">[41/365] Music is in the air</span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3273142924/" title="[41/365] Music is in the air by mafaldaQ, on Flickr"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3340/3273142924_dbc96305c9.jpg" alt="[41/365] Music is in the air" width="500" height="333" /></a></span><br /></div><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Πριν από μερικούς μήνες, είχα γράψει για το </span><a style="font-family: verdana;" href="http://biographix.blogspot.com/">biographix</a><span style="font-family:verdana;">, ένα post για τα </span><a style="font-family: verdana;" href="http://biographix.blogspot.com/2008/08/blog-post_15.html">mobile</a><span style="font-family:verdana;">. Όταν κάποια στιγμή, έπρεπε να φωτογραφίσω κάτι, που να είμαι εγώ αλλά να μην είμαι εγώ, φωτογράφισα ένα, που πήρα πρόσφατα από το Tallinn. Και σκέφτηκα πως θα ήταν πολύ πιο όμορφο, αν το είχα φτιάξει εγώ. Εντάξει ίσως όχι πιο όμορφο αλλά σίγουρα πιο μοναδικό.</span></span><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3285670210/" title="Arts &amp; Crafts by mafaldaQ, on Flickr"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3277/3285670210_3e4e7402ac.jpg" alt="Arts &amp; Crafts" width="500" height="333" /></a></span><br /><br /></div><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Όλοι έχουμε σταθεί μπροστά σε μαγαζιά με χειροποίητα και διαφορετικά αντικείμενα. Χωρίς κάποια συγκεκριμένη χρηστική αξία, ούτε και ιδιαίτερα τέλεια, από άποψη εκτέλεσης αλλά τόσο χαριτωμένα. Και συνήθως σκεφτόμαστε ότι είναι είτε ακριβά, είτε περιττά και τα προτιμάμε μόνο όταν πρόκειται για δώρο σε κάποιο πρόσωπο, που θα τα εκτιμήσει. </span></span><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3284851045/" title="Arts &amp; Crafts by mafaldaQ, on Flickr"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3200/3284851045_82a83fa3cf.jpg" alt="Arts &amp; Crafts" width="500" height="333" /></a></span><br /><br /></div><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Άλλες πάλι φορές, στεκόμαστε μπροστά από βιτρίνες από ζαχαροπλαστεία και θαυμάζουμε τα τέλεια από άποψη εμφάνισης γλυκίσματα. Από άποψη γεύσης, δεν θα το διαπραγματευτώ εδώ. </span><a style="font-family: verdana;" href="http://mafaldaq.blogspot.com/2009/02/blog-post_14.html">Έχω δώσει τα διαπιστευτήρια μου</a><span style="font-family:verdana;">, πριν από κάποιες μέρες. Βέβαια, για να είμαι ειλικρινής, δυσκολεύτηκα να πιστέψω ότι η συγκεκριμένη βιτρίνα, παραπάνω, είναι ζαχαροπλαστείου αλλά εντυπωσιάστηκα πάρα πολύ. </span></span><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3284852909/" title="Arts &amp; Crafts by mafaldaQ, on Flickr"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3324/3284852909_2cf28ecffa.jpg" alt="Arts &amp; Crafts" width="500" height="333" /></a></span><br /><br /></div><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Στην πραγματικότητα, οι άνθρωποι που βρίσκονται πίσω από αυτά τα ευφάνταστα αντικείμενα, είναι άνθρωποι, με φαντασία και πολύ διάθεση να δημιουργήσουν κάτι. Δεν δέχομαι τη φράση <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">«Δεν πιάνουν τα χέρια μου»</span>. Τα χέρια εκπαιδεύονται να πιάνουν και να δημιουργούν. Θέλει υπομονή και καλή διάθεση. Χρειάζεται τελειομανία μόνο στο βαθμό, που θα μας επιτρέπει να χαιρόμαστε και να προσπαθούμε και όχι στην υπερβολή, του να δημιουργήσουμε κάτι τελειότερο από ένα τυποποιημένο προϊόν. </span></span><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3285671040/" title="Arts &amp; Crafts by mafaldaQ, on Flickr"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3250/3285671040_419f94b1ea.jpg" alt="Arts &amp; Crafts" width="500" height="333" /></a></span><br /></div><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;"><br />Τα υλικά μπορεί να είναι οτιδήποτε. Ότι, αρχικά τα χέρια μας, μπορούν να χειριστούν με ευκολία και σιγά-σιγά έρχεται η εξοικείωση με πιο δύσκολα υλικά. Η </span><a style="font-family: verdana;" href="http://deadendmind.blogspot.com/">deadendmind</a><span style="font-family:verdana;"> μπορεί να αφαιρεθεί με τις ώρες σε μια παραλία, μαζεύοντας βότσαλα. Τα διαλέγει προσεκτικά, τα κουβαλάει με πολύ πόνο ψυχής και όχι μόνο και μετά τους δίνει μορφή ανάλογα με το σχήμα. Η </span><a style="font-family: verdana;" href="http://www.blogger.com/profile/04808817679844501364">Karry</a><span style="font-family:verdana;"> μου έστειλε πριν από μερικές μέρες αυτό το υπέροχο περιστέρι. Δεν είμαι σίγουρη για το υλικό αλλά ήταν μια πολύ ευχάριστη έκπληξη. </span></span><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3285670602/" title="Arts &amp; Crafts by mafaldaQ, on Flickr"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3180/3285670602_d38ff941b3.jpg" alt="Arts &amp; Crafts" width="500" height="333" /></a></span><br /></div><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;"><br />Η Casper85, φτιάχνει ονειροπαγίδες από διάφορες κλωστές. Η </span><a style="font-family: verdana;" href="http://www.blogger.com/profile/11486826657816885443">efou</a><span style="font-family:verdana;"> φτιάχνει πραγματάκια με χάντρες. Μια Κυριακή απόγευμα, η </span><a style="font-family: verdana;" href="http://www.blogger.com/profile/15326574375970488512">Shiroi Taka</a><span style="font-family:verdana;">, η </span><a style="font-family: verdana;" href="http://www.blogger.com/profile/18111385688908016285">Panigirtzou</a><span style="font-family:verdana;">, η </span><a style="font-family: verdana;" href="http://veliarslasher.blogspot.com/">dragongrrr</a><span style="font-family:verdana;"> και η </span><a style="font-family: verdana;" href="http://www.blogger.com/profile/11486826657816885443">efou</a><span style="font-family:verdana;">, φτιάξαμε πολλά – πολλά μπρελόκ με χάντρες και δερματάκι. Ήταν ένα ευχάριστο και δημιουργικό απόγευμα, σχεδόν αγχολυτικό. Εντάξει είχαμε την </span><a style="font-family: verdana;" href="http://veliarslasher.blogspot.com/">dragongrrr</a><span style="font-family:verdana;">, που έχει </span><a style="font-family: verdana;" href="http://veliarslasher.blogspot.com/2007/07/april-ryan_29.html">εκπαιδευμένα χέρια</a><span style="font-family:verdana;">, να φτιάχνει 3 φορές πιο γρήγορα από εμάς, αλλά δεν πτοηθήκαμε! Απλά το χαρήκαμε.</span></span><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3284849623/" title="Arts &amp; Crafts by mafaldaQ, on Flickr"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3153/3284849623_7dac23f6ab.jpg" alt="Arts &amp; Crafts" width="500" height="333" /></a></span><br /><br /></div><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Σήμερα συζητώντας με την </span><a style="font-family: verdana;" href="http://www.blogger.com/profile/18111385688908016285">Panigirtzou</a><span style="font-family:verdana;">, μου είπε πως θα ήθελε να μάθει να κάνει γλυκά του κουταλιού. Πολλά και διαφορετικά και να τα συσκευάζει σε μικρά, περιποιημένα βαζάκια. Μου φάνηκε πολύ δημιουργικό και ας μην έχουν μεγάλη διάρκεια, ειδικά όταν πέφτουν στα δικά μου χέρια.</span></span><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3284850461/" title="Arts &amp; Crafts by mafaldaQ, on Flickr"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3465/3284850461_b70d784149.jpg" alt="Arts &amp; Crafts" width="500" height="333" /></a></span><br /></div><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;"><br />Προτείνω να το δοκιμάσετε και ότι πετύχει. Όχι μόνο τα γλυκά του κουταλιού, αλλά ότι σας έρθει με τη φαντασία σας. Αν δεν πετύχει, να το χαρίσετε σε έναν άνθρωπο, που αγαπάτε πολύ. Θα είναι το καλύτερο δώρο, που θα έχει λάβει και ας μην το ξέρει. Γιατί θα είναι μοναδικό. Το επόμενο σας θα είναι καλύτερο αλλά όχι το πρώτο. Αν πάλι είστε τόσο ανασφαλής με τα δημιουργήματά σας, να προτιμάτε τα χειροποίητα δώρα και ας είναι λίγο πιο ακριβά από ένα τυποποιημένο. Βοηθάτε έναν άνθρωπο, να ζήσει κάνοντας αυτό που αγαπάει και τον εκφράζει. Μεγάλη πολυτέλεια αυτό τη σήμερον. Αν δεν έχετε εντοπίσει μαγαζιά στην πόλη σας, μπορώ πάντα να προτείνω το </span><a style="font-family: verdana;" href="http://www.etsy.com/">etsy</a><span style="font-family:verdana;"> και φυσικά από το </span><a style="font-family: verdana;" href="http://www.fairtrade.gr/">fair-trade</a><span style="font-family:verdana;">. </span></span><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3284850151/" title="Arts &amp; Crafts by mafaldaQ, on Flickr"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3270/3284850151_5360c1b6de.jpg" alt="Arts &amp; Crafts" width="500" height="333" /></a></span><br /><br /></div></div><div style="text-align: right;font-family:verdana;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="color: rgb(0, 0, 0);"><span style="font-size:85%;">Θεσσαλονίκη 17/2/2009</span></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2803688800043600191-889615253404311511?l=mafaldaq.blogspot.com' alt='' /></div>mafaldaQhttp://www.blogger.com/profile/16071341195847152182noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-2803688800043600191.post-56398942101934057032009-02-16T02:47:00.004+02:002009-02-16T03:06:44.416+02:00<div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3282222315/" title="[45/365] On a tour by mafaldaQ, on Flickr"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3151/3282222315_fbf878f4d8.jpg" alt="[45/365] On a tour" width="500" height="333" /></a></span><br /></div><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:130%;">Όλες οι πρωτεύουσες της Ευρώπης διαθέτουν ένα sightseeing tour, που συνήθως γίνεται με λεωφορείο και μερικές φορές με τραμ. Εκτός από τις πρωτεύουσες, πολλές άλλες μεγάλες πόλεις, όπως η <a href="http://www.lyonweb.net/agenda/e/160/Le-Grand-Tour.htm">Lyon</a>, το <a href="http://www.panoramatours.com/salzburg-Mozart-City-Tour.aspx">Salzburg</a>, το <a href="http://www.toursinitaly.net/tours/tourDetail.cfm?tour_id=9229">Μιλάνο</a>, η <a href="http://www.barcelona-tourist-guide.com/en/tour/barcelona-bus-tour.html">Βαρκελώνη</a>, το <a href="http://www.munichtravels.com/index.php?option=com_content&amp;view=category&amp;layout=blog&amp;id=81&amp;Itemid=112">Μόναχο</a> και πολλές άλλες, διαθέτουν αυτήν την τουριστική ευκολία. Να μπορεί ένας επισκέπτης, να δει τα σημαντικότερα σημεία της πόλης, γρήγορα και εύκολα. Η <a href="http://www.saloniki.org/index_gr.htm">Θεσσαλονίκη</a> δεν διαθέτει μια ανάλογη υπηρεσία. Δεν διαθέτει, γενικά πολλά πράγματα για τους κατοίκους της, πόσο μάλλον για τους επισκέπτες της, αλλά άντε εμείς είμαστε «συνηθισμένοι» να μας έχουν γραμμένους. Σε ένα μεγάλο βαθμό, είμαστε και υπεύθυνοι, αλλά δεν θέλω να το αναλύσω τώρα. </span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><iframe marginheight="0" marginwidth="0" src="http://maps.google.com/maps/ms?key=ABQIAAAAPs6iuQnp3HFOodOtQWvU6RTpKg04SgNh4WL73gVM0SiQEpfUUBQ93lrKhB34zu5NzuF2VOAkWw-MCw&amp;ie=UTF8&amp;hl=en&amp;s=AARTsJpJDItTXL93a9WI0PT6ZDbB9dCBDw&amp;msa=0&amp;msid=117213614526951975791.000462f92dff93fa82635&amp;ll=40.633952,22.951727&amp;spn=0.022797,0.042915&amp;z=14&amp;output=embed" scrolling="no" width="500" frameborder="0" height="350"></iframe></span><br /><span style="font-size:130%;"><a href="http://maps.google.com/maps/ms?key=ABQIAAAAPs6iuQnp3HFOodOtQWvU6RTpKg04SgNh4WL73gVM0SiQEpfUUBQ93lrKhB34zu5NzuF2VOAkWw-MCw&amp;ie=UTF8&amp;hl=en&amp;msa=0&amp;msid=117213614526951975791.000462f92dff93fa82635&amp;ll=40.633952,22.951727&amp;spn=0.022797,0.042915&amp;z=14&amp;source=embed" style="color: rgb(0, 0, 255); text-align: left;">View Larger Map</a></span><br /><br /><span style="font-size:130%;">Αποφάσισα, λοιπόν, αφού δεν υπάρχει κάτι επίσημο, να προτείνω κάτι ανεπίσημο, για όσους θέλουν να κάνουν <a href="http://www.pamediakopes.gr/destination-guides/thessaloniki-sightseeing-guide-gr.asp">μια βόλτα στα σημαντικότερα</a>, από τουριστικής άποψης, <a href="http://www.anoiktomouseio.gr/index.php">σημεία της Θεσσαλονίκης</a> και βάφτισα το Δρομολόγιο 15 – Τ.Σ. 40 Εκκλησιών – Ιστορικό Κέντρο, του <a href="http://www.oasth.gr/">Ο.Α.Σ.Θ.</a> ως sightseeing tour. Ζήτησα την πολύτιμη βοήθεια της καλής φίλης <a href="http://www.blogger.com/profile/18111385688908016285">Panigirtzous</a> για την ακριβή καταγραφή του δρομολόγιου, εξοπλιστήκαμε με χάρτες, δρομολόγια, υπομονή, μια σοκολάτα και φυσικά φωτογραφική και να τι έχουμε να προτείνουμε!</span><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3282177439/" title="Sightseeing tour @ Thessaloniki by mafaldaQ, on Flickr"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3207/3282177439_1e496dd308.jpg" alt="Sightseeing tour @ Thessaloniki" width="500" height="333" /></a></span><br /><br /></div><span style="font-size:130%;">Συναντηθήκαμε Ερμού με Αριστοτέλους και πήραμε το Δρομολόγιο 16, μέχρι το τέρμα. Μετά από συζήτηση με τον οδηγό μας, καθώς και άλλους οδηγούς στην αφετηρία, μάθαμε τα παρακάτω:</span><br /><span style="font-size:130%;">- Πρόκειται για κυκλικό δρομολόγιο. Έχει κοινή αφετηρία και τέρμα, οπότε εύκολο να κάνετε όλη τη διαδρομή, με ένα εισιτήριο, αν δεν κάνετε στάσεις. Η πλήρης διαδρομή, που κάναμε εμείς, κράτησε 45 λεπτά αλλά ήταν Κυριακή και είχε ελάχιστη κίνηση. </span><br /><span style="font-size:130%;">- Τόσο το <a href="http://www.oasth.gr/service/stasis.php?ml=81">Δρομολόγιο 15</a> όσο και το <a href="http://www.oasth.gr/service/stasis.php?ml=80">Δρομολόγιο 16,</a> μπορούν να «χρησιμοποιηθούν» ως sightseeing tours γιατί περνάνε από τα ίδια σημαντικά μέρη. Απλά το 16 περνάει και από Δικαστήρια και αν δεν σκοπεύετε να κάνετε στάσεις, καλό είναι να το προτιμήσετε, γιατί περνάει ακριβώς μπροστά από τα «σημεία» ενώ το 15, περνάει στα περισσότερα, από την πίσω πλευρά τους. Για παράδειγμα, πάει από Κασσάνδρου, οπότε το Τούρκικο Προξενείο, με το ζόρι το βλέπετε.</span><br /><span style="font-size:130%;">- Καθημερινές, είναι κάθε 10 με 15 λεπτά, ανάλογα με την κίνηση και Σαββατοκύριακα, είναι λίγο πιο τακτικά. Έτσι μας δήλωσε ο ευγενικότατος οδηγός, στην αφετηρία. Αυτό πρακτικά σημαίνει πως μπορείτε να κατεβείτε σε κάποια στάση, να ρίξετε μια ματιά στο σημείο, 5-6 φωτογραφίες και ίσως μια σύντομη επίσκεψη και μετά πάλι να πάρετε το επόμενο λεωφορείο, που θα περάσει.</span><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3282173615/" title="Sightseeing tour @ Thessaloniki by mafaldaQ, on Flickr"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3516/3282173615_10446c49df.jpg" alt="Sightseeing tour @ Thessaloniki" width="500" height="333" /></a></span><br /></div><span style="font-size:130%;"><br />Ξεκινήσαμε, λοιπόν, στις 15:30 από την αφετηρία και η πρώτη στάση, που σας προτείνουμε είναι τo <a style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);" href="http://www.lemmth.gr/web/menu/594"> νεκροταφείο της Θεσσαλονίκης «Ευαγγελίστρια»</a>, το αρχαιότερο «εν λειτουργία» ορθόδοξο νεκροταφείο της πόλης. Αν βέβαια δεν τα πάτε και πολύ καλά με αυτά τα μέρη, μπορείτε να το δείτε από το λεωφορείο. </span><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3282996614/" title="Sightseeing tour @ Thessaloniki by mafaldaQ, on Flickr"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3326/3282996614_2f7b385326.jpg" alt="Sightseeing tour @ Thessaloniki" width="500" height="333" /></a></span><br /><br /></div><span style="font-size:130%;">Επόμενη στάση, που προτείνουμε είναι το Τούρκικο Προξενείο. Εκεί υπάρχει και το <a style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);" href="http://www.imma.edu.gr/macher/museums/show.html?museum_id=10">Μουσείο Αττατούρκ</a>, το οποίο δεν έχει τύχει να το επισκεφτώ, για να ξέρω αν αξίζει και ντροπή μου. Όποιος έχει πάει, παρακαλώ να με ενημερώσει.</span><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3282176629/" title="Sightseeing tour @ Thessaloniki by mafaldaQ, on Flickr"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3544/3282176629_6d9dfd3375.jpg" alt="Sightseeing tour @ Thessaloniki" width="500" height="333" /></a></span><br /><br /></div><span style="font-size:130%;">Για τα επόμενα δυο σημεία, προτείνουμε να μην περιμένετε το επόμενο λεωφορείο για να τα δείτε αλλά να περπατήσετε λιγάκι προς τα δυτικά την Κασσάνδρου. Το πρώτο που συναντάτε είναι το <a style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);" href="http://www.thessalonikicity.gr/politistika/politismos/alatza-istoriko.htm">Αλατζά Ιμαρέτ</a>, το οποίο είναι ανοιχτό μόνο όταν φιλοξενεί εκθέσεις αλλά αξίζει τον κόπο να του ρίξετε μια πιο προσεκτική ματιά. Δεν φαίνεται καλά από το δρόμο και επιπλέον είναι ένα από τα ομορφότερα, κατά την ταπεινή μου γνώμη, μουσουλμανικά μνημεία της Θεσσαλονίκης.</span><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3282997186/" title="Sightseeing tour @ Thessaloniki by mafaldaQ, on Flickr"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3123/3282997186_c5e8324117.jpg" alt="Sightseeing tour @ Thessaloniki" width="500" height="333" /></a></span><br /><br /></div><span style="font-size:130%;">Λίγο πιο κάτω συνεχίστε, για τον <a style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);" href="http://www.matia.gr/7/72/7203/7203_1_14.html">Άγιο Δημήτριο</a>. Μπορείτε να επισκεφτείτε και την <a href="http://www.culture.gr/h/1/gh151.jsp?obj_id=3517">Κρύπτη του Αγ. Δημητρίου</a> μια που θα είστε εκεί αλλά και να κατεβείτε και λίγο πιο κάτω και να ρίξετε και μια ματιά στην <a style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);" href="http://www.culture.gr/h/2/gh251.jsp?obj_id=1424">Αρχαία αγορά</a>. </span><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3282178295/" title="Sightseeing tour @ Thessaloniki by mafaldaQ, on Flickr"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3529/3282178295_fa35e4faca.jpg" alt="Sightseeing tour @ Thessaloniki" width="500" height="333" /></a></span><br /></div><span style="font-size:130%;"><br />Συνεχίσαμε με το λεωφορείο και περάσαμε από το Διοικητήριο, γνωστό και ως Υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης. Επόμενη στάση, που προτείνουμε είναι το λιμάνι και συγκεκριμένα Πλατεία Ελευθερίας, όπου μπορείτε να επισκεφτείτε το <a style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);" href="http://www.thmphoto.gr/">Μουσείο Φωτογραφίας</a> και το <a style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);" href="http://www.cinemuseum.gr/">Μουσείο Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης</a>. Αν δεν είστε πολύ λάτρεις των δυο τεχνών και δεν θέλετε να πάτε στα συγκεκριμένα μουσεία, μπορείτε απλά να συνεχίσετε τη διαδρομή σας. Αν αποφασίσετε να κατέβετε, μην παραλείψετε ένα γρήγορο καφεδάκι στο καφέ του Μουσείου Φωτογραφίας. Αξίζει τον κόπο, ειδικά αν έχετε χρόνο. </span><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3283000124/" title="Sightseeing tour @ Thessaloniki by mafaldaQ, on Flickr"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3578/3283000124_ca29fb909f.jpg" alt="Sightseeing tour @ Thessaloniki" width="500" height="333" /></a></span><br /><br /></div><span style="font-size:130%;">Η επόμενη στάση, που προτείνουμε είναι Αριστοτέλους, όπου θα μπορέσετε να επισκεφτείτε το μοναδικό μοναστήρι, μέσα στην πόλη, την <a style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);" href="http://wikimapia.org/1822066/el/%CE%99%CE%B5%CF%81%CE%AC-%CE%9C%CE%BF%CE%BD%CE%AE-%CE%91%CE%B3%CE%AF%CE%B1%CF%82-%CE%98%CE%B5%CE%BF%CE%B4%CF%8E%CF%81%CE%B1%CF%82-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%9C%CF%85%CF%81%CE%BF%CE%B2%CE%BB%CE%AE%CF%84%CE%BF%CF%85">Ιερά Μονή Αγίας Θεοδώρας της Μυροβλήτου</a>. Εντάξει υπάρχει και η <a style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);" href="http://www.orthodoxia.gr/show.cfm?id=1129&amp;obcatid=3">Μονή Βλατάδων</a>, γνωστή και ως Τσαούς Μοναστήρι, αλλά εγώ αναφέρομαι στο κέντρο. Δυστυχώς, δεν μπόρεσα να βρω παραπάνω πληροφορίες για το συγκεκριμένο μοναστήρι. Όποιος/α ξέρει παρακαλώ να προσθέσει. </span><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3282994274/" title="Sightseeing tour @ Thessaloniki by mafaldaQ, on Flickr"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3419/3282994274_b22bb44dce.jpg" alt="Sightseeing tour @ Thessaloniki" width="500" height="333" /></a></span><br /></div><span style="font-size:130%;"><br />Σε 5 λεπτά απόσταση είναι η <a style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);" href="http://www.culture.gr/h/2/gh251.jsp?obj_id=1661">Αγία Σοφία</a>. Νομίζω πως είναι ένα από τα σημαντικότερα σημεία της Θεσσαλονίκης και αν δεν έχετε μπει, πιστεύω αξίζει. Εδώ αν θέλετε μπορείτε να πάρετε πάλι λεωφορείο για να συνεχίσετε ή να κατευθυνθείτε με τα πόδια προς παραλία και συγκεκριμένα, προς <a style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);" href="http://www.mbp.gr/html/gr/pirgos.htm">Λευκό Πύργο</a>. Έχει ανοίξει και πάλι και μπορείτε να τον επισκεφτείτε. Έχω ακούσει τα καλύτερα για τη έκθεση, που φιλοξενεί αλλά και εκεί δεν έχω πάει ακόμα και πάλι, ομολογώ, ντροπή μου. </span><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3282995496/" title="Sightseeing tour @ Thessaloniki by mafaldaQ, on Flickr"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3282/3282995496_0b5c2f7e97.jpg" alt="Sightseeing tour @ Thessaloniki" width="500" height="333" /></a></span><br /><br /></div><span style="font-size:130%;">Τώρα είστε πλέον πολύ κοντά στο σύμπλεγμα των 3 μεγάλων μουσείων. <a style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);" href="http://www.amth.gr/">Αρχαιολογικό Μουσείο</a>, <a style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);" href="http://www.mbp.gr/html/gr/index.htm">Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού</a> και <a style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);" href="http://www.mmca.org.gr/el/index.htm">Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης</a>. Και τα τρία δεν είναι ορατά με το λεωφορείο, εκτός ίσως από το αρχαιολογικό. Εγώ αγαπάω πάρα πολύ το Μακεδονικό και το επισκέπτομαι τακτικά, αλλά προτείνω και μια επίσκεψη και στο Βυζαντινό. Αν μη τι άλλο, πρόκειται για ένα πανέμορφο, από άποψη αρχιτεκτονικής, κτίριο. Αν πάλι δεν είστε και πολύ λάτρης των μουσείων γενικά, μπορείτε απλά να κάνετε μια στάση για καφέ στον <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">περιστρεφόμενο πύργο του ΟΤΕ</span>. Απλά πριν ανεβείτε ρωτήστε αν όντως περιστρέφεται, γιατί είναι με τα κέφια του. Είναι ένα καλό σημείο, να δείτε την Θεσσαλονίκη από ψηλά. </span><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3282995886/" title="Sightseeing tour @ Thessaloniki by mafaldaQ, on Flickr"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3331/3282995886_432664e794.jpg" alt="Sightseeing tour @ Thessaloniki" width="500" height="333" /></a></span><br /></div><span style="font-size:130%;"><br />Συνεχίσαμε μέχρι την Ευαγγελίστρια και εκεί αποβιβαστήκαμε. Μετά η διαδρομή είναι περίπου ίδια όπως όταν πηγαίναμε. Αν και δεν είδαμε κάτι καινούριο, χαρήκαμε που κάναμε αυτή τη μεγάλη βόλτα. Ελπίζουμε, αν επιλέξετε να την κάνετε και εσείς να σας αρέσει και να χαρείτε επίσης. </span><br /><br /></div><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="color: rgb(0, 0, 0);"><span style="font-size:85%;">Θεσσαλονίκη 15/2/2009</span></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2803688800043600191-5639894210193405703?l=mafaldaq.blogspot.com' alt='' /></div>mafaldaQhttp://www.blogger.com/profile/16071341195847152182noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-2803688800043600191.post-73452771095980404972009-02-14T01:00:00.008+02:002009-02-14T20:50:38.094+02:00<div style="text-align: justify;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Αυτές τις ημέρες ανακάλυψα ότι η Θεσσαλονίκη είναι ένας μικρός παράδεισος για όσους αγαπάνε τα γλυκά. Το ξέρω χρόνια ότι έχω πρόσβαση σε πολλά και διαφορετικά και καλά γλυκά αλλά τώρα συνειδητοποίησα πόσο καλή εντύπωση κάνουν στους ξένους. Είναι σαν να ανακαλύπτω τη Θεσσαλονίκη ξανά μέσα από τα μάτια της αυστριακής φιλοξενούμενης μου και αυτό μου αρέσει πολύ! </span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Αποφάσισα, λοιπόν, να μοιραστώ, χρόνια και κιλά γλυκοφιλοσοφίας, κάνοντας ένα αξιόπιστο top 5 γλυκών, που μπορεί να βρει κάποιος στη Θεσσαλονίκη. Και φυσικά αξίζει να τα δοκιμάσετε όλα! </span></span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:verdana;">1. Σοκολατόπιτα</span></span><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3275534694/" title="Chocolate by Elisabeth by mafaldaQ, on Flickr"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3433/3275534694_bfa69d1ee1.jpg" alt="Chocolate by Elisabeth" width="500" height="333" /></a></span><br /></div><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;"><span style="font-weight: bold;">Που: </span>Κομνηνός, Εγνατία 110, 2310287229</span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Ξεχάστε ότι ξέρατε για τα βαρετά και ανούσια πιτοειδή γλυκά… Καμία σχέση. Το μόνο κοινό είναι ότι θέλει φούρνο. Όλα τα άλλα είναι απλά το δημιούργημα ενός ανθρώπου, που δεν χόρταινε τη σοκολάτα. </span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;"><span style="font-weight: bold;">Μέγεθος: </span>Μια ατομική μερίδα είναι σε μέγεθος λίγο πιο μεγάλη από μια τυπική πάστα. Σερβίρεται σε ατομικά ταπεράκια και σε κομμάτια, κομμένα από το ταψί. </span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;"><span style="font-weight: bold;">Περιγραφή: </span>αφράτο παντεσπάνι σοκολάτας, βουτηγμένο σε πηχτό σιρόπι (μίγμα κανονικού και σοκολάτας), στρώση πραλίνας με πολύ μικρά κομμάτια φουντουκιού, πηχτό γλάσο σοκολάτας με λικέρ και σιρόπι και τέλος τριμμένη σοκολάτα (γάλακτος, υγείας και λευκή). Κάθε στρώμα είναι περίπου ένα δάχτυλο και κάθε κουταλιά είναι 2 αχ, αφού καταφέρετε να ξεκολλήσετε την γλώσσα από τον ουρανίσκο!</span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;"><span style="font-weight: bold;">Εγώ: </span>Δεν μπορώ να φάω μονοκοπανιά ένα ολόκληρο ταπεράκι και θεωρώ ότι είμαι πολύ expert στα γλυκά και δυνατό κουτάλι! </span></span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:verdana;">2. Προφιτερόλ</span></span><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3275535304/" title="Chocolate by Elisabeth by mafaldaQ, on Flickr"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3308/3275535304_9db7c3cd52.jpg" alt="Chocolate by Elisabeth" width="500" height="333" /></a></span><br /></div><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;"><br /><span style="font-weight: bold;">Που: </span>Blue, Εγνατία 138 &amp; Π.Π. Γερμανού, 2310279060</span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Θα πρέπει να δηλώσω κάτι πριν κάνω την σωστή παρουσίαση του. Το σωστό προφιτερόλ δεν έχει σαντιγί. Το απόλυτο γλυκό είναι θέμα σωστής κρέμας, σωστών σου και σωστής κρέμας στα σου. Όλα τα υπόλοιπα είναι τρελές φλυαρίες και φτιασιδώματα!</span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;"><span style="font-weight: bold;">Μέγεθος: </span>Καθορίστε το μόνοι σας. Σε μπολάκι, σε κουτάκι, σε κουβά. Όσο λαχταρά η ψυχή σας!</span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;"><span style="font-weight: bold;">Περιγραφή:</span> Καταρχήν στο blue μπορείτε να βρείτε 4 διαφορετικές ποικιλίες: με σοκολάτα υγείας, με σοκολάτα γάλακτος, με λευκή σοκολάτα, με σοκολάτα με αμαρένα. Δεν συνιστώ τη λευκή. Γενικά είναι ίσως η χειρότερη ποιότητα σοκολάτας, με εξαίρεση του Βελγίου. Σε όλο τον υπόλοιπο κόσμο, λευκή σοκολάτα σημαίνει τρελή ποσότητα βουτήρου. Στο Βέλγιο χρησιμοποιούν κακαοβούτυρο οπότε και αξίζει να την προτιμήσετε. Ειδικά για το λευκό προφιτερόλ του blue, το έχω δει πολλές φορές «μαραζωμένο» και «ραγισμένο» ακριβώς επειδή το βούτυρο "κόβει" εύκολα.</span></span><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;"><br />Κατά τα άλλα, πρόκειται για το κλασσικό γλυκό, χωρίς τίποτα το περιττό. Αλλά όλα είναι ιδανικά φτιαγμένα. Αναλογίες, υφή, γεύση, χρώμα, μυρωδιά και φυσικά τρόπος σερβιρίσματος. Σε μεγάλες πιατέλες, ξαπλώνει αυτάρεσκα, πρώτη μούρη στη βιτρίνα και δεν έχω δει πολλούς να το προσπερνάνει χωρίς καν να του ρίξουν μια ματιά.</span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;"><span style="font-weight: bold;">Εγώ: </span>Το προτιμώ σε κουτάκι για το σπίτι και παίρνω γάλακτος και υγείας μαζί. Λίγο από το ένα και λίγο από το άλλο.</span></span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:verdana;">3. Αρμενοβίλ</span></span><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3275534974/" title="Chocolate by Elisabeth by mafaldaQ, on Flickr"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3458/3275534974_3b7162cddc.jpg" alt="Chocolate by Elisabeth" width="500" height="333" /></a></span><br /></div><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;"><br /><span style="font-weight: bold;">Που: </span></span><a style="font-family: verdana;" href="http://www.kourdistogourouni.gr/">Κουρδιστό γουρούνι</a><span style="font-family:verdana;">, Αγ. Σοφίας 31, 2310274672</span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Ναι μπορείτε να πάτε στο Κουρδιστό Γουρούνι και να παραγγείλετε αρμενοβίλ μόνο. Δεν είναι υποχρεωτικό να φάτε πριν ή μετά. Δοκιμάστε το, όλες τις εποχές. Ειδικά όταν έχει κρύο είναι ακόμα πιο απολαυστικό.</span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;"><span style="font-weight: bold;">Μέγεθος: </span>Μια ατομική μερίδα είναι σε μέγεθος λίγο πιο μεγάλη από μια τυπική πάστα. Σερβίρεται σε πιάτο και αυτό είναι ένα μειονέκτημα αν είστε λίγο «καθώς πρέπει» και ντρεπόσαστε να καθαρίσετε το πιάτο.</span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;"><span style="font-weight: bold;">Περιγραφή: </span>Πρόκειται για παρφέ παγωτό βανίλια, με καραμελωμένους ξηρούς καρπούς, κομμάτια από μπεζέδες, ελάχιστα κομμάτια από πτι-μπερ και μαστίχα Χίου. Δεν είναι απλά κρέμα παγωτό. Ούτε είναι ένα απλό καιμάκι. Όλη αυτή η υπερπαραγωγή, λούζεται με τεράστια ποσότητα καυτού, πηχτού γλάσου σοκολάτας. </span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;"><span style="font-weight: bold;">Εγώ: </span>Έχω φάει τόσες πολλές φορές Αρμενοβίλ, στο Κουρδιστό, που σχεδόν παρεξηγούνται αν φύγω χωρίς να το τιμήσω! Θα συμφωνήσω με το φίλο Zlatko για το </span><a style="font-family: verdana;" href="http://zlatkogr.blogspot.com/2008/08/lesvos-2008-days-5-6.html">Αρμενοβίλ της Άφυτου</a><span style="font-family:verdana;"> αλλά εντάξει. Δεν τρέχω ως εκεί!</span></span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:verdana;">4. Φερρέρο</span></span><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3274712917/" title="Chocolate by Elisabeth by mafaldaQ, on Flickr"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3421/3274712917_600cb28d40.jpg" alt="Chocolate by Elisabeth" width="500" height="333" /></a></span><br /></div><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;"><br /><span style="font-weight: bold;">Που: </span>Δημητρακάς, Ελευθερίας 33, 2310731797</span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Δεν γνωρίζω πολύ κόσμο, που να μην αγαπάει αυτά τα σοκολατάκια και δεν το πίστευα ότι μπορούν να γίνουν καλύτερα. </span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;"><span style="font-weight: bold;">Μέγεθος: </span>Είναι λίγο πιο μεγάλα από ένα αφράτο και καμαρωτό μον αμούρ (ίσως το πιο απαράδεκτο γλυκό ever)!</span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;"><span style="font-weight: bold;">Περιγραφή:</span> Φέρτε τη γεύση στο μυαλό σας και κρατήστε την μέχρι να αρχίσουν να τρέχουν τα πρώτα σάλια. Τώρα μεγαλώστε Χ3 το μέγεθος ενός </span><a style="font-family: verdana;" href="http://www.google.gr/url?sa=t&amp;source=web&amp;ct=res&amp;cd=1&amp;url=http%3A%2F%2Fen.wikipedia.org%2Fwiki%2FFerrero_Rocher&amp;ei=36aUSaeVL8-g-gayyPSACQ&amp;usg=AFQjCNEp3bY-WqcpQbGVjRnrH7C_wm8fLQ&amp;sig2=wmAIgBnZZcpV-kHUrGLOsQ">Ferrero Rocher</a><span style="font-family:verdana;"> και φανταστείτε πως ο χώρος που δημιουργείται εσωτερικά, επιτρέπει στο κολασμένο μίγμα να απλωθεί παντού και να κυριαρχήσει. Κάντε λίγο πιο σκληρό και τραγανό το εξωτερικό περίβλημα (για να αντέξει το πληθωρικό μίγμα) και λούστε το με πολύ καλή σοκολάτα γάλακτος.</span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;"><span style="font-weight: bold;">Εγώ:</span> Δεν τον έχω γνωρίσει τον κ. Δημήτρη από κοντά. Μου φέρνει πάντα η Ευαγγελίτσα, γιατί είναι στους Αμπελόκηπους. Όταν όμως τον γνωρίσω, θέλω να τον αγκαλιάσω και να του πω ότι πολύ τον αγαπώ.</span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;"> </span></span><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">[40/365] Sweets!</span></span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3272323139/" title="[40/365] Sweets! by mafaldaQ, on Flickr"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3514/3272323139_bc74974263.jpg" alt="[40/365] Sweets!" width="500" height="333" /></a></span><br /></div><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:verdana;"><br />5. Τσουρέκι με σοκολάτα</span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;font-family:verdana;" >Που: </span><a style="font-family: verdana;" href="http://www.terkenlis.gr/">Τερκενλής</a><span style="font-family:verdana;">, Τσιμισκή 30 &amp; Αριστοτέλους, 2310271148</span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Εντάξει δεν αδικώ τους ξένους, που έρχονται και παίρνουν απίστευτες ποσότητες. Και εγώ το ίδιο θα έκανα. </span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;"><span style="font-weight: bold;">Μέγεθος: </span>Το τυπικό μέγεθος από ένα τσουρέκι.</span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;"><span style="font-weight: bold;">Περιγραφή: </span>Είναι ένα αφράτο, μυρωδάτο και πολύ όμορφα «δεμένο» τσουρέκι. Μέσα υπάρχουν ικανοποιητικές ποσότητες από πραλίνα αλλά υπάρχει και σε εκδοχή πάστα κάστανο, όπως και σε πάστα λεμόνι. Το εξωτερικό είναι λουσμένο με σχεδόν πάντα υγρή σοκολάτα και σε αντίθεση με άλλα «λουσμένα» γλυκά, το εσωτερικό κρατιέται πάντα αφράτο. Πολύ δύσκολο στο κόψιμο ακριβώς επειδή είναι καλοδεμένο. Το καλό τσουρέκι δεν θρυμματίζεται. Αποκολλάται σε «ίνες». </span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;"><span style="font-weight: bold;">Εγώ: </span>Δεν υπάρχει, στην πραγματικότητα αυτό το πράγμα. Πάντα πίστευα πως είναι αποκύημα της τρελής μου φαντασίας. Αδύνατο να αντισταθώ και αδύνατο να το καταναλώσω χωρίς να λερωθώ. Αλλά χαλάλι του!</span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Τέλος αν αυτά δεν σας έφτασαν προτείνω:</span></span><br /><br /><span style=";font-family:verdana;font-size:130%;" >6. Lemonpie: <a href="http://www.konstandinidis.gr/">Κωνσταντινίδης</a>, Π. Μελά 14, 2310226126<br />7. Τρίγωνα: <a href="http://www.elenidis.gr/">Ελενίδης</a>, Γεωργίου Παπανδρέου 6, 2310855482<br />8. Γαλακτομπούρεκο: <a href="http://www.galyfianakis.gr/">Γαλυφιανάκης</a>, Κων. Παλαιολόγου 3, 2310273933<br />9. Βάφλα: Delicioso, Τσιμισκή 43,Εμπορικό Κέντρο Πλατεία, 2310228410<br />10. Ευφροσύνη: <a href="http://www.agapitos.gr/">Αγαπητός</a>, Εγνατίας 134, 2310268368.</span><br /><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0);font-size:100%;" ><span style="font-family:verdana;">Οι φωτογραφίες είναι από το αγαπημένο μου patisserie στις Βρυξέλλες. Όποτε πάω, θα επισκεφτώ τη γλυκύτατη </span><a style="font-family: verdana;" href="http://www.elisabethbrussels.be/">Elisabeth</a><span style="font-family:verdana;"> και θα χαρώ τόσο πολύ, που με θυμάται, που πάντα έχει κάτι υπέροχο, να μου προσφέρει για να δοκιμάσω, που η σοκολάτα είναι για αυτήν και ο καμβάς και τα πινέλα και τα χρώματα και ζωγραφίζει, υπέροχα. </span></span><br /><br /></div><div style="text-align: justify;font-family:verdana;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="color: rgb(0, 0, 0);"><span style="font-size:85%;">Θεσσαλονίκη 14/2/2009</span></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2803688800043600191-7345277109598040497?l=mafaldaq.blogspot.com' alt='' /></div>mafaldaQhttp://www.blogger.com/profile/16071341195847152182noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-2803688800043600191.post-82466150359887728862009-02-13T02:12:00.004+02:002009-02-13T02:17:13.704+02:00<div style="text-align: center;"><a href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3273141740/" title="photo sharing"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3390/3273141740_8d00cf368f.jpg" style="border: 2px solid rgb(0, 0, 0);" alt="" /></a><br /></div><div style="text-align: center; font-weight: bold;"><span style="font-size:100%;"><a href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3273141740/">[39/365] Sleeping puppies</a>, originally uploaded by <a href="http://www.flickr.com/people/mafaldaq/">mafaldaQ</a>.<br /></span></div><br /><p style="text-align: justify;font-family:verdana;"><span style="font-size:130%;">Φαντάζεσαι αρχικά ένα χώρο περιορισμένο. Ύστερα περιμένεις να γεννηθούν μέσα σε αυτόν το χώρο πρόσωπα. Ο χώρος είναι η παγίδα όπου πιάστηκαν. Έχουν έρθει από έναν τόπο δίχως μνήμη και φανερώνονται για να σκλαβωθούν. Σημάδια ανάμεσα στα σημάδια, που δίνουν στην ψυχή τα εφόδιά της για το ταξίδι.<br /><br /></span></p><div style="text-align: center;"><span style="font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" >Από to «Θέατρο σκιών» του Πιέρ Μπεττενκούρ</span><br /><span style="font-size:130%;">~~~~~~~~~~~~~~~~~~~</span><br /></div><p style="text-align: justify;font-family:verdana;"><span style="font-size:130%;">Ακόμα ένα κείμενο από την Karry, που δεν είχα πρόθεση να το αποδώσω με αυτή τη φωτογραφία αλλά όταν είδα το σκυλάκι στο κλουβί, μου ήταν αδύνατο να μην τα συνδέσω. Μου αρέσουν πολύ όλα τα κείμενα, που έχω δεχθεί αλλά της Karry είναι εκείνα, που διαρκώς γεννούν εικόνες και πάντα νιώθω πολύ ανασφαλής, πριν αποφασίσω για το ποια θα τα οπτικοποιήσει! Και πάλι ευχαριστώ κορίτσι!</span></p><p face="verdana" style="text-align: justify;"></p><div style="text-align: right;font-family:verdana;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="color: rgb(0, 0, 0);"><span style="font-size:85%;">Θεσσαλονίκη 13/2/2009</span></span></span></div><br /><p></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2803688800043600191-8246615035988772886?l=mafaldaq.blogspot.com' alt='' /></div>mafaldaQhttp://www.blogger.com/profile/16071341195847152182noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2803688800043600191.post-83708563004685846182009-02-12T02:06:00.002+02:002009-02-12T02:10:13.875+02:00<div style="text-align: center; font-family: verdana;"><span style="font-size:130%;"><a href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3265041702/" title="photo sharing"><img src="http://farm1.static.flickr.com/247/3265041702_d65e2e8e3f.jpg" style="border: 2px solid rgb(0, 0, 0);" alt="" /></a><br /></span></div><div style="text-align: center; font-family: verdana;"><span style="font-size:130%;"><a href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3265041702/">[38/365] In love with toys</a>, originally uploaded by <a href="http://www.flickr.com/people/mafaldaq/">mafaldaQ</a>.<br /></span></div><span style="font-size:130%;"><br /></span><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:130%;">Centuries ago there lived. . .</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">“A king!” my little readers will say immediately.</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">No, children, you are mistaken. Once upon a time there was a piece of wood. It was not an expensive piece of wood. Far from it. Just a common block of firewood, one of those thick, solid logs that are put on the fire in winter to make cold rooms cozy and warm.</span><br /><span style="font-size:130%;">I do not know how this really happened, yet the fact remains that one fine day this piece of wood found itself in the shop of an old carpenter. His real name was Mastro Antonio, but everyone called him Mastro Cherry, for the tip of his nose was so round and red and shiny that it looked like a ripe cherry.</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">As soon as he saw that piece of wood, Mastro Cherry was filled with joy. Rubbing his hands together happily, he mumbled half to himself:</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">“This has come in the nick of time. I shall use it to make the leg of a table.”</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">He grasped the hatchet quickly to peel off the bark and shape the wood. But as he was about to give it the first blow, he stood still with arm uplifted, for he had heard a wee, little voice say in a beseeching tone:</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">“Please be careful! Do not hit me so hard!”</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">What a look of surprise shone on Mastro Cherry’s face! His funny face became still funnier.</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">He turned frightened eyes about the room to find out where that wee, little voice had come from and he saw no one! He looked under the bench—no one! He peeped inside the closet—no one! He searched among the shavings—no one! He opened the door to look up and down the street—and still no one!</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">“Oh, I see!” he then said, laughing and scratching his wig. “It can easily be seen that I only thought I heard the tiny voice say the words! Well, well—to work once more.”</span><br /><span style="font-size:130%;">He struck a most solemn blow upon the piece of wood.</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">“Oh, oh! You hurt!” cried the same far-away little voice.</span><br /><span style="font-size:130%;">Mastro Cherry grew dumb, his eyes popped out of his head, his mouth opened wide, and his tongue hung down on his chin.</span><br /><span style="font-size:130%;">As soon as he regained the use of his senses, he said, trembling and stuttering from fright:</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">“Where did that voice come from, when there is no one around? Might it be that this piece of wood has learned to weep and cry like a child? I can hardly believe it. Here it is—a piece of common firewood, good only to burn in the stove, the same as any other. Yet—might someone be hidden in it? If so, the worse for him. I’ll fix him!”</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">With these words, he grabbed the log with both hands and started to knock it about unmercifully. He threw it to the floor, against the walls of the room, and even up to the ceiling.</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">He listened for the tiny voice to moan and cry. He waited two minutes—nothing; five minutes—nothing; ten minutes—nothing.</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">“Oh, I see,” he said, trying bravely to laugh and ruffling up his wig with his hand.</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">“It can easily be seen I only imagined I heard the tiny voice!</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">Well, well-to work once more!”</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">The poor fellow was scared half to death, so he tried to sing a gay song in order to gain courage.</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">He set aside the hatchet and picked up the plane to make the wood smooth and even, but as he drew it to and fro, he heard the same tiny voice. This time it giggled as it spoke:</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">“Stop it! Oh, stop it! Ha, ha, ha! You tickle my stomach.”</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">This time poor Mastro Cherry fell as if shot. When he opened his eyes, he found himself sitting on the floor.</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">His face had changed; fright had turned even the tip of his nose from red to deepest purple.</span><br /></div><p style="font-family: verdana;"><span style="font-size:130%;"><br /></span></p><div style="text-align: center; font-family: verdana;"><span style="font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" >"Pinocchio" by Carlo Collodi</span><span style="font-size:130%;"><br /><br /></span><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-style: italic;font-size:130%;" >~~~~~~~~~~~~~~~~~~~</span><span style="font-size:130%;"><br /><br /></span><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:130%;">Όταν διάβασα αυτό το βιβλίο, πίστεψα ότι όλα τα παιχνίδια, έχουν ψυχή. Αργότερα, το χρησιμοποίησαν για να μου δείξουν τις βλαβερές συνέπειες του ψέματος. Όταν έγινα για πρώτη φορά Mastro Cherry ένιωσα, ότι καθετί που δημιουργείς με αγάπη, έχει ψυχή. Τώρα, που μπορώ να το διαβάσω, χωρίς να χρειάζομαι κάποιον να μου πει το «ηθικό δίδαγμα», κράτησα και την πρώτη και την τελευταία εντύπωση και απλά λυπάμαι, που κάποια βιβλία, χρησιμοποιήθηκαν τόσο «ψυχρά», για να γίνουν εκπαιδευτικά εγχειρίδια.</span><br /></div></div><span style="font-size:130%;"><br /></span><div style="text-align: right; font-family: verdana;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="color: rgb(0, 0, 0);"><span style="font-size:85%;">Θεσσαλονίκη 12/2/2009</span></span></span></div><p style="font-family: verdana;"></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2803688800043600191-8370856300468584618?l=mafaldaq.blogspot.com' alt='' /></div>mafaldaQhttp://www.blogger.com/profile/16071341195847152182noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2803688800043600191.post-66881864359585699722009-02-09T10:00:00.000+02:002009-02-09T10:32:35.581+02:00<div style="text-align: justify;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Δύσκολα ξεκίνησε το 2009 αλλά έβαλα και εγώ το χέρι μου για αυτό. Λίγο το project, που είδα και έπαθα να το βάλω σε μια καλή πορεία και να μην με καταβροχθίσει, λίγο το blog, που ήθελα εδώ και πολύ καιρό να το σουλουπώσω και να το «φτιάξω», λίγο οι επαγγελματικές υποχρεώσεις, σχεδόν με έβγαλαν εκτός. Αλλά τώρα νομίζω πως έχω καταφέρει και έχω βάλει μια τάξη! Είχα και κάποιες συναντήσεις με το παρελθόν μου και μου έκαναν τόσο καλό, που γέμισα!</span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Βέβαια είχα υποσχεθεί και άλλα για τον Ιανουάριο αλλά σιγά-σιγά! Όλα θα γίνουν. Άμα έχω να κάνω πολλά, τα κάνω όλα. Άμα έχω λίγα, δεν κάνω τίποτα!</span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Όμως, όσο θα χαζολογάτε εδώ στο blog, ρίξτε μια ματιά στα αριστερά σας και δείτε τι έχω κάνει 1 με 31! Ζητώ να πείτε ποια σας άρεσε περισσότερο! Όχι 2-3. Μια και δώστε ψήφο εμπιστοσύνης :)! Σκοπεύω να το κάνω κάθε μήνα, οπότε stay tuned!</span><br /></span></div><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:verdana;">[35/365] Sell</span></span> </div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3261472973/" title="[35/365] Sell by mafaldaQ, on Flickr"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3351/3261472973_5e6321e32c.jpg" alt="[35/365] Sell" width="333" height="500" /></a></span> </div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Πήρα μεγάλες χαρές αυτή την περίοδο αλλά δεν μπορώ να γράψω λεπτομέρειες. Όσοι με follow στο <a href="http://twitter.com/mafaldaq">twitter</a>, κάτι μπορεί να πήρατε μυρουδιά, γιατί μου ήταν αδύνατο να μην μοιραστώ κάποια πράγματα! Το θέμα είναι πως με περιμένει πολύ δουλειά και μάλιστα πάρα πολύ δημιουργική και όποιος βρει την πεταγμένη σκούφια μου, παρακαλώ να τη φέρει πίσω! Κρυώνω! </span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Εννοείται πως περιμένω ακόμα κείμενα για τις εικόνες. Όλα όσα πήρα και δεν έχω κάνει ακόμα είναι προς μελέτη και προσπαθώ να μην σας απογοητεύσω. Σχεδόν, άρχισα να βλέπω όνειρα. Πολύ ωραία ιδέα τελικά και ευχαριστώ εκείνον τον παππούλη από Αμερική, που μου το πρότεινε!</span></span><br /></div><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;"><br /></span></span> <div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:verdana;">[36/365] Buy</span></span> </div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3261471051/" title="[36/365] Buy by mafaldaQ, on Flickr"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3351/3261471051_9f39748a35.jpg" alt="[36/365] Buy" width="333" height="500" /></a></span> </div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Ετοιμαζόμαστε για την <a href="http://www.bookcrossing.com/forum/28/5968987">εκδρομούλα στα Γιάννενα</a> και χαίρομαι πάρα πολύ. Όταν ταξιδεύω τακτικά, γκρινιάζω γιατί αποσυντονίζομαι και άμα κάτσω λίγο σπίτι μου, γκρινιάζω γιατί παρασυντονίζομαι. Δύσκολη περίπτωση. Η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά και όλα τα φτάνει! </span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Ετοιμαζόμαστε και για το <a href="http://bcgreece2009.blogspot.com/">4ο Συνέδριο</a>! Μαζεύουμε υλικό και ανθρωπιστική βοήθεια σε μορφή comics για την Οργανωτική Επιτροπή του Συνεδρίου. Όποιος έχει και του περισσεύουν, πληροφορίες εντός! Με μεγάλη λαχτάρα περιμένω τον Απρίλιο! Για <a href="http://deadendmind.blogspot.com/2009/02/25.html">πολλούς και διάφορους λόγους</a>! Και μόνο που θα δω από κοντά όλους αυτούς τους γνωστούς-άγνωστους του forum, χαίρομαι!</span></span><br /></div><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:verdana;">[37/365] Service</span></span> </div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3262298068/" title="[37/365] Service by mafaldaQ, on Flickr"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3432/3262298068_f1d08e40ec.jpg" alt="[37/365] Service" width="333" height="500" /></a></span> </div><div style="text-align: justify;"><span style="font-weight: bold;font-size:130%;" ><a style="font-family: verdana;" href="http://www.couchsurfing.com/">Couchsurfing</a></span><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Χρόνια ακούω για αυτή την ιδέα αλλά δεν ψηνόμουν και πολύ. Το σπίτι μου, πάρα πολύ τακτικά φιλοξενεί φίλους αλλά πως ακριβώς την παίρνεις την απόφαση να φιλοξενήσεις έναν ξένο; Μπήκα λοιπόν λίγο πιο ζεστά και το μελέτησα το θέμα. Πάνω που είχα ψιλοψηθεί από μόνη μου, τσουπ και ένα email, για ένα </span><a style="font-family: verdana;" href="http://www.couchsurfing.com/group_read.html?gid=1386&amp;post=2238792">Ελληνοτουρκικό κάτι</a><span style="font-family:verdana;">. Συναντήθηκα με κάποια από τα παιδιά, που μου έκαναν ιδιαίτερα καλή εντύπωση και αυτό ήταν. Ψήθηκα τελείως.</span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Βέβαια για να είμαι ειλικρινής, εδώ Θεσσαλονίκη, δεν είναι πάρα πολύ οργανωμένα τα πράγματα. Ακούω για </span><a style="font-family: verdana;" href="http://www.couchsurfing.com/group.html?gid=609">Αθήνα</a><span style="font-family:verdana;"> και άλλες χώρες και ελπίζω ότι κάποτε θα καταφέρουμε και </span><a style="font-family: verdana;" href="http://www.couchsurfing.com/group.html?gid=1386">Θεσσαλονίκη</a><span style="font-family:verdana;">, να οργανωθούμε, αλλά δεν με ενοχλεί κιόλας. Πάνω από όλα, χαλαρά, όπως είπε και η Νάστα. Είμαστε αλλιώς εμείς οι Βόρειοι. </span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Μέσα στην εβδομάδα, θα έρθει από Αυστρία η πρώτη μου φιλοξενούμενη και είμαι πάρα πολύ ενθουσιασμένη! Αρχίσαμε να έχουμε και requests για το </span><a style="font-family: verdana;" href="http://www.couchsurfing.com/group_read.html?gid=1386&amp;post=2306235">Ελληνοτουρκικό</a><span style="font-family:verdana;"> και χαίρομαι και για αυτό!</span></span><br /></div><br /><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="color: rgb(0, 0, 0);"><span style="font-size:85%;">Θεσσαλονίκη 9/2/2009</span></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2803688800043600191-6688186435958569972?l=mafaldaq.blogspot.com' alt='' /></div>mafaldaQhttp://www.blogger.com/profile/16071341195847152182noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-2803688800043600191.post-51959140462992482562009-02-08T15:13:00.001+02:002009-02-08T15:23:03.368+02:00<div style="text-align: center;"><a href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3254593736/" title="photo sharing"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3084/3254593736_180b99c783.jpg" style="border: 2px solid rgb(0, 0, 0);" alt="" /></a><br /><a href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3254593736/">[34/365] Windows</a>, originally uploaded by <a href="http://www.flickr.com/people/mafaldaq/">mafaldaQ</a>.</div><p></p><div style="text-align: justify;font-family:verdana;"><span style="font-size:130%;">Εκείνος που κοιτάζει απ’ έξω ένα ανοιχτό παράθυρο δε βλέπει ποτέ τόσα πράγματα όσα αυτός που κοιτάζει ένα παράθυρο κλειστό. Δεν υπάρχει πράγμα πιο βαθύ, πιο μυστηριώδες, πιο γόνιμο, πιο σκοτεινό, πιο εκθαμβωτικό από ένα παράθυρο φωτισμένο από ένα κερί. Αυτό που μπορεί κανείς να δει στον ήλιο είναι πάντα λιγότερο ενδιαφέρον απ’ αυτό που συμβαίνει πίσω από ένα τζάμι. Μέσα σ’ αυτή την τρύπα, μαύρη ή φωτεινή, ζει η ζωή, ονειρεύεται η ζωή, υποφέρει η ζωή.<br /><br />Πέρα από τα κύματα από στέγες, παρατηρώ μια γυναίκα ώριμη, ρυτιδωμένη κιόλα, φτωχή, πάντα σκυφτή πάνω από κάτι και που δε βγαίνει ποτέ. Με το πρόσωπό της, με το φόρεμά της, με την κίνησή της, με σχεδόν τίποτα, ξανάφτιαξα την ιστορία αυτής της γυναίκας, ή μάλλον τον μύθο της, και μερικές φορές τον διηγούμαι στον εαυτό μου κλαίγοντας.<br /><br />Αν ήταν ένας φτωχός γέρος, θα ξανάφτιαχνα τον δικό του μύθο το ίδιο άνετα.<br />Και ξαπλώνω, περήφανος που έχω ζήσει και υποφέρει μέσα σε άλλους εκτός από ‘μενα τον ίδιο.<br /><br />Ίσως θα μου πείτε: ‘Είσαι βέβαιος πως αυτός ο μύθος είναι αληθινός;’ Τι ενδιαφέρει τι μπορεί να ‘ναι η πραγματικότητα τοποθετημένη έξω από ‘μενα, αν με βοήθησε να ζήσω, να νιώσω ότι υπάρχω, να νιώσω αυτό που είμαι;<br /><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(153, 0, 0); font-style: italic;font-size:130%;" >Από τα 20 πεζά ποιήματα του Μπωντλαίρ</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-style: italic;font-size:130%;" >~~~~~~~~~~~~~~~~~~~</span><br /></div><span style="font-size:130%;">Αυτό το κείμενο είναι τόσο «γεμάτο» από εικόνες και από σκέψεις, που δυσκολεύτηκα πάρα πολύ να το αποδώσω με μια φωτογραφία. Πειραματίστηκα με διάφορες σκέψεις και εικόνες και τελικά κατέληξα πως έχει μια εσωστρέφεια. Πέρα από κάθε «παράθυρο», κανονικό ή μεταφορικό, υπερίσχυσε η ανάγκη του ανθρώπου να φαντάζεται.<br /><br />Το κερί βοήθησε πάρα πολύ στο να «αδειάσω» το κάδρο από περιττές πληροφορίες. Ελπίζω να το κατάφερα αν και περιμένω και από karry εντυπώσεις. Ευχαριστώ για το κείμενο και συνεχίζω με τα υπόλοιπα.<br /><br />Και σκέφτομαι κάθε φορά, που τα βγάζω και κρατάω μικρές σημειώσεις και σκέψεις: «Τι άνθρωπος!» και χαμογελάω!<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">Κορίτσι; Τα σπας ρε! Λεβεντογέννα μάνα η Κρήτη!<br /><br /></span></span><div style="text-align: right;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="color: rgb(0, 0, 0);"><span style="font-size:85%;">Θεσσαλονίκη 8/2/2009</span></span></span><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2803688800043600191-5195914046299248256?l=mafaldaq.blogspot.com' alt='' /></div>mafaldaQhttp://www.blogger.com/profile/16071341195847152182noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-2803688800043600191.post-22452523176001598212009-02-07T11:25:00.000+02:002009-02-08T01:25:20.302+02:00<div style="text-align: justify;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Όλοι έχουμε κάποιο συγγενή, που αγαπάμε πολύ και θαυμάζουμε περισσότερο. Κάπως έτσι ήταν για εμένα η Θεία Λόλα αλλά και όλη η οικογένεια της. Στη ίδια όμως αξίζει ένα ολόκληρο post. Γιατί έχει τόσες πολλές και διαφορετικές προσωπικότητες και τις αγαπάω όλες, εξίσου. Στο σόι μας, έχει κερδίσει επάξια, τον τίτλο της υπέρτατης Θείας, με τα κορυφαία κατορθώματά της. Από μικρό παιδί φαινόταν ότι θα ξεχωρίσει αν και γενικά ως σόι μια πετριά την έχουμε. Ιδου, λοιπόν η αξιέπαινη πολυσχιδής προσωπικότητά της.</span></span><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:verdana;">Η Θεία Λόλα Ψαράς!</span></span></div> <div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://www.flickr.com/photos/yabanji/3175297773/"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3529/3175297773_edf3617df7.jpg" /></a></span> </div> <span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Ως σωστή και πολύ άξια νοικοκυρά, άνοιξε το παράθυρό της, για να τινάξει με περίσσια χάρη τη βελέντζα του παιδικού. Ακριβώς από κάτω πρασιά οπότε και το τίναγμα, θεμιτό και επιτρεπτό. </span></span> <span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Πρώτο τίναγμα, δεύτερο τίναγμα και ξαφνικά το βάρος της βελέντζας έχει διπλασιαστεί. Απτόητη η super θεία συνεχίζει. Προβληματισμένη μεν αλλά αποφασισμένη να ολοκληρώσει το θεάρεστο έργο της καθαριότητας. Ωστόσο η ρημάδα η βελέντζα έχει βαρύνει τόσο πολύ που το τίναγμα αδύνατο. Εννοείται πως δεν μπορεί να σκύψει να δει, τι έχει προκαλέσει την αλλαγή βάρους, οπότε αποφασίζει να μαζέψει τη βελέντζα. Σιγά-σιγά μην κάνει κάποια ζημιά.</span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Δέκα λεπτά αργότερα και αφού έχει ανακτήσει τις δυνάμεις της, χτυπάει το κουδούνι της γειτόνισσας. Αυτής ακριβώς κάτω από το σπίτι της. Χαιρετάει όλο γλύκα και χάρη και παραδίδει στην άμοιρη… τα παντζούρια της. «Μωρέ τίναζα τη βελέντζα και πρέπει να τα ψάρεψα»!</span></span><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:verdana;">Η Θεία Λόλα Νοσοκόμα!</span></span></div> <div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://www.flickr.com/photos/ppdigital/2054205021/"><img src="http://farm3.static.flickr.com/2339/2054205021_87160f2c90.jpg" /></a></span> </div> <span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Όταν κάποια στιγμή ο Θείος Λάκης και αναγκάστηκε να μείνει σε νοσοκομείο για μερικές μέρες, κοντέψαμε να τη χάσουμε από τη στεναχώρια της. Ετοίμασε ένα βαλιτσάκι με τα απολύτως απαραίτητα (πυτζάμες, εσώρουχα, παντόφλες, κραγιόν, μάσκαρα, πούδρα… είναι και κοκέτα η Θεία) και πήγε να κατασκηνώσει στο διπλανό κρεβάτι. Μάταια προσπαθούσαμε όλοι να την ψήσουμε ότι δεν χρειάζεται γιατί ο θείος μπήκε για εξετάσεις οπότε και θα είναι μια χαρά μόνος.<br /><br /></span></span><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Το πρώτο βράδυ πανέτοιμη να ξενυχτήσει στο προσκεφάλι του Θείου, just in case κάτι χρειαστεί, κοιμήθηκε τόσο βαριά, που οι νοσοκόμες έκαναν παρατήρηση στον Θείο. Το επόμενο πρωί, φρέσκια-φρέσκια δεν μπορούσε να καταλάβει τι είχε συμβεί. Όταν έκλεισε 4 μέρες ως ωραία κοιμωμένη στο διπλανό κρεβάτι, μας τηλεφώνησαν να πάμε να την παραλάβουμε, γιατί αναστατώνει το θάλαμο με το ροχαλητό της. Και ανακαλύψαμε ότι αντί για τα χάπια της πίεσης, έπαιρνε υπνωτικά. Σε μεγάλη μάλιστα ποσότητα για να μην ανεβάσει πίεση από τη στεναχώρια.<br /><br /></span></span><div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:verdana;">Η Θεία Λόλα Μαγείρισσα!</span></span><br /><a style="font-family: verdana;" href="http://www.flickr.com/photos/swamibu/2226408884/"><img src="http://farm3.static.flickr.com/2318/2226408884_e2ba9e6cfe.jpg" /></a><br /><br /></div><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">- Τι εννοείς τα κόλλυβα είναι πικάντικα;</span></span><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">- Καίνε, παιδί μου, σου λέω. Ακόμα δεν μπορώ να συνέλθω.</span></span><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">- Μισό να πάρω τηλ τη θεία να μάθω τι έκανε.</span></span><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">… …<br /></span></span><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">- Θεία γιατί τα κόλλυβα καίνε;</span></span><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">- Αχ το καταλάβατε και εσείς; Μωρέ η κανέλα έχει το ίδιο χρώμα με το πιπέρι στο σκοτάδι και ξέρεις πόσο μου αρέσει η κανέλα.<br /></span></span><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">- Ρε Θεία, μοιράσαμε σε τουλάχιστον 30 άτομα στα μνήματα. Πόσο έβαλες;</span></span><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">- Εεεε μωρέ καλό μου. Σιγά… δεν θα το καταλάβουν πολύ. Θα κλαίνε από το κάψιμο και θα νομίζουν ότι είναι από τη συγκίνηση.</span></span><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:verdana;">Η Θεία Λόλα Μπετατζής!</span></span></div> <div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://www.flickr.com/photos/saad/1968774/"><img src="http://farm1.static.flickr.com/2/1968774_54a71d9c45.jpg" /></a></span> </div> <span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Καλοκαιράκι, βράδυ, βγήκε στην αυλίτσα της η Θεία να δροσιστεί και είδε ένα μπουκαλάκι στο σκοτάδι. Διψούσε λιγάκι οπότε ιδανικά! Κατανάλωσε με τη μια το μισό μπουκαλάκι και μόλις κατάπιε κοντοστάθηκε. Μερικά λεπτά μετά, χτύπησε το τηλέφωνο. </span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">- Έλα. Η Θεία Λόλα «χτύπησε» πάλι.</span></span><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">- Που;</span></span><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">- ΑΧΕΠΑ. Ξεκινάμε τώρα.</span></span><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">- Σε μισή θα είμαι εκεί.</span></span><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">- Αααα έχεις σπίτι τίποτα παιδικά υγρομάντηλα;</span></span><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">- Ναι. Γιατί ρε;</span></span><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">- Φέρε και θα σου πω.</span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Στα επείγοντα, τους αναζήτησα λιγάκι, αλλά άκουσα τα γέλια και ήμουν σίγουρη ότι κάπου προς τα εκεί θα είναι. Καθώς πλησίαζα, μια περίεργη αλλά και τόσο γνώριμη μυρωδιά στον αέρα. Όχι η γνωστή νοσοκομιήλα. Θύμιζε τόσο πολύ τη μυρωδιά της ξαδέρφης, που χρόνια δουλεύει λάδι για τους πίνακες της, οπότε και δεν πτοήθηκα. Έχουν μαζευτεί όλοι, σκέφτηκα. </span></span> <span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Την βρήκα ξάπλα σε ένα κρεβάτι και ένα ολόκληρο επιτελείο γιατρούς γύρω-γύρω. Εδώ είμαστε. Ποιος ξέρει τι έκανε πάλι; Όλοι ιδιαίτερα εύθυμοι και γελαστοί και η Θεία με την γνωστή φάτσα «Μην με μαλώνετε. Δεν το κατάλαβα». Αλλά πολύ σιωπηλή. Περίεργο.<br /><br /></span></span><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">- Θεία τι έπαθες;</span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Καμία ανταπόκριση….</span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">- Ρε Θεία γιατί δεν μιλάς;</span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Χαμόγελα. Και γελάκια από τους παρευρισκόμενους.</span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">- Σκοπεύει κάποιος να μου πει τι έπαθε η Θεία ή θα τα πάρω τελείως τώρα;</span></span><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">- Καλά είμαι παιδάκι μου.</span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Και ο θάλαμος, ξαφνικά, γέμισε με αναθυμιάσεις από νέφτι.<br /><br /></span></span><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">- Αααα για αυτό τα υγρομάντηλα; Τι ήπιες θεία;<br /></span></span><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">- Μωρέ ήταν εκεί στην αυλή και διψούσα και το ήπια. Αλλά τώρα θέλω να πάω τουαλέτα και τσούζει…</span></span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:verdana;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">Επίσης η Θεία βγαίνει σε version </span><span style="font-weight: bold;">Ακροβάτη, Τουρίστριας, Ορειβάτη, Μοιρολογίστρας, Τεχνικού, Καταναλώτριας, Oriental Χορεύτριας</span> <span style="color: rgb(0, 0, 0);">και 5-6 ακόμα όχι τόσο αναβαθμισμένες εκδόσεις. Όλες εξίσου εξαιρετικές, παρά την όποια επικινδυνότητα, για την ίδια. Και πάντα περιμένουμε με αγωνία το επόμενο κατόρθωμά της, για να έχουμε να συζητάμε μήνες μετά. Αλλά είναι τόσο αξιαγάπητη και αθώα, που κανείς δε βρίσκει το κουράγιο να τη μαλώσει ή να τη συνετίσει. Απλά τρέχουμε όλοι στο κατόπι της! </span></span></span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2803688800043600191-2245252317600159821?l=mafaldaq.blogspot.com' alt='' /></div>mafaldaQhttp://www.blogger.com/profile/16071341195847152182noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-2803688800043600191.post-81130772724617492902009-02-06T16:28:00.001+02:002009-02-08T00:37:17.706+02:00<div face="verdana" style="text-align: center;"><a href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3254594392/" title="photo sharing"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3473/3254594392_ec2569833a.jpg" style="border: 2px solid rgb(0, 0, 0);" alt="" /></a><br /></div><div style="text-align: center; font-family: verdana;"><span style="font-size:85%;"><a href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3254594392/">[32/365] Trip down memory lane I</a>, originally uploaded by <a href="http://www.flickr.com/people/mafaldaq/">mafaldaQ</a>.</span></div><p style="font-family: verdana;"></p><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Άργησα πολύ να γυρίσω σπίτι. Παρά την κούραση, σκέφτηκα να μαγειρέψω κάτι πρόχειρο και να ασχοληθώ λίγο με τις φωτογραφίες του Σαββατοκύριακου. Μόλις είχα φουρνίσει το παστίτσιο και ετοιμαζόμουν για ένα ντουζάκι όταν χτύπησε το σταθερό. Πάντα μου κάνει εντύπωση, που υπάρχουν άνθρωποι, που με αναζητούν στο σπίτι.</span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">- Παρακαλώ;</span></span><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">- Το Θεό. Σε μισή ώρα να είσαι στο Νιαβέντι.</span></span><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">- Έλα ρε χαμένο. Αδύνατο. Μαγειρεύω και είμαι και κομμάτια.</span></span><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">- Δεν σε ρώτησα αν μπορείς, για να κάνουμε και κουβέντα. Άντε σβέλτα.</span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Και μου το έκλεισε. Υπάρχουν άνθρωποι, που ξέρουν ότι δεν μπορώ να τους πω όχι. Και το εκμεταλλεύονται στο έπακρο. Με την απόλυτη συναίνεση μου.</span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Άντε, λοιπόν, να το κάνω το ντουζάκι, από το πρωί στους δρόμους, και να πάω. Πριν προλάβω να αρχίσω να ξεντύνομαι, ξαναχτυπάει το τηλέφωνο.</span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">- Παρακαλω;</span></span><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">- Μη τολμήσεις και κάνεις μπάνιο. Πρώτον θα αργήσεις, δεύτερον θα βγεις με υγρά μαλλιά και πάλι θα αρρωστήσεις και θα είσαι σκατά και τρίτον γαμώτο, στο Νιαβέντι σου είπα να έρθεις.</span></span><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">- Ρε βλαμμένο, από το πρωί δεν έχω βγάλει τις κάλτσες μου. Δεν θα αργήσω.</span></span><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">- Θα αρρωστήσεις όμως.</span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Κατέβασα το καημένο το παστιτσάκι από τον φούρνο, με βαριά καρδιά. Εννοείται ότι έκανα ντουζ και εννοείται ότι σε μισή ώρα ήμουν στο Νιαβέντι. Ταχύτητα is my middle name! Εκεί ήταν όλοι οι γνωστοί-άγνωστοι.</span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">- Δεν σου είπα να μην κάνεις μπάνιο;</span></span><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">- Δεν έχεις μάθει ακόμα, ότι πάντα κάνω το αντίθετο, από ότι μου λένε;</span></span><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">- Μα τι ξεροκέφαλο, που είσαι. Ευτυχώς είσαι γρήγορο, μικρό.</span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Μετά πήρα μια βαθιά ανάσα και βούτηξα στις εικόνες της εφηβείας μου.</span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Κατά τις 4:00 θυμήθηκα ότι το επόμενο πρωί (σε λίγες ώρες δηλαδή) θα έπρεπε να είμαι στο γραφείο και μάλιστα σε πλήρη ετοιμότητα να αντιμετωπίσω το 12ώρο μου. Το σκέφτηκα λιγάκι και «συννέφιασα». Πολλά έχουν αλλάξει, αλλά όχι η αγάπη μου για κάποια πρόσωπα. Οπότε και συνέχισα. Με αποζημίωσε το πρώτο φως αλλά δεν θα καταφέρω κάποτε να το φωτογραφίσω όπως το νιώθω.</span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2803688800043600191-8113077272461749290?l=mafaldaq.blogspot.com' alt='' /></div>mafaldaQhttp://www.blogger.com/profile/16071341195847152182noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2803688800043600191.post-20631833157905614822009-02-06T00:04:00.001+02:002009-02-08T00:37:30.853+02:00<div style="text-align: center;"><a href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3253769013/" title="photo sharing"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3521/3253769013_afc54b84d9.jpg" style="border: 2px solid rgb(0, 0, 0);" alt="" /></a><br /></div><div style="text-align: center;"><a href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3253769013/">[31/365] I did it!</a>, originally uploaded by <a href="http://www.flickr.com/people/mafaldaq/">mafaldaQ</a></div><p></p><br /><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">I have been tagged by Evi και πρέπει να γράψω 25 πράγματα για εμένα. Πωπω πολύ βαρετό μου φαίνεται αλλά θα καταβάλω μια υπεράνθρωπη προσπάθεια, να μη σας πεθάνω από την πλήξη!</span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">1. Γεννήθηκα στον <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">10ο μήνα</span>. Καλοπερνούσα εκεί μέσα και δεν έλεγα να βγω η μουλάρα. Είδαν και έπαθαν να με πείσουν ότι εντάξει, καλά είναι και εκεί έξω.</span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">2. Όταν με το καλό βγήκα είχα <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">άσπρα μαλλιά</span>. Κάτι σαν τον <a href="http://www.google.gr/url?sa=t&amp;source=web&amp;ct=res&amp;cd=1&amp;url=http%3A%2F%2Fwww.benjaminbutton.com%2F&amp;ei=0mKLSYW-EpWn-gbfsOTTBw&amp;usg=AFQjCNHhPofFEz6tytm4VcLGSRreqIoMVQ&amp;sig2=Gc3Il9e_EMUGlfdDHsV0HQ">Μικρό Κουμπί </a>ένα πράγμα. Με τον καιρό, άρχισαν να σκουραίνουν.</span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">3. Δεν πρόλαβα γιαγιά και παππού και το έχω τρελό απωθημένο. Μονίμως <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">κυνηγάω παππούδια και γιαγιούλες</span>, για να τα υιοθετήσω. Έχω δε αγιάτρευτη προτίμηση σε <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Statler_&amp;_Waldorf">παραπονιάρηδες</a>. Με την καλή έννοια. Όχι γκρινιάρηδες.</span></span><br /><br /><p align="center"><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/14njUwJUg1I&amp;hl=en&amp;fs=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/14njUwJUg1I&amp;hl=en&amp;fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object></p><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">4. Δεν είχα επίσης χωριό. Πάσχα, Χριστούγεννα έμενα στην πόλη, επειδή η μαμά ήταν από Θεσσαλονίκη και ο μπαμπάς από Κοζάνη, οπότε δεν είχαμε κάπου να πάμε. Άκουγα τα άλλα παιδάκια, που γύριζαν με τραχανάδες, κοτούλες, αυγουλάκια, γουρουνάκια και ελίτσες και πίστευα ότι πήγαιναν να κάνουν <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">διακοπές σε </span><a style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);" href="http://www.degustibus.gr/online/default.asp">delicatessen</a>. </span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">5. Πίστευα για 27,7 χρόνια ότι οι δυο μουλάρες ξαδέρφες μου ερχόταν στο σπίτι μας το πρωί, για να με κάνουν <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">να φάω όλη την κρεμούλα μου</span> (τότε δυσκολευόμουν… τώρα…), ενώ αυτές έρχονταν είτε να την φάνε, είτε να ζητιανέψουν από την φιλόπτωχο και φιλομούλαρη μαμά μου, από ένα πιάτο η καθεμία!</span></span><br /><br /><p></p><p align="center"><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/vHqfP9SpoOg&amp;hl=en&amp;fs=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/vHqfP9SpoOg&amp;hl=en&amp;fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object></p><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">6. Και ναι ρε… <a style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);" href="http://mafaldaq.blogspot.com/2007/12/blog-post_31.html">Πίστευα μέχρι τα 14,45 μου στον Αϊ Βασίλη</a>. Που το κακό; Αμάν πια όλοι με αυτό λες και ήμουν κανένα καθυστερημένο. Ευκολόπιστο το λένε οι Politically correct άνθρωποι!</span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">7. Στα 4,9 μου <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">με σουβλίσαν κατά λάθος</span>. Όχι όπως τον <a href="http://www.google.gr/url?sa=t&amp;source=web&amp;ct=res&amp;cd=1&amp;url=http%3A%2F%2Fel.wikipedia.org%2Fwiki%2F%25CE%2591%25CE%25B8%25CE%25B1%25CE%25BD%25CE%25AC%25CF%2583%25CE%25B9%25CE%25BF%25CF%2582_%25CE%2594%25CE%25B9%25CE%25AC%25CE%25BA%25CE%25BF%25CF%2582&amp;ei=2mSLSauZCsaC-gb8tMHYBw&amp;usg=AFQjCNHtkfE-SHm9x__j0wPdUUF01qJLyQ&amp;sig2=YzgKkyZVDV3xT-EoAcPG6w">Αθανάσιο Διάκο</a>, που έπρεπε να γίνω 28,2 για να μάθω τι έπαθε ο δύσμοιρος. Με έσπρωξαν κατά λάθος (;) πάνω σε ένα κατσικάκι, την ώρα που το σουβλίζαν. Έκτοτε δεν έχω βάλει αμνοερίφιο στο στόμα μου!</span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">8. Άρχισα να <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">αγαπάω τον καπνό</span> στα 12, όταν άρχισε ο νουνός μου να φέρνει δώρο στον μπαμπά μου, <a href="http://hubpages.com/hub/cohiba-cigar-lovers">πούρα Αβάνας</a>. Γιατί σε εμένα έφερε μόνο μια λαμπάδα, την οποία και καίω λίγο-λίγο για να μου φτάσει μέχρι τα βαθιά γεράματα!</span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">9. Το mafalda, μου το κόλλησε ένας <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">δάσκαλος</span> στην Δ’ Δημοτικού. </span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">10. Οι αδερφές μου, πολλά χρόνια μεγαλύτερες, με χρησιμοποιούσαν ασύστολα στα παιδικά μου χρόνια, για να πηγαίνουν σε πονηρά ραντεβουδάκια! «Μαμά, λέω να πάω τη μικρή μια βόλτα» ήταν το συνθηματικό και η αθώα μαμά έδειχνε απεριόριστη εμπιστοσύνη. Παρά το γεγονός ότι συνήθως το πρότειναν νύχτα. Μετά τις 9 κατά προτίμηση σαν <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">βόλτα με σκυλάκι</span>! Έχω μετρήσει άπειρες φορές τα άστρα ακόμα και όταν είχε συννεφιά!</span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">11. Το πρώτο μου μεθύσι ήταν από <a href="http://cuisinecocina.pblogs.gr/2008/12/371932.html">σπιτικό λικέρ φράουλα,</a> μια παραμονή Ανάστασης, στα 8,8 μου. Για να μην πάρουν χαμπάρι οι γονείς μου, ότι οι αδερφές μου, με ξέχασαν μέσα στο ντουλάπι με τα ποτά, κάθε φορά που πήγαινα να μιλήσω έτρωγα κλωτσιά από τη μεγάλη. Μύριζα πολύ το άτιμο. Σαν <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">μπαχτσές με φράουλες</span>! </span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">12. Βαριόμουν ανελέητα τα θρησκευτικά, τη γεωγραφία, τα αρχαία και την ιστορία. Είτε κοιμόμουν, είτε ζωγράφιζα τους καθηγητές/καθηγήτριες μου σε διάφορες <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">άσεμνες στάσεις</span>. Έχω μεγάλη συλλογή με αποβολές.</span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">13. Όταν ήμουν μικρή έπαιρνα το 141 και καθόμουν και άκουγα την ώρα με τις ώρες. Όταν με ρωτούσαν γιατί το κάνω έλεγα «<span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">Αλλάζει συνέχεια</span>». </span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">14. Λατρεύω τα <a href="http://www.flickr.com/photos/martjusha/2745766541/">λεμόνια</a>. Το σχήμα, το χρώμα, το άρωμα, την γεύση, τα πάντα. Μπορώ να ζήσω μόνο με αυτά, αλλά από την τρελή κατάχρηση, μου έχουν απαγορευτεί και μπορώ να τα τρώω μόνο σε μικρές δόσεις και παπαριασμένα. Μέσα σε υγρά. Κατά επέκταση <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">λατρεύω όσους παραγγέλνουν ποτά ή ροφήματα, που συνοδεύονται από φέτες λεμόνι</span> και πάντα τις ζητιανεύω. </span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">15. Δεν αντέχω το σπανάκι, το συκώτι, τα ψάρια (κυρίως ότι έχει λέπια) και τα πράσα. Αν και έβλεπα με το ζόρι (τρελό αστιγματισμό) δεν το παραδεχόμουν <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">για να μην με αναγκάσουν να φάω ψάρια</span>. </span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">16. Κρασί μόνο κόκκινο και αν έχω δικαίωμα επιλογής, μόνο ξηρό. Μετά το τρελό λικεράκι απέκτησα μια <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">απέχθεια στα γλυκά ποτά</span>. </span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">17. <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">Δεν ξέρω πως πίνω τον καφέ μου</span>. Δεν ξέρω καν ποιον καφέ προτιμώ. Κάθε μέρα βάζω την αναλογία τυχαία. Και φυσικά μπορώ να πιω τον καφέ σε κάθε αναλογία και μορφή. Καφές να είναι ότι νάναι! Ακόμα και σκέτες κουταλιές σε μεγάλη ανάγκη. </span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">18. Βαριέμαι απίστευτα να μιλάω στο τηλέφωνο. Υπάρχουν 3 άνθρωποι, μόνο, που μπορώ να μιλάω μαζί τους, με τις ώρες. Ο Δάσκαλος Παύλος, η μεγάλη μου αδερφή και η Ευαγγελίτσα. Το μεγαλύτερο σε διάρκεια τηλέφωνο κράτησε <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">8 ώρες</span>. Και μέναμε και 5 λεπτά με τα πόδια, μακριά. Ξεκίνησε «Άντε ρε. Έλα από το σπίτι να δούμε καμιά ταινία». «Μπα μωρέ βαριέμαι» και τελείωσε «Εεε αφού δεν έρχεσαι εσύ, έρχομαι εγώ. Μπουγάτσα ή τυρόπιτα;».</span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">19. Όταν είμαι κρυολογημένη/συναχωμένη/κουρασμένη/πολύ άυπνη, αποκτάω μια πολύ περίεργη αίσθηση του χιούμορ. Καθόμαστε και πίνουμε καφέ στο Διατηρητέο και πλησιάζει μια ζητιάνα. Αφού αρνούμαστε ευγενικά, πάει να φύγει και λέει «Παναγιά μαζί σας» και απαντάω «Μπα. Έχουμε κλείσει δίκλινο. <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">Δεν χωράμε</span>». Τυχαίο παράδειγμα. </span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">20. Όταν δεν είμαι καλά/έχω τα νεύρα μου/τα έχω πάρει γενικά/δεν έχω έμπνευση/δεν μου βγαίνει κάτι, ψάχνω ένα ελάχιστο θέμα και το κάνω θέμα. Μια ολόκληρη μέρα κλαιγόμουν σε όλο τον κόσμο, ότι θα πεθάνω επειδή με τσίμπησε ένα γιγαντιαίο κουνούπι. Και όταν λέω όλο τον κόσμο, κυριολεκτώ. Στα αφεντικά μου, στις συναδέρφους, στους φίλους, στον περιπτερά, στους συνεργάτες, σε κάτι μαστόρια που γυάλιζαν τα μάρμαρα της πολυκατοικίας. Σε όλους όσους συνάντησα εκείνη την ημέρα. Μου φτιάχνει πολύ τη διάθεση <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">ο extravaganza kitsch αυτοσαρκασμός</span>. </span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">21. Έχω κάνει δυο πολύ σοβαρές εγχειρήσεις και οι γονείς μου δεν το έχουν μάθει. Οι φίλοι μου το έμαθαν πολλά χρόνια αργότερα. Με χαλάει πολύ η αυτολύπηση και η λύπηση που προβάλλεται ασυναίσθητα από το περιβάλλον. Διαλέγω τους φίλους μου, με το αυστηρό κριτήριο, του να μπορούν <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">να χαρούν με τη χαρά μου</span> και όχι να μπορούν να λυπηθούν με την λύπη μου.</span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">22. Υπάρχουν περίοδοι, που επιθυμώ να εξαφανίζομαι. Να φεύγω από τα πάντα και από τους πάντες. Όσο μεγαλώνω, αυτές οι περίοδοι μικραίνουν σε διάρκεια αλλά η ανάγκη δεν παύει να υπάρχει. Έχω «χάσει» πολύ κόσμο, επειδή δεν μπόρεσε να το καταλάβει αυτό ή επειδή δεν μπόρεσε να το δεχτεί. Δεν μετανιώνω για όσους έχω «χάσει». <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">Θέλω να με αγαπάνε για τα «όχι» μου</span> και όχι για τα «ναι» μου. </span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">23. Δεν βλέπω ή μάλλον δε θυμάμαι τα όνειρα μου. Θα μπορούσα να ακούω με τις ώρες, τα όνειρα των άλλων. Τα βρίσκω τόσο ενδιαφέροντα και μαγεύομαι. <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">Ότι και να είναι</span>.</span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">24. Είμαι εκπαιδευμένη να ακούω, αυτά που οι άλλοι εννοούν, όταν μιλάνε. Ακόμα και αν λένε τελείως διαφορετικά πράγματα. Έχω ένα wild thing με την μεταγλώσσα του προφορικού λόγου. <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">Σπάνια «ακούω» λάθος</span>. Για κακή μου τύχη, δεν ακούω, όταν αυτός που μιλάει προσπαθεί να μου δείξει ότι «ενδιαφέρεται»… Έχω προκαλέσει απίστευτα επεισόδια εξαιτίας αυτής της ανικανότητας μου. Από τύχη δεν έχω φάει ξύλο ακόμα. </span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">25. Αισθάνομαι απίστευτη αμηχανία όταν: με φωτογραφίζουν (εεε ναι), μου χαρίζουν ένα δώρο, με συστήνουν σε κάποιο σημαντικό πρόσωπο, με σταματάνε στο δρόμο για αυτόγραφα (lol!). Παθαίνω το σύνδρομο «Πωπω. Τι πρέπει να κάνω τώρα;» και <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">παγώνω</span>. Καλύτερα να μου τα στέλνουν. Να συνέρχομαι πρώτα και μετά να το αντιμετωπίζω ψύχραιμα!</span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Τα κατάφερα! Και τώρα θα πάω να κάνω tag σε άλλους 25 και μετά όλοι αυτοί θα με βρίζουν αλλά θα έχει πλάκα. </span></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2803688800043600191-2063183315790561482?l=mafaldaq.blogspot.com' alt='' /></div>mafaldaQhttp://www.blogger.com/profile/16071341195847152182noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-2803688800043600191.post-43052474538023173082009-02-04T11:35:00.000+02:002009-02-08T15:14:08.404+02:00<div style="text-align: center;font-family:verdana;"><span style="font-size:130%;"><a href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3244754788/in/set-72157612083823148/" title="photo sharing"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3353/3244754788_9827b58565.jpg" style="border: 2px solid rgb(0, 0, 0);" alt="" /></a></span></div><div style="text-align: center; font-weight: bold;font-family:verdana;"><span style="margin-top: 0px;font-size:130%;" ><span style="font-size:85%;"><a href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3244754788/in/set-72157612083823148/">[30/365] Child loss</a>, originally uploaded by <a href="http://www.flickr.com/people/mafaldaq/">mafaldaQ</a></span><br /><br /></span><div style="text-align: justify;"><span style="margin-top: 0px; font-weight: normal;font-size:130%;" >“Κι όμως κι εσένα κάποτε, παιδί μου, θα σε χάσω αφού να φύγω πρώτη είναι γραφτό…”</span><span style="font-weight: normal;font-size:130%;" ><br /><br /></span><span style="margin-top: 0px; font-weight: normal;font-size:130%;" >Αυτά έγραφα εδώ και λίγα χρόνια. Ήξερα πως τον βασάνιζε πολύ η σκέψη πως μπορούσε να με χάσει μια μέρα. Είχε ανάγκη μεγάλη απ’ την αγάπη μου, απ’ την παρουσία μου. “Μου έρχεται σαν τρέλα” έλεγε συχνά τους φίλους του, “όταν σκεφτώ και μόνο πως μπορεί να μου φύγει και να χάσω τη ζεστασιά της αγάπης της”.</span><span style="font-weight: normal;font-size:130%;" ><br /><br /></span><span style="margin-top: 0px; font-weight: normal;font-size:130%;" >Και να που ο Θεός τον κάλεσε πριν από μένα κι έτσι απόφυγε τη σκληρή δοκιμασία του χωρισμού. Έφυγε πάνω στην ωραιότερη ώρα του, αφού έδωσε ό,τι καλύτερο είχε να δώσει στην τέχνη και στον άνθρωπο, κι ο κόσμος, που πολύ τον είχε αγαπήσει, τον έκλαψε πικρά.</span><span style="font-weight: normal;font-size:130%;" ><br /><br /></span><span style="margin-top: 0px; font-weight: normal;font-size:130%;" >Τώρα εγώ μένω ολομόναχη, χωρίς ελπίδα, με τη σπαραγμένη μου καρδιά. Η πίστη μου δεν είναι τέτοια που να μπορώ να σκέπτομαι πως σε λίγο θα βρεθώ και πάλι κοντά του. Θα το ήθελα τόσο, όμως δεν το μπορώ. Δεν ξέρω τίποτα ικανό να μ’ αποσπάσει απ’ αυτό το ζοφερό σκοτάδι που μ’ έριξε ο χαμός του. Ένα μόνο ξέρω, πως δε θα θοπέψω ποτέ πια τα λιγνά του χέρια που η αρρώστια τα ’χε κάνει διάφανα, και δε θ’ ακούσω ποτέ πια τον παλμό της καρδιάς του που ολοένα αδυνάτιζε, της καρδιάς του που η δική μου την είχε μάθει ν’ αγαπά.</span><span style="font-weight: normal;font-size:130%;" ><br /><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="margin-top: 0px; font-weight: normal; font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" >11 Μαΐου 1958</span><br /><span style="margin-top: 0px; font-weight: normal; font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" >Κείμενο της ποιήτριας Μυρτιώτισσας (Θεώνη Δρακοπούλου-Παππά),<br />που το έγραψε για το χαμό του γιού της, του ηθοποιού Γιώργου Παππά</span><br /></div></div><span style="margin-top: 0px;font-size:130%;" ><br />~~~~~~~~~~~~~~~~~~~<br /></span><div style="text-align: justify;"><span style="margin-top: 0px;font-size:130%;" ><span style="font-weight: normal;">Όταν διάβασα το κείμενο, που μου έστειλε ο Monte-Cristo, για να είμαι ειλικρινής αγχώθηκα λιγάκι. Πάντα πίστευα, ότι οφείλουμε να αντιμετωπίζουμε την απώλεια, με αξιοπρέπεια. Χωρίς υπερβολές και χωρίς ακρότητες. Αν και δεν μπήκα στην διαδικασία να συγκρίνω τα μεγέθη της απώλειας, θεωρώ ότι μια μάνα δεν ξεπερνάει την απώλεια του παιδιού της. Η φράση «το παιδί μου» είναι απόλυτα κυριολεκτική. Δεν έχει φύλο, είναι πάντα παιδί και είναι δικό της. </span></span><br /><br /><span style="margin-top: 0px;font-size:130%;" ><span style="font-weight: normal;">Προσπάθησα να σκεφτώ εικόνες, που να υπονοούν την απώλεια. Αλλά θα ήταν τόσο άδικο να την υπονοήσω, όταν το ίδιο το κείμενο, στέκεται τόσο επιβλητικά και τόσο ξεκάθαρα πάνω στο θέμα. Και αν και έχει την μυρωδιά και την γεύση μιας ποιήτριας, θα μπορούσα να το έχω ακούσει ή δει σε οποιαδήποτε σπαραγμένη καρδιά.</span></span><br /><br /><span style="margin-top: 0px;font-size:130%;" ><span style="font-weight: normal;">Ευχαριστώ για το κείμενο και για τη βοήθεια στη φωτογράφιση. Τελικά κόμη μου, ίσως και να με ξέρεις καλύτερα από όσο νομίζω. </span></span><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2803688800043600191-4305247453802317308?l=mafaldaq.blogspot.com' alt='' /></div>mafaldaQhttp://www.blogger.com/profile/16071341195847152182noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2803688800043600191.post-92015763077317953582009-02-03T11:25:00.000+02:002009-02-05T00:59:36.050+02:00<div style="text-align: center;font-family:verdana;"><span style="font-size:130%;"><a href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3243928001/in/set-72157612083823148/" title="photo sharing"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3096/3243928001_219fba3bf7.jpg" style="border: 2px solid rgb(0, 0, 0);" alt="" /></a></span></div><div style="text-align: center; font-weight: bold;font-family:verdana;"><span style="margin-top: 0px;font-size:130%;" ><span style="font-size:85%;"><a href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3243928001/in/set-72157612083823148/">[29/365] Perning witches</a>, originally uploaded by <a href="http://www.flickr.com/people/mafaldaq/">mafaldaQ</a></span><br /><br /></span><div style="text-align: justify;"><span style="margin-top: 0px;font-size:130%;" ><span style="font-weight: normal;font-family:verdana;" >Μικρές περιστρεφόμενες μάγισσες λικνίζονται τα μεσάνυχτα στα στενά της πόλης.</span></span><br /><br /><span style="margin-top: 0px;font-size:130%;" ><span style="font-weight: normal;font-family:verdana;" >Στη χώρα της απόλυτης μη-δέσμευσης, ξυπόλυτες πάνω σε κομμένα κουτιά </span></span><span style="margin-top: 0px;font-size:130%;" ><span style="font-weight: normal;font-family:verdana;" >κι αποτσίγαρα.</span></span><br /><br /><span style="margin-top: 0px;font-size:130%;" ><span style="font-weight: normal;font-family:verdana;" >Σπασμένα γυαλιά, πλαστικές συσκευασίες στα ρείθρα του δρόμου.</span></span><span style="margin-top: 0px;font-size:130%;" ><span style="font-weight: normal;font-family:verdana;" > Κι εσύ εκστασιάζεσαι που δεν τραυματίζουν ποτέ τα γυμνά τους πόδια.</span></span><span style="margin-top: 0px;font-size:130%;" ><span style="font-weight: normal;font-family:verdana;" > Είναι άλλη ράτσα. Σου παίρνουν το νου με τ' ακροβατικά τους, τις νυχτερινές πτήσεις με τη μαγική ψάθινη σκούπα.</span></span><br /><br /><span style="margin-top: 0px;font-size:130%;" ><span style="font-weight: normal;font-family:verdana;" >Σε τρελαίνουν με τα κομψά τους μπλε καπελάκια, τα δαντελένια μαύρα</span></span><br /><span style="margin-top: 0px;font-size:130%;" ><span style="font-weight: normal;font-family:verdana;" >φουστανάκια τους.</span></span><br /><br /><span style="margin-top: 0px;font-size:130%;" ><span style="font-weight: normal;font-family:verdana;" >Δεν ακουμπάνε ποτέ το έδαφος, αψηφούν κάθε βαρύτητα, αδιαφορούν για όλες τις σκιές.</span></span><br /><br /><span style="margin-top: 0px;font-size:130%;" ><span style="font-weight: normal;font-family:verdana;" >Χαίρονται και φεύγουν με την πρώτη ηλιαχτίδα.</span></span><br /><br /><span style="margin-top: 0px;font-size:130%;" ><span style="font-weight: normal;font-family:verdana;" >Μένουν όνειρο για πάντα.</span></span><br /><br /><span style="margin-top: 0px;font-size:130%;" ><span style="font-weight: normal;font-family:verdana;" >Άπιαστες, ατίθασες.</span></span><br /><br /><span style="margin-top: 0px;font-size:130%;" ><span style="font-weight: normal;font-family:verdana;" >Δεν φοβούνται. Γιατί δεν κοιτάζουν πίσω ποτέ.</span></span><br /><br /><span style="margin-top: 0px;font-size:130%;" ><span style="font-weight: normal;font-family:verdana;" >Έτσι όπως σε χάρηκαν, έτσι θα σε ξεχάσουν. Όμορφα.</span></span><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="margin-top: 0px; font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-weight: normal;font-family:verdana;" >Κείμενο της Αναστασίας Μπαρτζουλιάνου</span></span><br /><br />~~~~~~~~~~~~~~~~~~~<br /></div><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-weight: normal;font-size:130%;" >Δεν είχα την ευκαιρία να μάθω τι είχε στο μυαλό της η <a href="http://art-em-is-free.blogspot.com/">Αναστασία </a>όταν έγραφε αυτό το κείμενο. Είμαι σχεδόν σίγουρη ότι εννοούσε κάτι τελείως διαφορετικό αλλά βρίσκω μερικά σοκάκια της Θεσσαλονίκης, πολύ μαγικά τη νύχτα και πάντα πίστευα ότι φταίει ο φωτισμός και η αστική τυπογραφία για αυτό.<br /><br />Ευχαριστώ για το κείμενο και ελπίζω να μην σε απογοήτευσα. </span><br /></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2803688800043600191-9201576307731795358?l=mafaldaq.blogspot.com' alt='' /></div>mafaldaQhttp://www.blogger.com/profile/16071341195847152182noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2803688800043600191.post-49695611393542253922009-02-03T02:20:00.000+02:002009-02-03T10:00:10.022+02:00<div style="text-align: center;font-family:verdana;"><span style="font-size:130%;"><a href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3243928889/in/set-72157612083823148/" title="photo sharing"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3453/3243928889_c937ca3487.jpg" style="border: 2px solid rgb(0, 0, 0);" alt="" /></a></span></div><div style="text-align: center; font-weight: bold;font-family:verdana;"><span style="margin-top: 0px;font-size:130%;" ><span style="font-size:85%;"><a href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3243928889/in/set-72157612083823148/">[28/365] End of first month</a>, originally uploaded by <a href="http://www.flickr.com/people/mafaldaq/">mafaldaQ</a></span><br /><br /></span><div style="text-align: justify;"><span style="margin-top: 0px; font-weight: normal;font-size:130%;" >4 εβδομάδες! Ακόμα δυσκολεύομαι να το πιστέψω ότι έμεινα πιστή στο project 4 εβδομάδες. Δεν περίμενα ότι θα τα καταφέρω να συνεχίσω μετά την πρώτη εβδομάδα αλλά είναι κάτι μεταμεσονύχτιες συζητήσεις, που μου δίνουν τόσο κουράγιο και λέω να γίνω βοσκός, λίγο αργότερα. </span><br /><br /><span style="margin-top: 0px; font-weight: normal;font-size:130%;" ><span style="font-weight: bold;">Ευχαριστώ ρε!</span></span><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2803688800043600191-4969561139354225392?l=mafaldaq.blogspot.com' alt='' /></div>mafaldaQhttp://www.blogger.com/profile/16071341195847152182noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2803688800043600191.post-6645687828738293962009-02-02T02:03:00.000+02:002009-02-02T02:12:38.628+02:00<div style="text-align: justify;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Μετά από ένα γεμάτο ΠΣΚ, στην παραλία, δεν είχα πολύ διάθεση για μια αυστηρή και συγκεκριμένη τριλογία. Είχα ήδη αρχίσει να μελετάω τα κείμενα, που όλοι οι καλοί φίλοι έστειλαν και έκανα διάφορα δοκιμαστικά, για να δω τι μπορώ να υλοποιήσω. Πλησίαζε και η ολοκλήρωση του πρώτου μήνα και οι κουβέντες στο <a href="http://friendfeed.com/rooms/one-a-day">group στο friendfeed</a>, είχαν αφηνιάσει. Τι σκέφτεστε, τι σας δυσκολεύει, τι έχουμε πετύχει. Κάτι σαν group therapy αλλά με μεγαλύτερη χαλαρότητα.<br /><br /></span><span style="font-family:verdana;">Δοκίμασα να φωτογραφίσω πρώτα και μετά να αναζητήσω το κείμενο, που θα έδενε καλύτερα με την εικόνα. Και να μια τριλογία, που εμφανίστηκε ανάμεσα σε 120 φωτογραφίες, που τραβήχτηκαν σε 3 ημέρες. Όποιος πιστεύει ότι το project 1 φωτογραφία την ημέρα, κυριολεκτεί αυταπατάται. Είναι πολλές φωτογραφίες, κάθε μέρα και μετά πολύ σκέψη για να επιλεχθεί… μόνο 1.<br /><br /></span></span><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;font-family:verdana;" >[25/365] Wild cats</span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3235302688/" title="[25/365] Wild cats by mafaldaQ, on Flickr"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3119/3235302688_da5d6144e4.jpg" alt="[25/365] Wild cats" width="500" height="333" /></a></span><br /></div><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;"><br />[…] All cats can see futures and see echoes of the past. We can watch the passage of creatures from the infinity of now, from all the worlds like ours, only fractionally different. And we follow them in their eyes, ghost things and the humans see nothing. […]</span><br /><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0);font-family:verdana;" >Excerpt from “A dream of a thousand cats” by Neil Gaiman</span><br /><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:verdana;">[26/365] Empty trees</span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3235302184/" title="[26/365] Empty trees by mafaldaQ, on Flickr"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3498/3235302184_e29526c518.jpg" alt="[26/365] Empty trees" width="500" height="333" /></a></span><br /></div><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;"><br />Lowman used a Magic Marker to write numbers on the leaves of some Australian trees, and then she climbed up into the trees every so often to see how many numbered leaves were still hanging there. "I'm from upstate New York, and I figured maybe six months, and then the leaf would fall off," she said. Nineteen years later, entering middle age, Lowman found leaves with Magic Marker numbers on them that she had written on the leaves as a younger woman. The leaves had remained alive and unchanged for almost two decades. This illustrates the difficulty humans can have in seeing what's happening in a forest canopy. Humans don't live long enough to see many events in trees unfold. Lowman had spent much of her career trying to observe the fall of a leaf.<br /></span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0);font-family:verdana;" >Excerpt from “Wild Trees” by Richard Preston<br /><br /></span></span><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);font-family:verdana;" >[27/365] Caged kids</span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3235301528/" title="[27/365] Caged kids by mafaldaQ, on Flickr"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3105/3235301528_6c9b82c24e.jpg" alt="[27/365] Caged kids" width="500" height="333" /></a></span><br /></div><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;"><br />“If sharks were men,” Mr. K. was asked by his landlady’s little girl, “would they be nicer to the little fishes?”<br /><br /></span><span style="font-family:verdana;"> “Certainly,” he said. […] “There would, of course, also be schools in the big boxes. In these schools the little fish would learn how to swim into the sharks’ jaws. They would need to know geography, for example, so that they could find the big sharks, who lie idly around somewhere. The principal subject would, of course, be the moral education of the little fish. They would be taught that it would be the best and most beautiful thing in the world if a little fish sacrificed itself cheerfully and that they all had to believe the sharks, especially when the latter said they were providing for a beautiful future. The little fish would be taught that this future is assured only if they learned obedience. The little fish had to beware of all base, materialist, egotistical and Marxist inclinations, and if one of their number betrayed such inclinations they had to report it to the sharks immediately.[…]</span><br /><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0);font-family:verdana;" >Excerpt from “Stories of Mr. Keuner” by Bertolt Brecht<br /></span><br /><span style="font-weight: bold;font-family:verdana;" >Υπομονή και σε 2-3 μέρες, ξεκινάω τα κείμενα σας! </span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2803688800043600191-664568782873829396?l=mafaldaq.blogspot.com' alt='' /></div>mafaldaQhttp://www.blogger.com/profile/16071341195847152182noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-2803688800043600191.post-73484858013141655002009-01-30T11:49:00.000+02:002009-01-30T12:38:43.331+02:00<div style="text-align: justify;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Υπάρχουν πληροφορίες, που το ανθρώπινο μάτι επιλέγει να αγνοεί. Να τις βλέπει και να μην τις καταγράφει. Βλέπει έναν άνθρωπο, που περπατάει και συγκρατεί τις απολύτως απαραίτητες κινήσεις, για να ερμηνεύσει το δεδομένο. Τις υπόλοιπες τις ξεπερνάει αμέσως.</span></span> <div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:verdana;">[22/365] Standing motion</span></span> </div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3224492977/" title="[22/365] Standing motion by mafaldaQ, on Flickr"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3350/3224492977_9129c4cffb.jpg" alt="[22/365] Standing motion" width="500" height="333" /></a></span> </div> <span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Αυτή την δυνατότητα, που έχει η φωτογραφία, να παγώνει τα πιο «άχρηστα» δευτερόλεπτα, την λατρεύω. Αυτό το ΠΣΚ περπάτησα πολύ, για να συλλέξω πολλά άχρηστα δευτερόλεπτα. Μόνη, με παρέα αλλά και με ξένους, που τους φαινόμουν σαν εξωτικό φρούτο, να φωτογραφίζω με τρίποδα για ώρες. </span></span> <div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:verdana;">[23/365] Riding motion</span></span> </div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3225348158/" title="[23/365] Riding motion by mafaldaQ, on Flickr"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3309/3225348158_6618421174.jpg" alt="[23/365] Riding motion" width="500" height="333" /></a></span> </div> <span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Μου έκαναν προτάσεις όλων των ειδών!</span></span><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">- Πρωτότυπες: «Κοπελία, να φωτογραφίσεις το Λευκό Πύργο».</span></span> <span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;"><br /><br />- Επαγγελματικές: «Θα με βγάλεις μια φωτογραφία με τους φίλους μου;»</span></span> <span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;"><br /><br />- Τουριστικές: «Στα κάστρα θα πας;»</span></span> <span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;"><br /><br />- Πρακτικές: «Πως ακριβώς περιμένεις να περάσει το ποδήλατο από εδώ, που άφησες 1 μέτρο χώρο από την παραλία;»</span></span> <span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;"><br /><br />- Συναδερφικής αλληλεγγύης: «Και εγώ φωτογραφίζω την παραλία»</span></span> <span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;"><br /><br />- Διορθωτικές: «Να κουνήσω τον σκύλο ή τον θέλεις στο κάδρο;»</span></span> <span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;"><br /><br />- Ύποπτες: «Θα είσαι πολύ ώρα εδώ;»</span></span> <span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;"><br /><br />- Ενθαρρυντικές: «Μπράβο, μπράβο!»</span></span> <span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;"><br /><br />- Προχωρημένες: «Αν είναι για το internet δεν με πειράζει. Στην τηλεόραση δεν θέλω να βγω»</span></span> <span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;"><br /><br />- Κοκκινοσκοφίτσικες: «Γιατί είναι η φωτογραφική σου τόσο μεγάλη;»</span></span> <span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;"><br /><br />- Χωροταξικές: «Από εδώ είσαι;»… </span></span><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:verdana;">[24/365] Walking motion</span></span> </div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3234453113/" title="[24/365] Walking motion by mafaldaQ, on Flickr"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3371/3234453113_140ce671df.jpg" alt="[24/365] Walking motion" width="500" height="333" /></a></span> </div><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Άλλοι έφευγαν τρέχοντας από το κάδρο και άλλοι αφού σιγουρεύονταν που φωτογραφίζω έμπαιναν επιδεικτικά και στήνονταν «αυθόρμητα». Κάποιοι πλησίαζαν και στέκονταν δίπλα μου για ώρα. Κοιτούσαν ότι κοιτούσα και ατένιζαν. Περίεργο πράγμα η σχέση ανθρώπου-φωτογραφικής μηχανής. Από όποια πλευρά και να στέκεται κάποιος. </span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2803688800043600191-7348485801314165500?l=mafaldaq.blogspot.com' alt='' /></div>mafaldaQhttp://www.blogger.com/profile/16071341195847152182noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-2803688800043600191.post-34542970003415567972009-01-29T23:14:00.000+02:002009-01-29T23:46:18.144+02:00<div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a href="http://flickr.com/photos/mafaldaq/3224493439/in/set-72157612083823148" title="photo sharing"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3360/3224493439_81cc2fddae.jpg" style="border: 2px solid rgb(0, 0, 0);" alt="" /></a></span></div><div style="text-align: center; font-weight: bold;"><span style="margin-top: 0px;font-size:130%;" ><span style="font-size:100%;"><a href="http://flickr.com/photos/mafaldaq/3224493439/in/set-72157612083823148">[21/365] Flesh hooked</a>, originally uploaded by <a href="http://www.flickr.com/people/mafaldaq/">mafaldaQ</a></span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">Hooked… και πάρτε το όπως θέλετε! </span><br /><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2803688800043600191-3454297000341556797?l=mafaldaq.blogspot.com' alt='' /></div>mafaldaQhttp://www.blogger.com/profile/16071341195847152182noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2803688800043600191.post-78486376700858902082009-01-29T02:12:00.000+02:002009-01-29T02:13:38.953+02:00<div style="text-align: justify;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family: verdana;">Έχω πάει σε χωριό πολύ λίγες φορές και εκείνο ταξιδεύοντας, για μικρή στάση. Δεν είχα γιαγιά και παππού, αλλά και να είχα, πάλι χωριό δεν θα είχα. Σε πόλεις μεγάλωσαν οι γονείς μου και σε πόλη μεγάλωσα και εγώ. Και το αστικό τοπίο, ειδικό το φθαρμένο, με γοητεύει ιδιαίτερα. It feels like home.</span><br /><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family: verdana; font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">[18/365] Morning view</span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3215893867/" title="[18/365 Morning view] by mafaldaQ, on Flickr"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3081/3215893867_d164329e7c.jpg" alt="[18/365 Morning view]" width="500" height="333" /></a></span><br /></div><span style="font-size:130%;"><br /><span style="font-family: verdana;">Από μικρό παιδί ανέβαινα στο ταρατσάκι του πατρικού μου και χάζευα τα σπίτια και κυρίως τα εγκαταλελειμμένα. Και προσπαθούσα να φτιάξω ιστορίες για τους ανθρώπους, που έζησαν εκεί, όταν ακόμα όλα ήταν καινούρια και πως σπίτια και άνθρωποι, μεγάλωσαν, φθάρηκαν και η φθορά αποτυπώθηκε πάνω τους. Τα ρημάδια, που αγαπάω περισσότερο είναι συνήθως εκείνα τα αινιγματικά, που δεν μπορώ να πω αν ακόμα κατοικούνται. Σε αυτό το κιτρινισμένο ρημάδι, μερικές φορές βλέπω μια απλώστρα και μάλιστα χωρίς ρούχα. Και φτιάχνω 10-20 διαφορετικές ιστορίες. </span><br /><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family: verdana; font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">[19/365] Night view</span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3215893451/" title="[19/365 Night view] by mafaldaQ, on Flickr"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3113/3215893451_5cd23f50f1.jpg" alt="[19/365 Night view]" width="500" height="333" /></a></span><br /></div><span style="font-size:130%;"><br /><span style="font-family: verdana;">Έμαθα στην πόλη επίσης, να αγαπάω τις άσχημες και γκρίζες οικοδομές. Όπως αυτή δίπλα από το ρημάδι. Γεμάτη σπίτια και γραφεία και άσχημα, μεγάλα, αδιάκριτα παράθυρα. Γεμάτες χίλιες δυο παρεμβάσεις, όπως σωλήνες, κλιματιστικά, φθορές. Τόσο ίδιες και τόσο διαφορετικές. </span><br /><br /><span style="font-family: verdana;">Θα ήθελα η πόλη μου να είναι όμορφη και περιποιημένη, με πάρα πολύ πράσινο και καθαριότητα. Θα ήθελα να νιώθω και εγώ ότι βρίσκομαι σε ευρωπαϊκή πόλη, που όλα τα κτίρια συντηρούνται και καλλωπίζονται. Αλλά ταυτόχρονα με γοητεύει και η αίσθηση ότι ζω σε μια πόλη της μέσης Ανατολής, που ακόμα παλεύει να σταθεί στα πόδια της από την τελευταία καταστροφή. Μια φίλη, μου είπε ότι η Θεσσαλονίκη της θυμίζει την Βυρηττό και αυτό κατά βάθος, μου άρεσε. </span><br /><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family: verdana; font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">[20/365] My view</span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3216746136/" title="[20/365 My view] by mafaldaQ, on Flickr"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3255/3216746136_3c8d0317b2.jpg" alt="[20/365 My view]" width="500" height="333" /></a></span><br /></div><span style="font-size:130%;"><br /><span style="font-family: verdana;">Είχα μια δύσκολη εβδομάδα και η αισθητική μου, δεν αντέχει πολλές ομορφιές. Μπορεί από εβδομάδα, να καταφέρω να γοητεύομαι πάλι από πιο αντικειμενικά, όμορφα εικόνες. </span></span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2803688800043600191-7848637670085890208?l=mafaldaq.blogspot.com' alt='' /></div>mafaldaQhttp://www.blogger.com/profile/16071341195847152182noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-2803688800043600191.post-18795924634549356812009-01-19T20:07:00.000+02:002009-01-19T01:54:59.944+02:00<div style="text-align: justify;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Δεν μπορώ να πω ότι το κόκκινο είναι το αγαπημένο μου χρώμα, αλλά είναι ένα χρώμα, που σχεδόν πάντα, κλέβει τις εντυπώσεις. Κάποιες αποχρώσεις είναι τόσο έντονες, που νιώθω ότι η καρδιά μου χτυπάει πιο γρήγορα, όταν τις κοιτάω. Ήθελα ένα χαλαρό τριήμερο-τριλογία, χωρίς πολύ σχεδιασμό, για να αδειάσω το μυαλό, από σκέψεις και εικόνες και τι καλύτερο για αυτό, από τα λουλούδια.</span></span><br /><br /><br /><div style="text-align: center; color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">[15/365] Street flowers</span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3205631802/" title="[15/365] Street flowers by mafaldaQ, on Flickr"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3345/3205631802_4a3ef92b68.jpg" alt="[15/365] Street flowers" width="500" height="333" /></a></span><br /><br /><br /></div><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Εκ των υστέρων, σκέφτηκα πως η τριλογία θα ήταν ιδανική για το «άδειασμα» μου, αν την είχα αφιερώσει στην αγαπημένη μου τετράποδη ανιψιά Ραλλού, αλλά έχω ακόμα 348 μέρες! Ακόμα θυμάμαι την τελευταία φορά, που την φιλοξένησα, ήμουν άγρυπνη 3 μέρες και όταν μίλησα με </span><a style="font-family: verdana;" href="http://www.blogger.com/profile/11486826657816885443">efou</a><span style="font-family:verdana;"> στο τηλέφωνο, το μόνο που είχα να πω ήταν «Εεεε παίζαμε…»</span></span><br /><br /><br /><div style="text-align: center; font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">[16/365] Park flowers</span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3205631520/" title="[16/365] Park flowers by mafaldaQ, on Flickr"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3487/3205631520_2fe37e8226.jpg" alt="[16/365] Park flowers" width="500" height="333" /></a></span><br /><br /><br /></div><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Έχω, όμως, να σας αναθέσω μια εργασία! Όλοι θα συνεισφέρετε για αυτό το project, θέλετε δεν θέλετε! Ζητώ, λοιπόν, αγαπημένα διηγήματα, αποσπάσματα ή απλές δημοσιεύσεις. Για να προσπαθήσω να τα οπτικοποιήσω, με μια φωτογραφία. Δεν θέλω ποιήματα ή τραγούδια, για πολλούς και διάφορους λόγους. Θέλω πεζό κείμενο. Μπορεί να είναι κείμενο, από βιβλίο, από περιοδικό, από εφημερίδα, από blog, από οποιαδήποτε πηγή, αρκεί να είναι πεζό, να ξέρουμε ποιος το έχει γράψει και που έχει δημοσιευτεί και να μην ξεπερνά τις 400 λέξεις. Το θέμα και το ύφος ελεύθερα. Η γλώσσα μπορεί να είναι οποιαδήποτε, αρκεί να μου δίνετε και μια καλή μετάφραση, για να μπορώ να το καταλάβω. Μπορείτε ακόμα και να μου κάνετε προτάσεις, για το πώς «οπτικοποιήσατε» το κείμενο εσείς όταν το διαβάσατε.</span></span><br /><br /><br /><div style="text-align: center; font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">[17/365] Cafe flowers</span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3208110614/" title="[17/365] Cafe flowers by mafaldaQ, on Flickr"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3130/3208110614_fd3f668dba.jpg" alt="[17/365] Cafe flowers" width="500" height="333" /></a></span><br /><br /><br /></div><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Μπορώ να εγγυηθώ, ότι θα προσπαθήσω να «οπτικοποιήσω» όλα τα κείμενα, αλλά δεν μπορώ να εγγυηθώ, ότι όλες οι προσπάθειες θα είναι πετυχημένες :-)! Τα αποτελέσματα (φωτογραφία και κείμενο) θα τα δημοσιεύω εδώ. Για όσους δεν έχουν το mail μου: mafaldaqu@gmail.com. Και εννοείται πως όσο πιο δύσκολο είναι, τόσο το καλύτερο. Για την ώρα ευχαριστώ την Panirirtzou, τον Monte-Cristo και τους </span><a style="font-family: verdana;" href="http://www.bookcrossing.com/forum/28/5977309/">bookcrossers από το forum</a> για τα κείμενα!<br /><br />Τα βάζω σε μια σειρά και από αρχές Φεβρουαρίου… αρχίζω… </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2803688800043600191-1879592463454935681?l=mafaldaq.blogspot.com' alt='' /></div>mafaldaQhttp://www.blogger.com/profile/16071341195847152182noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2803688800043600191.post-72970122754744037172009-01-19T01:07:00.001+02:002009-01-19T01:09:18.787+02:00<div style="text-align: center;"><a href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3204785309/" title="photo sharing"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3096/3204785309_1bd252e8c8.jpg" style="border: 2px solid rgb(0, 0, 0);" alt="" /></a></div><div style="text-align: center; font-weight: bold;"><span style="margin-top: 0px;font-size:85%;" ><a href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3204785309/">[14/365] Flowery street music</a>, originally uploaded by <a href="http://www.flickr.com/people/mafaldaq/">mafaldaQ</a>.</span></div><p style="text-align: justify;font-family:verdana;"><span style="font-size:130%;">Δύσκολη εβδομάδα με τα πάνω της και τα κάτω της. Όπως κάθε εβδομάδα. Δεν είχα κάτι στο μυαλό μου όταν προσπέρασα την λατέρνα αλλά στάθηκα δυο μέτρα παρακάτω, το σκέφτηκα, έβγαλα τη φωτογραφική και επέστρεψα. Ρώτησα από μακριά αν μπορώ και εισέπραξα ένα πολύ γλυκό χαμόγελο. Για αυτό το χαμόγελο, κράτησα αυτήν την φωτογραφία και αποφάσισα να κλείσω έτσι την εβδομάδα.<br /></span></p><p style="text-align: justify;font-family:verdana;"><span style="font-size:130%;">Δεν είμαι πολύ φανατική της λατέρνας. Αλλά είμαι οπαδός της μουσικής στο δρόμο. Όπως τα graffiti έτσι και η μουσική, πιστεύω ότι κάνουν πιο ανθρώπινη την οποιαδήποτε πόλη και ειδικά τη Θεσσαλονίκη.<br /><br />Σκέφτομαι να αρχίσω κάτι με χρώμα γιατί πολύ ασπρόμαυρα τα βλέπω όλα τελευταία και αυτό με περιορίζει λιγάκι. Μπορεί και να καταφέρω να φέρω την άνοιξη νωρίτερα.</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2803688800043600191-7297012275474403717?l=mafaldaq.blogspot.com' alt='' /></div>mafaldaQhttp://www.blogger.com/profile/16071341195847152182noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2803688800043600191.post-89056366315606538892009-01-18T04:33:00.000+02:002009-01-18T04:35:12.995+02:00<div style="text-align: justify;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family: verdana;">Ακόμα μια θεματική τριλογία, με θέμα αυτήν την φορά την αγαπημένη μου ασχολία! Το Bookcrossing! Δεν θα μπορούσα να μην το συμπεριλάβω σε ένα project 365 ημερών, από την στιγμή, που με απασχολεί καθημερινά. Από τον Νοέμβριο του 2006, που συναντήθηκα με την ιδέα, έγινε καθημερινή συνήθεια, άλλαξε τον τρόπο, που σκέφτομαι για τα βιβλία, έβαλε στην ζωή μου πολλούς και πολύ ενδιαφέροντες ανθρώπους και παρά το γεγονός ότι πάντα αποποιούμαι, οποιαδήποτε ρομαντικότητα μου προσάπτουν όσο ι με ξέρουν, με έκανε ρομαντική με την ακτιβιστική έννοια.</span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family: verdana;">Και ναι πιστεύω ότι το Bookcrossing είναι το σύγχρονο μήνυμα στο μπουκάλι. Μπορεί να μην έγραφα ποτέ ένα μήνυμα και να το έβαζα σε ένα μπουκάλι, με στόχο να το ρίξω στην θάλασσα και να το βρει κάποιος. Όμως, με κάθε ευκαιρία, απελευθερώνω ένα βιβλίο και εύχομαι καθημερινά, να το βρει κάποιος. </span></span><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family: verdana;">[11/365] Random Act of BookCrossing Kindness</span></span><br /></div><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3191907577/" title="[11/365] Random Act of BookCrossing Kindness by mafaldaQ, on Flickr"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3407/3191907577_9a57e419ef.jpg" alt="[11/365] Random Act of BookCrossing Kindness" width="500" height="333" /></a></span><br /></div><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family: verdana;">Το πρώτο πράγμα, που αγαπώ πολύ σε αυτήν την ιδέα είναι τα RABCK’s. Πρέπει να έχω λόγο για να κάνω κάτι καλό για κάποιον; Πρέπει να περιμένω κάτι σε αντάλλαγμα για αυτό; Πρέπει να απολογούμαι, αν νιώθω την ανάγκη να κάνω κάποιον να χαμογελάσει; Πρέπει, πριν και μετά το ευχαριστώ, να υπάρχει κάτι; Δεν μπορεί να είναι αυτόνομο; Έτσι σκέτο; Όχι, Όχι, Όχι, Όχι, Ναι και Ναι… Απλά τα πράγματα. Το μόνο που χρειάζεται είναι να σκέφτονται και άλλοι έτσι.</span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family: verdana;">Και έχω καλά νέα. Αυτοί οι άλλοι έχουν φωλιά και τους έχω εντοπίσει! Σχολάω αργά και τρέχω στα ΕΛΤΑ να πάρω κάτι, που με περιμένει. Βαθιά μέσα μου ξέρω πως θα είναι κάτι από την φωλιά και χαμογελάω. Πιάνω το φάκελο και έχει σφραγίδα τον ballycumber. Αλλά δεν είναι από Ελλάδα, όπως περίμενα. Είναι από Ιταλία. Κάποια bookcrosser μου στέλνει ένα βιβλίο, που θέλω, έναν σελιδοδείκτη με την αγαπημένη μου ηρωίδα και μια κάρτα με ευχές. Δεν την ξέρω και δεν με ξέρει. Μπήκε σε όλον αυτόν τον κόπο, για να μου πει ευχαριστώ. Γιατί έπαιξε σε κάτι που διοργάνωσα και χάρηκε. Μα τι κόσμος υπάρχει εκεί έξω; Αυτόν τον κόσμο, τον βάζω μέσα και τον δίνω να τον καταβροχθίσει η υποσιτισμένη ελπίδα μου. Η δόλια, τον τελευταίο μήνα, αργοπεθαίνει. </span></span><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family: verdana;">[12/365] Meetups</span></span><br /></div><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3195669452/" title="[12/365] Meetups by mafaldaQ, on Flickr"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3511/3195669452_10c5c34b69.jpg" alt="[12/365] Meetups" width="500" height="333" /></a></span><br /></div><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family: verdana;">Ο βασικός λόγος, που είμαι bookcrosser είναι οι άλλοι bookcrosser. Η φωλιά, που έλεγα. Μπορεί για πάρα πολλά πράγματα, να γκρινιάζω και να εκνευρίζομαι και να συγχύζομαι, για τη Θεσσαλονίκη και τον συντηρητισμό της και την οπισθοδρομικότητα της, αλλά εντάξει. Η ομάδα της Θεσσαλονίκης «τα σπάει». Έχει ότι μπορεί κάποιος να φανταστεί! Είναι ένα </span><a style="font-family: verdana;" href="http://mafaldaq.blogspot.com/2008/01/blog-post.html">χαρούμενο τσούρμο</a><span style="font-family: verdana;">. Και είμαι πολύ περήφανη, που είμαι μέρος της, που συναντιόμαστε κάθε μήνα (επίσημα… γιατί ανεπίσημα…), που τσιμπολογάμε φαγώσιμα, που πάμε εκδρομές, που, που, που, που… Και φυσικά επειδή είναι καλοί και έχουν επεκταθεί, μπορεί κανείς να τους βρει και σε Αθήνα, σε Λάρισα, σε Χανιά και σε άλλες πόλεις! Και τους αγαπάω μωρέ. Πήρα και μια κάρτα την Τετάρτη και συγκινήθηκα πολύ… Τέτοιοι είναι… </span></span><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family: verdana;">[13/365] Wild releases and Challenges</span></span><br /></div><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3198103750/" title="[13/365] Wild releases and Challenges by mafaldaQ, on Flickr"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3428/3198103750_c62052afa1.jpg" alt="[13/365] Wild releases and Challenges" width="500" height="333" /></a></span><br /></div><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family: verdana;">Ας πούμε πως δεν ερχόταν ειδοποιητήριο για τα ΕΛΤΑ. Και ας υποθέσουμε ότι δεν ήταν γραφτό μου να βρω τη φωλιά. Δεν ξέρω αν θα είχα απελευθερώσει τόσα βιβλία, αλλά έστω και ένα θα το άφηνα στο δρόμο και θα περίμενα καθημερινά να μάθω νέα του. Γιατί θέλει ανθρώπους με καλή καρδιά, για να μείνεις πιστός σε μια ιδέα και να την αγαπήσεις, όσο περισσότερο μπορείς. Αλλά η ιδέα του να αφήνεις ένα βιβλίο, που σου ανήκει, στον δρόμο και να το παρακολουθείς, να αγγίζει άλλους ανθρώπους, ξένους και να συνεχίζει το ταξίδι του, είναι από μόνη της, η καλύτερη ιδέα, που βρήκα, εδώ και 12 χρόνια, που χρησιμοποιώ το internet. Και χρειάζεται μόνο ένα email, για να καταλάβεις, πόσο καλή είναι. Ένα catch!</span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2803688800043600191-8905636631560653889?l=mafaldaq.blogspot.com' alt='' /></div>mafaldaQhttp://www.blogger.com/profile/16071341195847152182noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2803688800043600191.post-45718054041647770952009-01-10T21:34:00.000+02:002009-02-02T02:21:42.571+02:00<div style="text-align: justify;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Ολοκληρώθηκε μια εβδομάδα με το project 365 και μπορώ να πω ότι είμαι ιδιαίτερα ευχαριστημένη από την επιμονή και από την ανταπόκριση που έχω. Τόσο από εμένα όσο και από «συναδέρφους» σε flickr, που πήραν την ίδια απόφαση με εμένα αλλά και με φίλους, που είχαν την υπομονή να το παρακολουθήσουν.<br /><br />Ωστόσο, προκειμένου να αντέξω τις υπόλοιπες 358 μέρες και να μπορώ να γράφω και για άλλα θέματα, που με ενδιαφέρουν, πήρα μερικές αποφάσεις. Οι φωτογραφίες κάθε εβδομάδας θα χωρίζονται σε 2 τριλογίες με κάποιο θέμα και μια ελεύθερη μέρα, που θα φωτογραφίζω ότι θέλω, πιο ελεύθερα. </span></span><br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><b face="verdana">[8/365] Can you leave?</b></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3184810449/" title="[8/365] Can you leave? by mafaldaQ, on Flickr"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3339/3184810449_2fef4de0c3.jpg" alt="[8/365] Can you leave?" width="500" height="333" /></a></span><br /></div><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;"><br /><br />Ξεκίνησα λοιπόν την πρώτη τριλογία (Παρασκευή-Σάββατο-Κυριακή) με θέμα την ζωή στο δρόμο και είχα αρκετές σκέψεις, κάποιες εκπλήξεις και πολλές προτάσεις από φίλους και γνωστούς. Τα αδέσποτα και μάλιστα ο συγκεκριμένος μούργος, είχαν την τιμητική τους για αρχή. Με πονάει πολύ, που βλέπω αδέσποτα, ειδικά τον χειμώνα. Πίσω από κάθε ζώο, που ζει στο δρόμο, συνήθως υπάρχει ένα άλλο ζώο, που αποφάσισε να το υιοθετήσει, να παίξει μαζί του και μετά να το παρατήσει στο δρόμο.<br /><br /><br /></span></span><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Δεν ξέρω την ιστορία του συγκεκριμένου, αλλά με εντυπωσίασε η ηρεμία του, καθώς το πλησίαζα σε απόσταση αναπνοής, για να το φωτογραφίσω την ώρα που κοιμάται. Προσπάθησε να προστατευθεί αλλά δεν αγρίεψε, όπως ίσως θα είχα κάνει εγώ αν ερχόταν κάποιος άγνωστος κατά πάνω μου, με τόσο θράσος. </span></span><br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><b face="verdana">[9/365] Can you help me?</b></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3184810835/" title="[9/365] Can you help me? by mafaldaQ, on Flickr"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3088/3184810835_364336d707.jpg" alt="[9/365] Can you help me?" width="500" height="333" /></a></span><br /></div><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;"><br />Σάββατο μεσημέρι, μετά την </span><a style="font-family: verdana;" href="http://www.thess.gr/blog/665">πορεία για την Παλαιστίνη</a><span style="font-family:verdana;"> και ενώ είμαι σίγουρη, πως έχω τραβήξει την φωτογραφία της ημέρας, περπατάμε στον δρόμο και βλέπω την κοπέλα. Με μεγαλύτερο σεβασμό προς το πρόσωπο της, προσπαθώ να την φωτογραφίσω χωρίς να με αντιληφθεί. Όταν βλέπω την φωτογραφία στην οθόνη του υπολογιστή, συνειδητοποιώ ότι με κοιτάει κατάματα. Ήταν δύσκολη η στιγμή και αποφάσισα πως δεν θα το ξανακάνω. Τουλάχιστον όχι τώρα κοντά, παρά τις </span><a style="font-family: verdana;" href="http://friendfeed.com/e/40e25b73-8232-4ac7-aaee-d4263625605e/9-365-Can-you-help-me/">προτροπές φίλων</a><span style="font-family:verdana;">. Τόσο κοστίζει η δυστυχία; 2 ευρώ; </span></span><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><b style="font-family: verdana;"> <span style="color: rgb(153, 0, 0);">[10/365] Can you fly?</span></b></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3187929919/" title="[10/365] Can you fly? by mafaldaQ, on Flickr"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3449/3187929919_e0573b5d59.jpg" alt="[10/365] Can you fly?" width="500" height="333" /></a></span><br /></div><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;"><br />Σήμερα, επέλεξα φυσικό κάτοικο του δρόμου. Όχι από ανάγκη ή από δυστυχία ή από επάγγελμα ή από κακομεταχείριση. Από επιλογή. Και τα πέτυχα τα μοντελάκια μου να τσιμπολογάνε διάφορα φαγώσιμα. </span></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Αύριο, αρχίζει μια <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">νέα τριλογία</span>, που θα την δημοσιεύσω μόλις ολοκληρωθεί. Για τους ανυπόμονους, υπάρχει η δυνατότητα, να τις βλέπετε καθημερινά, στο σχετικό </span><a style="font-family: verdana;" href="http://flickr.com/photos/mafaldaq/sets/72157612083823148/">set</a><span style="font-family:verdana;">. Οφείλω συνέπεια και στα δύο groups, που επέλεξα να μοιράζομαι το project (</span><a style="font-family: verdana;" href="http://flickr.com/groups/project365/">flickr</a><span style="font-family:verdana;"> &amp; </span><a style="font-family: verdana;" href="http://friendfeed.com/rooms/one-a-day">friendfeed</a><span style="font-family:verdana;">) και έτσι θα προσπαθήσω να μην χάνω μέρες. </span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2803688800043600191-4571805404164777095?l=mafaldaq.blogspot.com' alt='' /></div>mafaldaQhttp://www.blogger.com/profile/16071341195847152182noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-2803688800043600191.post-20900162310000010852009-01-09T00:11:00.001+02:002009-01-09T00:21:14.352+02:00<div style="text-align: center; font-family: verdana;"><span style="font-size:130%;"><a href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3180024331/" title="photo sharing"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3448/3180024331_9fd21678d5.jpg" style="border: 2px solid rgb(0, 0, 0);" alt="" /></a><br /></span><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:100%;"><a style="font-weight: bold;" href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3180024331/">[7/365] Reflections of rain</a></span><span style="font-weight: bold;font-size:100%;" >, originally uploaded by </span><span style="font-size:100%;"><a style="font-weight: bold;" href="http://www.flickr.com/people/mafaldaq/">mafaldaQ</a></span><span style="font-weight: bold;font-size:100%;" >.</span><br /></span></div><span style="font-family: verdana;font-size:130%;" ><br />La pluie confirme mes sentiments. Certains amours ne lui ont pas résisté; leurs couleurs mal fixées ont été délavées. La pluie agit tel le révélateur du photographe qui, sous la lumière rouge, porte l'image à la vie. Elle achève la cristallisation.<br /></span><p style="text-align: justify; font-family: verdana;font-family:verdana;"><span style="font-size:130%;">Parfois la pluie me permet d'être amoureux sans objet. Un jour, le sang battant dans les tempes, le coeur tumescent, je révélai ma passion à un ami. Il me demanda l'identité de ma dulcinée. Je répondis que je ne la connaissais pas encore. Mais j'étais certain de son existence : la pluie ne ment pas. Pour un temps, c'est une histoire sans disputes et sans jalousie, mais aussi sans baisers et sans partage. Cet amour orphelin ne tarde pas à s'incarner. La pluie possède une vertu prémonitoire; elle annonce la femme que j'aimerai comme le suestados prévient de l'arrivée d'une tempête.<br /><br />La pluie tombe comme nous tombons amoureux : en déjouant les prévisions."<br /></span></p><div style="text-align: justify; font-family: verdana;font-family:verdana;"><span style="font-size:130%;">Πριν μερικούς μήνες, που κατέβηκα Αθήνα, διάβασα στο ταξίδι <a href="http://www.protoporia.gr/product_info.php/products_id/301203">ένα βιβλιαράκι, που μου άρεσε πολύ</a>. Με έκανε να αγαπήσω τη βροχή ακόμα περισσότερο και λίγο λυπήθηκα όταν το "απελευθέρωσα". <a href="http://www.bookcrossing.com/journal/6218581">Αλλά ότι αγαπάς, δεν χάνεται</a> και έτσι αυτό πιάστηκε και γρήγορα μάλιστα. Σήμερα προσπάθησα να βρω μια ιστορία που είχα αγαπήσει πολύ αλλά δεν τα κατάφερα να την βρω στα ελληνικά. Βρήκα αυτήν την ιστορία <a href="http://livre.fnac.com/a1915503/Martin-Page-De-la-pluie">στα γαλλικά</a> και αν κρίνω από το στραπατσαρισμένο κείμενο στο babelfish, είναι αυτή που έψαχνα. Όποιος θέλει μπορεί να την μεταφράσει. Νομίζω πως θα σας αρέσει όσο και σε εμένα. </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2803688800043600191-2090016231000001085?l=mafaldaq.blogspot.com' alt='' /></div>mafaldaQhttp://www.blogger.com/profile/16071341195847152182noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-2803688800043600191.post-30605910026076906962009-01-08T00:15:00.001+02:002009-01-08T00:51:04.222+02:00<div style="text-align: center;"><a href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3177274075/" title="photo sharing"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3477/3177274075_f7c950a036.jpg" style="border: 2px solid rgb(0, 0, 0);" alt="" /></a><br /></div><br /><div style="text-align: center;"><span style="margin-top: 0px;font-size:85%;" ><a href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3177274075/">[6/365] Accidental lucky</a>, originally uploaded by <a href="http://www.flickr.com/people/mafaldaq/">mafaldaQ</a>.</span></div><p style="text-align: justify;font-family:verdana;"><span style="font-size:130%;">Έχω ένα σοβαρό πρόβλημα σχετικά με τη φωτογραφία. Δεν μπορώ να πλησιάσω έναν ξένο και να τον φωτογραφίσω, από κοντά. Το πρόβλημα αυτό το έχουν πολλοί φίλοι φωτογράφοι, ερασιτέχνες και επαγγελματίες. Άλλοι φοβούνται ότι θα προσβάλουν το πρόσωπο, που φωτογραφίζουν, άλλοι φοβούνται επίθεση, από το ίδιο πρόσωπο ή από συνοδεία του. Άλλοι σκέφτονται ότι αν πλησιάσουν θα χάσει τον αυθορμητισμό του. Άλλοι είναι απλά ντροπαλοί. Ας πούμε ότι εγώ λίγο πολύ είμαι από όλα τα παραπάνω. Αναφέρομαι πάντα στην φωτογραφία δρόμου και στην προσέγγιση τελείως ξένων ανθρώπων.<br /><br />Επειδή υπάρχουν στιγμές, που μια πιάνει μια πελώρια λαχτάρα να φωτογραφίσω κάτι, αλλά δεν έχω το θράσος, να φωτογραφίσω απευθείας, έχω αναπτύξει ένα προσωπικό σύστημα, που το ονομάζω κλεμμένες φωτογραφίες. Κρατάω ή καλύτερα βαστάω τη φωτογραφική, την βάζω σε λειτουργία program (κάτι σαν αυτόματος πιλότος), ανοίγω τελείως τον φακό (όσο πιο ευρυγώνιο μπορώ) και καθώς προχωράω, κόβω ταχύτητα και φωτογραφίζω. Συνήθως δεν γίνομαι αντιληπτή. Το παίζω και πολύ ανέμελη. Συνήθως όμως και οι φωτογραφίες είναι επιεικώς απαράδεκτες. Τραγικό κάδρο, κουνημένες, ανεστίαστες και άλλα τόσα κακά. Κάτι σαν να φωτογραφίζει η φωτογραφική την ώρα που πέφτει. Και πολύ συχνά, το ίδιο το θέμα δεν είναι καν στο κάδρο.<br /><br />Πάρα πολύ σπάνια κάποιες από αυτές τις φωτογραφίες, είναι συμπαθητικές. Δεν τολμώ καν να τις ονομάσω καλές αλλά τέλος πάντων βλέπονται. Όταν μου συμβαίνει αυτό, χαίρομαι τόσο πολύ, που θεωρώ ότι κάτι πολύ καλό μου έχει συμβεί και νιώθω πολύ τυχερή. Είμαι μια καλή κλέφτρα.<br /><br />Σήμερα, που άρχισα να αντιμετωπίζω τις πρώτες μου δυσκολίες σχετικά με το project (τι να βγάλω, πότε θα προλάβω, πωπω τι κρύο, που κάνει σήμερα, πρέπει να είναι η φωτογραφία έξω, μήπως δεν έπρεπε να το ξεκινήσω κ.α.) ήρθε κατά πάνω μου ένα καροτσάκι με δυο δεσποινίδες. Και κάπως χάρηκα!</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2803688800043600191-3060591002607690696?l=mafaldaq.blogspot.com' alt='' /></div>mafaldaQhttp://www.blogger.com/profile/16071341195847152182noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-2803688800043600191.post-66329375817420414662009-01-07T23:27:00.000+02:002009-01-08T01:31:51.172+02:00<div style="text-align: justify;"><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3177360751/" title="Natasa - 09 by mafaldaQ, on Flickr"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3506/3177360751_ef3813ff01.jpg" alt="Natasa - 09" height="500" width="333" /></a></span><br /><br /></div><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">H Νατάσσα είναι ένα από τα καλύτερα παιδιά, που έχουν κάνει ποτέ πρακτική, εκεί που δουλεύω. Όταν της πρότεινα να έρθει, πέταξε τη σκούφια της, γιατί είναι από τη φύση της παιδί εκφραστικό και έξω καρδιά και ενθουσιάστηκε πολύ! Στο γραφείο με φωνάζει boss και επειδή όσο boss είμαι εγώ για εκείνη είναι και εκείνη για εμένα, την φωνάζω και εγώ boss και συνεννοούμαστε. Την περίμενα να γελάει διαρκώς στη φωτογράφιση και να πειράζει τους πάντες, όπως κάνει συνήθως, αλλά <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">μόλις κάθισε κάτω από το επιβλητικό φως άλλαξε. </span></span></span><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3178196148/" title="Natasa - 10 by mafaldaQ, on Flickr"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3456/3178196148_00fba945d0.jpg" alt="Natasa - 10" height="335" width="500" /></a></span><br /><br /></div><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Προσωπικά <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">δεν πιστεύω πως υπάρχουν φωτοαγενείς άνθρωποι</span>. Απλά η διάθεση, οι ανασφάλειες, οι σκέψεις, οι φοβίες, οι εμμονές και ότι έχουμε μέσα μας, πιστεύω πως καταφέρνουν και εξωτερικεύονται. Και αλλάζουν το σώμα μας και το πρόσωπο μας ανά περίπτωση. Επίσης πολύ σημαντικό ρόλο παίζει η εντύπωση που έχουμε για τον εαυτό μας, αλλά και η εντύπωση που πιστεύουμε ότι έχουν οι άλλοι για εμάς.</span></span><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3178196712/" title="Natasa - 06 by mafaldaQ, on Flickr"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3109/3178196712_002e6f01d2.jpg" alt="Natasa - 06" height="334" width="500" /></a></span><br /><br /></div><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Πιστεύω κατηγορηματικά ότι οποιοσδήποτε άνθρωπος, που βρίσκεται ανάμεσα σε ανθρώπους, που ξέρει και νιώθει ότι τον αγαπούν, νιώθει άνετα και νιώθει και όμορφος. <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">Όχι μόνο όμορφα αλλά και όμορφος.</span> Αν θα πρέπει να αντιμετωπίσει τον φακό, θα πρέπει να έχει πάρα πολλά αποθέματα άνεσης, γιατί πραγματικά η όλη διαδικασία, είναι λιγάκι απειλητική και ενοχλητική. Σαν επίσκεψη στην αισθητικό για καθαρισμό. Με πολύ φως και πολύ λεπτομέρεια. Σε αυτήν την πρόκληση, λοιπόν, υπάρχουν διαφορετικές αντιδράσεις.</span></span><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3178197128/" title="Natasa - 03 by mafaldaQ, on Flickr"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3082/3178197128_48f9e7dae8.jpg" alt="Natasa - 03" height="334" width="500" /></a></span><br /><br /></div><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Άλλες κοπέλες αγχώθηκαν και είτε έμεναν αρχικά ανέκφραστες τελείως είτε τις έπιανε νευρικό γέλιο. Για αυτό καθιερώσαμε κάποιες δοκιμαστικές λήψεις, για να χαλαρώσουν λίγο με την διαδικασία. Θυμόμουν διαρκώς τον Δάσκαλο Μάνο, που μας έδινε διάφορες λύσεις για ανάλογα προβλήματα. Είχαμε αφιερώσει <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">ειδικό μάθημα χαλάρωσης</span> και συνεργασίας με το μοντέλο, προκειμένου να καταφέρουμε να βγάλουμε φωτογραφίες όπως θέλουμε.</span></span><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3177361281/" title="Natasa - 05 by mafaldaQ, on Flickr"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3356/3177361281_279e17da76.jpg" alt="Natasa - 05" height="334" width="500" /></a></span><br /><br /></div><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Έκανε έναν βασικό διαχωρισμό. Υπάρχουν μοντέλα, που επιβάλλονται στον φωτογράφο με την στάση τους και φωτογράφοι, που επιβάλλονται στο μοντέλο με την επικοινωνία. Στην πρώτη περίπτωση το μοντέλο έχει μια συγκεκριμένη άποψη για την ιδανική φωτογραφία του ενώ στην δεύτερη περίπτωση ο φωτογράφος, σκέφτεται μόνο το θέμα, χωρίς να σκέφτεται, τι είναι ικανό να κάνει το μοντέλο. <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">Το ιδανικό είναι ένας συνδυασμός και από τα δύο. </span></span></span><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3178197374/" title="Natasa - 02 by mafaldaQ, on Flickr"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3503/3178197374_d5ab07a1b2.jpg" alt="Natasa - 02" height="334" width="500" /></a></span><br /><br /></div><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Σε κάποια από τα κορίτσια, το κατάφερα. Σε κάποια άλλα όχι. Από βδομάδα θα φροντίσω να «ανεβάσω» άλλες 3 κοπέλες. <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">Υπομονή. 16 ήταν! </span>Κάποια στιγμή, θα τις δείτε όλες!</span></span><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3178197610/" title="Natasa - 01 by mafaldaQ, on Flickr"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3267/3178197610_14bf697c71.jpg" alt="Natasa - 01" height="334" width="500" /></a></span><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2803688800043600191-6632937581742041466?l=mafaldaq.blogspot.com' alt='' /></div>mafaldaQhttp://www.blogger.com/profile/16071341195847152182noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2803688800043600191.post-61045346063092385442009-01-07T00:36:00.001+02:002009-01-07T00:38:43.001+02:00<div style="text-align: center;"><a href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3174454357/" title="photo sharing"><img src="http://farm2.static.flickr.com/1175/3174454357_1545bf148d.jpg" style="border: 2px solid rgb(0, 0, 0);" alt="" /></a><br /></div><div style="text-align: center;"><a href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3174454357/">[5/365] Street professionals</a>, originally uploaded by <a href="http://www.flickr.com/people/mafaldaq/">mafaldaQ</a>.<br /></div><br /><p style="text-align: justify;font-family:verdana;"><span style="font-size:130%;">Μεγάλη γιορτή σήμερα και δεν θέλω κακεντρεχή σχόλια για το γεγονός ότι δεν ξέρω καλά τα σημερινά έθιμα… Το γεγονός ότι πήγα σε «θρησκευτικό» σχολείο δεν με κάνει και ειδικό επί αυτών των θεμάτων… Εξάλλου ενημερώθηκα και πλέον ξέρω ότι στα Φώτα, δεν παίρνουμε ένα φαναράκι και βγαίνουμε έξω να βρούμε το φως.<br /><br />Αλλά είχα μια ελπίδα ότι θα πάω στην πλ. Αριστοτέλους και θα βρω πολύ κόσμο, με χαριτωμένα και στολισμένα παιδάκια, να κοιτάνε από μακριά την φάντη (ακόμα περιφρουρείται αν προσέξετε την κλούβα στο βάθος) και γονείς στο κατόπι τους.<br /><br />Γρήγορα συνειδητοποίησα ότι δεν θα ήταν μια «τέτοια» μέρα. Πολύ μουντίλα, υγρασία και το κρύο καλά κρατεί αλλά δεν λέει να χιονίσει. Βέβαια στην πλατεία όλοι οι μικροπωλητές εκεί, περιμένοντας. Ήθελα να αγοράσω ένα μπαλονάκι, μόνο και μόνο για να το «απελευθερώσω» και να το φωτογραφίσω να εξαφανίζεται, αλλά η όποια διάθεση μου, για χαρούμενη φωτογραφία είχε εξαφανιστεί πρώτη.<br /><br />Δυστυχώς, εγώ δεν είμαι επαγγελματίας για να «ελέγχω» τη διάθεση μου ή να λειτουργώ ανεξάρτητα από αυτήν. Και ο καιρός όπως και το φως παραμένουν πολύ ισχυροί παράγοντες για αυτήν.</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2803688800043600191-6104534606309238544?l=mafaldaq.blogspot.com' alt='' /></div>mafaldaQhttp://www.blogger.com/profile/16071341195847152182noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2803688800043600191.post-44079715435009002832009-01-05T23:18:00.001+02:002009-01-05T23:40:32.554+02:00<div style="text-align: justify;"><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3171862144/" title="photo sharing"><img src="http://farm2.static.flickr.com/1192/3171862144_d434e9b3a1.jpg" style="border: 2px solid rgb(0, 0, 0);" alt="" /></a></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:85%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3171862144/">[4/365] Say a little pray for you</a><span style="font-family:verdana;">, originally uploaded by </span><a style="font-family: verdana;" href="http://www.flickr.com/people/mafaldaq/">mafaldaQ</a><span style="font-family:verdana;">.</span><br /></span></div><br /></div><p style="text-align: justify;font-family:verdana;"><span style="font-size:130%;">Σήμερα το πρωί, ξύπνησα με πυρετό, όπως ήταν αναμενόμενο από τα <a href="http://www.timesonline.co.uk/tol/news/world/middle_east/article5447590.ece">χθεσινοβραδινά δέκατα</a>. Με βαριά <a href="http://www.saveachildsheart.org/265-727-en/Sach.aspx?pos=1">καρδιά</a>, άφησα το ζεστό μου <a href="http://www.reuters.com/article/latestCrisis/idUSB81320">παπλωματάκι</a> και πήγα να κάνω ένα <a href="http://electronicintifada.net/v2/article10118.shtml">μπανάκι</a>, μπας και πέσει λίγο ο <a href="http://news.bbc.co.uk/2/hi/in_pictures/7810301.stm">πυρετός</a>. Ντύθηκα ζεστά και έφυγα για τη <a href="http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.com/2009/01/vittorio-arrigoni_05.html">δουλειά</a>. <a href="http://globalvoicesonline.org/2008/12/30/palestine-in-gaza-its-911-every-hour/">Οι δρόμοι ήταν άδειοι</a> και σκέφτηκα «<a href="http://english.aljazeera.net/news/middleeast/2009/01/2009157474464964.html">Να δεις που όλοι πήραν άδεια σήμερα</a>». Όταν έφτασα στο γραφείο έκανα έναν <a href="http://www.orato.com/current-events/2009/01/03/contemplating-coffee-gaza?page=1">δυνατό καφέ</a> και κάθισα λίγο με τους συνεργάτες μου, να συντονίσουμε την εβδομάδα μας. Λίγη ώρα μετά ήξερα, πως οι δυο πρώτοι μήνες του 2009 θα είναι ιδιαίτερα δύσκολοι και <a href="http://globalvoicesonline.org/2008/12/29/palestine-bloggers-in-gaza-describe-the-fear/">στρώθηκα να τους αντιμετωπίσω</a>.</span></p><p style="text-align: justify;font-family:verdana;"><span style="font-size:130%;">Βρέθηκα μπροστά στο pc, να κλείνω διάφορες εκκρεμότητες και με ένα ποτήρι <a href="http://www.oxfam.org/en/pressroom/pressrelease/2009-01-04/oxfam-supported-health-worker-killed-israel-shelling-gaza">αναβράζον παυσίπονο</a> γιατί ο πυρετός πάλευε να επικρατήσει επί ενός πονοκέφαλου. Όταν είδαν ότι μπορούσαν να συνυπάρξουν ειρηνικά, μοίρασαν δίκαια τις περιοχές τους και άρχισαν το πλιάτσικο. Ταυτόχρονα. Για καλή μου τύχη, υπήρξε επέμβαση από την εργοδοσία, στην θέρμανση του γραφείου και δεν αναγκάστηκα να δουλεύω στους 11oC. Όχι δεν απειλήθηκε με απόλυση το καλοριφέρ. Απλά έγιναν <a href="http://uk.youtube.com/watch?v=f9IL86T6Nc8">διαφορετικές ρυθμίσεις</a>.</span></p><p style="text-align: justify;font-family:verdana;"><span style="font-size:130%;">Αργά το απόγευμα, σχόλασα και αποφάσισα να <a href="http://uk.youtube.com/watch?v=DZN2ac_g5GA">περπατήσω</a> λίγο στην <a href="http://www.guardian.co.uk/world/2009/jan/05/civilian-catasrophe-gaza">άδεια πόλη</a>, μήπως και καταφέρω και βρω ένα δώρο για μια φίλη, που έχει <a href="http://www.youtube.com/watch?v=_gEBO-6VRjs">γενέθλια</a> αύριο. Ένα βιβλίο θα ήταν μια καλή λύση και από όσο θυμόμουν (δεν είχαν μείνει πολλά από το εγκεφαλικό μου πλιάτσικο) ήθελε το τελευταίο Harry Potter. Σε ένα μεγάλο βιβλιοπωλείο, χάζεψα αρκετή ώρα τα φωτογραφικά λευκώματα, μέχρι να μου το φέρουν. Το αγόρασα και έφυγα. Αντιστάθηκα στον πειρασμό να πάρω ένα λεύκωμα του Reuters.</span></p><p style="text-align: justify;font-family:verdana;"><span style="font-size:130%;">Στον δρόμο για το <a href="http://a-mother-from-gaza.blogspot.com/">σπίτι</a>, πέρασα από εκείνη την «θαμμένη» εκκλησία στην συμβολή της Ικτίνου και της Μακ. Κινγκ. Εκεί σκέφτηκα να <a href="http://www.avaaz.org/en/gaza_time_for_peace/">ανάψω ένα κεράκι</a> στο παρεκκλήσι, που έχει επί της Ικτίνου. Όχι γιατί είμαι πιστεύω σε κάποιον θεό, ούτε επειδή θέλω να ενισχύσω οικονομικά την εκκλησία. Απλά πάντα με άγγιζε ο συμβολισμός του ανάμματος του κεριού. Είτε για να φωτίσω το σκοτάδι, <a href="http://www.oxfam.org/en/pressroom/pressrelease/2009-01-02/maximum-pressure-needed-eu-delegation-end-gaza-onslaught">είτε για να αναζητήσω στο σκοτάδι</a>, <a href="http://www.dailykos.com/story/2008/12/28/114432/83/489/677860">είτε για να ευχαριστήσω</a>, <a href="http://uruknet.info/?p=m50258&amp;hd=&amp;size=1&amp;l=e">είτε για να θρηνήσω</a>. Σήμερα, ένιωθα πως είχα <a href="http://www.flickr.com/groups/gaza_hholocaust/">όλους τους λόγους</a>, για να το ανάψω. Αλλά ο σημαντικότερος ήταν το γεγονός ότι <a href="http://www.flickr.com/groups/thewar/">μπορούσα να το ανάψω</a>.</span></p><p style="text-align: justify; font-style: italic; font-weight: bold;font-family:verdana;"><span style="font-size:100%;">Υ.Γ. Για όσους βαρεθούν να πατήσουν τα links, είχα μια βαρετή μέρα και χάρηκα πολύ για αυτό. Γιατί είχα. <a href="http://muslimtv.magnify.net/video/ISRAEL-CARNAGE-CIVILIANS-CHILDR">Μεγάλη πολυτέλεια</a> τη σήμερον αυτό.</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2803688800043600191-4407971543500900283?l=mafaldaq.blogspot.com' alt='' /></div>mafaldaQhttp://www.blogger.com/profile/16071341195847152182noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-2803688800043600191.post-67771162293596034892009-01-05T23:00:00.000+02:002009-01-06T05:08:25.040+02:00<div style="text-align: justify;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Την Μαρία, την είχα προγραμματίσει για λίγο αργότερα αλλά δεν μπορούσα να αντισταθώ στον πειρασμό, να την «εκθέσω» στην ημέρα των γενεθλίων της. Σήμερα, λοιπόν, η πιο μικρή συμμετέχουσα έχει γενέθλια και αν είστε bcs, παρακαλώ για περάστε και από </span><a style="font-family: verdana;" href="http://www.bookcrossing.com/forum/28/5947798/">εδώ για τις ευχούλες</a><span style="font-family:verdana;">! Λοιπόν, <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">Χρόνια πολλά κορίτσι και να είσαι πάντα χαμογελαστή και χαρούμενη.</span><br /></span><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3171595273/" title="Maria 04 by mafaldaQ, on Flickr"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3080/3171595273_59b730412a.jpg" alt="Maria 04" height="334" width="500" /></a></span><br /></div><span style="font-size:130%;"><b style="font-family: verdana;"><br />Τι είναι το studio και γιατί διαφέρει;</b><br /><span style="font-family:verdana;">Για όσους και όσες δεν έχει τύχει να βρεθούν σε επαγγελματικό studio, θέλω να ενημερώσω για τις συνθήκες. Θα το γράψω, όσο απλά το καταλαβαίνω. Έτσι και αλλιώς <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">οι επαγγελματίες τα ξέρουν ήδη οπότε και δεν θα μπουν στον κόπο να αναζητήσουν πληροφορίες εδώ. </span><br /><br /></span></span><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3171596549/" title="Maria 01 by mafaldaQ, on Flickr"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3098/3171596549_99802ce227.jpg" alt="Maria 01" height="333" width="500" /></a></span><br /></div><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;"><br />Το studio, που θα φωτογραφίζαμε εμείς, είναι ένα μέτριο σε μέγεθος studio (5mX10m). Η γενική αρχή λέει <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">όσο μεγαλύτερο, τόσο το καλύτερο </span>αλλά εξαρτάται και σε τι εφαρμογές χρησιμοποιείται. Το δικό μας, λοιπόν, στην μια πλευρά (την στενή) έχει φόντα (άσπρο, μαύρο και γκρι) χαρτονένια, τα οποία είναι σε ρολό στο ταβάνι και μπορεί κάποιος να τα κατεβάσει, όσο θέλει έτσι ώστε να καλύψουν τον τοίχο αλλά και το πάτωμα. Τα φόντα εξυπηρετούν το φως αλλά και την ανυπαρξία περιττών στοιχείων πίσω από το φωτογραφιζόμενο θέμα.<br /><br /></span></span><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3171595879/" title="Maria 03 by mafaldaQ, on Flickr"><img src="http://farm2.static.flickr.com/1330/3171595879_773b7dbce7.jpg" alt="Maria 03" height="334" width="500" /></a></span><br /></div><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;"><br />Είχαμε δυο μεγάλα flash, που μπορούν και συγχρονίζονται μεταξύ τους (ανάβουν ταυτόχρονα) και φυσικά συγχρονίζουν και με μια φωτογραφική, ασύρματα. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι όταν εγώ πατάω το κουμπάκι να βγει η φωτογραφία, ανάβει ταυτόχρονα και το flash. Από οποιοδήποτε σημείο. Τα flash είναι κρεμασμένα με μηχανισμό από το ταβάνι και έτσι ο φωτογράφος μπορεί και κινείται ελεύθερα χωρίς να έχει στα πόδια του τρίποδες για να τα στηρίζουν. Επίσης εύκολα αλλάζει η θέση τους και η γωνία τους. Τόσο εύκολα, που σε κάποια στιγμή, το ένα μας ξ<span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">έφυγε και δεν μπορούσαμε να το κατεβάσουμε.</span><br /><br /></span></span><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3172425302/" title="Maria 05 by mafaldaQ, on Flickr"><img src="http://farm2.static.flickr.com/1118/3172425302_47c82a2ed1.jpg" alt="Maria 05" height="334" width="500" /></a></span><br /></div><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;"><br />Εμείς χρησιμοποιούσαμε το ένα μόνο, γιατί αυτό συνηθίζεται και γιατί ακόμα δεν έχω εμπειρία. Επιπλέον, για να χρησιμοποιηθούν τα flash σωστά, χρειάζονται και επαγγελματίες βοηθοί. Μερικές φορές, πιο επαγγελματίες και από τον φωτογράφο, ο οποίος εστιάζει μόνο στο θέμα και αμελεί πολύ ουσιαστικά θέματα. Όταν θα κάνω το <span style="color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;">αφιέρωμα στον Araki</span>, θα δείξω μερικά παραδείγματα, όπου οι βοηθοί λειτουργούν σαν 3ο και 4ο χέρι πάνω στην φωτογραφική.<br /><br /></span></span><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3172419998/" title="Maria 11 by mafaldaQ, on Flickr"><img src="http://farm2.static.flickr.com/1160/3172419998_edaf1b7a76.jpg" alt="Maria 11" height="334" width="500" /></a></span><br /></div><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;"><br />Επίσης, στη διάθεση μας είχαμε ανακλαστήρες (επιφάνειες που αντανακλούν το φως και φωτίζουν επιλεκτικά), ανεμιστήρα (πολύ χρήσιμος αλλά και βαρύς), διάφορα τυπικά αξεσουάρ διαμόρφωσης του φωτός (soft box, χωνί κλπ) και φυσικά φωτόμετρο. <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">Χωρίς μπαταρία αλλά δεν πτοηθήκαμε.</span> Μου έδειξα εμπιστοσύνη και έκρινα το φως με το αποτέλεσμα. Κάνοντας ένα τραγικό λάθος…<br /><br /></span></span><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3172418452/" title="Maria 15 by mafaldaQ, on Flickr"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3119/3172418452_e9efcc81bc.jpg" alt="Maria 15" height="334" width="500" /></a></span><br /></div><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;"><br />Ο λόγος, που φωτογραφίζουμε σε studio είναι για να έχουμε την ένταση του φωτός του ήλιου, αλλά ελεγχόμενη και κατευθυνόμενη από εμάς. Για μερικά δευτερόλεπτα ο χώρος φωτίζεται σαν να υπάρχει ένας μικρός ήλιος στον χώρο και έτσι όλα «γράφουν» ιδανικά. Αυτό δίνει την δυνατότητα στον φωτογράφο να φωτογραφίζει με ISO 100 και να πετυχαίνει την μεγαλύτερη δυνατή ευκρίνεια. Ήμουν όμως τόσο αγχωμένη να φωτογραφίσω όλες τις κοπέλες και όπως ήθελαν και όπως ήθελα, που αγνόησα το ISO και το άφησα στα 1600, από το προηγούμενο βράδυ, που τα πίναμε με παρέα σε ένα μπαράκι. <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">Εντάξει μπορείτε να το πείτε και hangover.</span> Και όταν αρχίσαμε τα πρώτα δοκιμαστικά, απορούσα που όσο και να χαμηλώναμε το flash, οι φωτογραφίες έβγαιναν πολύ φωτεινές αλλά το μυαλό μου δεν πήγε εκεί.<br /></span><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3171588933/" title="Maria 13 by mafaldaQ, on Flickr"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3089/3171588933_3dcd2a3360.jpg" alt="Maria 13" height="500" width="333" /></a></span><br /></div><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;"><br />Το αποτέλεσμα ήταν <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">3000 φωτογραφίες, γεμάτες με κόκκο ή pixel.</span> Πείτε το όπως σας βολεύει. Αυτό σε πειραματικό επίπεδο, που δουλεύω είναι ελάχιστο. Αν όμως η φωτογράφιση ήταν επαγγελματική θα έπρεπε να πετάξω τις φωτογραφίες και να επαναλάβω τη φωτογράφιση γιατί θα είχαν κακό τύπωμα.<br /><br /></span></span><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3172422556/" title="Maria 08 by mafaldaQ, on Flickr"><img src="http://farm2.static.flickr.com/1166/3172422556_f9fbe0b5c8.jpg" alt="Maria 08" height="334" width="500" /></a></span><br /></div><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;"><br />Δεν θέλετε να ξέρετε πόση γκρίνια άκουσα από τον Δάσκαλο Παύλο για αυτό το λάθος όπως και για κάθε κακό κάδρο ή για κάθε out of focus φωτογραφία. Αλλά, αγαπάω να κάνω λάθη και να με μαλώνουν για αυτά, άνθρωποι που με αγαπάνε και νοιάζονται για εμένα, γιατί έτσι γίνομαι καλύτερη. Εξάλλου, ξέρω πως όσο αμελούσα, να επαναλάβω το project, στεναχωριόταν αλλά δεν γκρίνιαζε. Ήξερε πως όταν θα είμαι έτοιμη, θα το κάνω και <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">περίμενε υπομονετικά, να γκρινιάξει μετά με την ψυχή του</span>.<br /><br /></span></span><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3172423448/" title="Maria 07 by mafaldaQ, on Flickr"><img src="http://farm2.static.flickr.com/1040/3172423448_d8867325a6.jpg" alt="Maria 07" height="500" width="334" /></a></span><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2803688800043600191-6777116229359603489?l=mafaldaq.blogspot.com' alt='' /></div>mafaldaQhttp://www.blogger.com/profile/16071341195847152182noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2803688800043600191.post-63418904081482965942009-01-05T00:39:00.001+02:002009-01-05T00:46:22.937+02:00<div style="text-align: justify;"><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3167530154/" title="photo sharing"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3124/3167530154_794c1f775d.jpg" /></a></span><br /></div><div style="text-align: center; font-weight: bold;"><span style="font-size:85%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3167530154/">[3/365] Winter fruits</a><span style="font-family:verdana;">, originally uploaded by </span><a style="font-family: verdana;" href="http://www.flickr.com/people/mafaldaq/">mafaldaQ</a><span style="font-family:verdana;">.</span><br /></span></div><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:verdana;">Κυριακή πρωί και αποφάσισα να ξυπνήσω χωρίς ξυπνητήρι. Λίγος ύπνος παραπάνω το Σαββατοκύριακο είναι πάντα καλός. Κατά τις 1 περίπου πήρα την απόφαση να σηκωθώ από το κρεβάτι και να πάω να μαγειρέψω κάτι. Πόσες μέρες μπορεί να ζήσει κάποιος μόνο με βασιλόπιττα; Έριξα μερικές πατάτες στο φούρνο και κάθισα στον υπολογιστή να ενημερωθώ για τις εξελίξεις. Με πολύ βαριά καρδιά. Ήδη είχα αρρωστήσει το προηγούμενο βράδυ μετρώντας τα θύματα και διαβάζοντας τις ανταποκρίσεις. Αλλά για έναν περίεργο λόγο, το πρώτο tweet, που διάβασα έλεγε «mia kalimera me xionakia se olous:)».</span></span><br /></div><p style="text-align: justify;font-family:verdana;"><span style="font-size:130%;"><br />Έτρεξα στο παράθυρο και είδα μόνο βροχή. «Δεν μπορεί», σκέφτηκα… «κάπου έχει χιονίσει στην Θεσσαλονίκη»… Σκούντηξα λιγάκι τον <a href="http://zlatkogr.blogspot.com/">ZlatkoGr</a> στο msn, πήρα και ένα τηλέφωνο την <a href="http://gia-wk.blogspot.com/">gia-wk</a> και όλα έδειχναν ότι κοντά στον Χορτιάτη έχει χιονίσει και το έχει στρώσει. Το σκέφτηκα λιγάκι. Που να τρέχω τώρα μέχρι εκεί. Είχε πάει και 2:30, σε λίγο θα σκοτεινιάσει, έχω και τις πατάτες στο φούρνο.<br /><br />Τελικά ο Δάσκαλος Δημήτρης είχε δίκαιο όταν έλεγε ότι έχω πολλές εμμονές. Η χειρότερη από όλες είναι οι ιδέες μου. Άμα μου «καρφωθεί» μια, πρέπει να την ολοκληρώσω για να ησυχάσω. Έτσι ντύθηκα, κατέβασα και τις πατάτες και έφυγα.<br /><br />Στο λεωφορείο, εγώ και 2 γιαγιάδες. Και ο οδηγός. Ήθελα να μάθω αν όντως εκεί, που πάω έχει χιόνι αλλά πως το ρωτάς; Αν ήθελα να πάω στο Παπανικολάου, θα ρωτούσα «Σε ποια στάση πρέπει να κατέβω για το Παπανικολάου;» και θα μου έλεγε. Αλλά τώρα δύσκολα τα πράγματα. Ήμουν τόσο αποφασισμένη, που πήγα και ρώτησα:<br /><br />-Καλημέρα και Χρόνια πολλά.<br />-Χρόνια πολλά. (σκέψη: εεε όχι και καλημέρα στις 3:00…)<br />-Έχει χιονίσει επάνω στο Παπανικολάου;<br />- … (σκέψη: τι με πέρασες ρε κοπελιά; Για την ΕΜΥ;)<br />- Ξέρετε εγώ θέλω να δω χιόνι.<br />-… (σκέψη: Πλάκα μας κάνει…)<br />- Και σκέφτηκα ότι ψηλά επάνω στο Παπανικολάου θα το έχει στρώσει. Εσείς τι λέτε; Δεν θα το έχει στρώσει τώρα;<br /><br />Του πήρε λίγη ώρα να συνέλθει αλλά μετά ενθουσιάστηκε και το πήρε και προσωπικά. Ανεβαίναμε τον δρόμο του Πανοράματος και κοιτούσαμε με απογοήτευση δεξιά και αριστερά. Σχεδόν απολογητικά έλεγε κάθε λίγο «Χθες είχε χιόνια εδώ. Αλήθεια. Να δεις, που θα βρούμε πιο πάνω». Και όταν βγήκαμε από Πανόραμα και αρχίσαμε να βλέπουμε τα πρώτα άσπρα, χαρά που κάναμε και οι δυο! Μου έδωσε και ένα πανάκι για να καθαρίσω το τζάμι, μήπως και ήθελα να βγάλω φωτογραφίες και από το λεωφορείο. Όταν φτάσαμε Παπανικολάου, χαιρετηθήκαμε και κατέβηκα. Εκεί και η φωτογραφία. Ευτυχώς ήμουν τυχερή και έμεινα στο κρύο μόνο 1,5 ώρα. Νομίζω πως έχω μια υποψία πυρετού αλλά δεν πειράζει. Άξιζε το κρύο.<br /><br />Τελικά καλά έκανα και το ξεκίνησα το project.</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2803688800043600191-6341890408148296594?l=mafaldaq.blogspot.com' alt='' /></div>mafaldaQhttp://www.blogger.com/profile/16071341195847152182noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-2803688800043600191.post-66882589047042634862009-01-04T23:45:00.000+02:002009-06-11T10:56:26.454+03:00<div style="text-align: justify;"><span style="font-size:130%;"><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Josef_Koudelka"><b>Βιογραφικό</b></a><br />Στις 10 Ιανουαρίου 1938, σε μια μικρή πόλη της Μοραβίας, το <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Boskowitz">Boskovice</a> (<a href="http://www.photomind.gr/forum/showthread.php?t=114">Μποσκοβίτσε</a>), γεννιέται ένας από τους σημαντικότερους εν ζωή φωτογράφους, ο <a href="http://www.magnumphotos.com/Archive/C.aspx?VP=XSpecific_MAG.Biography_VPage&amp;AID=2K7O3R1341SG">Josef Koudelka</a>. Στην εφηβεία του, κατά παρότρυνση ενός φούρναρη φίλου του πατέρα του, φωτογραφίζει την οικογένεια του και το οικείο περιβάλλον του. Αργότερα αποφασίζει να σπουδάσει αεροναυπηγική στο Πολυτεχνείο της Πράγας. Το 1961 ολοκληρώνει τις σπουδές του και εργάζεται έως το 1967 ως μηχανικός, ενώ παράλληλα φωτογραφίζει θεατρικές παραστάσεις κατά παραγγελία.<br /><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a href="http://www.flickr.com/photos/7869439@N06/2320098905/" title="photo sharing"><img src="http://farm3.static.flickr.com/2297/2320098905_fc4bbdaba2.jpg" /></a><br /></span></div><p style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;font-size:85%;" ><a href="http://www.flickr.com/photos/7869439@N06/2320098905/">Josef Koudelka - Istanbul Pera Müzesi</a>, originally uploaded by<a href="http://www.flickr.com/photos/7869439@N06/"> jsmithinistanbul</a></span><br /></span></p><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:130%;">Το 1961 συναντάει την <a href="http://www.radio.cz/en/article/110106">Anna Farova</a>, Ιστορικό τέχνης, με την οποία συνεργάζεται για πολλά χρόνια. Την ίδια χρονιά ταξιδεύει για πρώτη φορά εκτός Τσεχοσλαβακίας, ως μουσικός ενός παραδοσιακού συγκροτήματος, στην Ιταλία. Σε αυτό το ταξίδι εικάζεται και η <a href="http://query.nytimes.com/gst/fullpage.html?res=9F0CE7D61539F93AA35756C0A965958260">πρώτη του συνάντηση με τους τσιγγάνους</a>. Αρχικά <a href="http://www.magnumphotos.com/Archive/c.aspx?VP=XSpecific_MAG.BookDetail_VPage&amp;pid=2K7O3R15D7_8">ερωτεύτηκε</a> την φυσική ομορφιά των τσιγγάνων της Ανατολικής Ευρώπης, ενώ σύντομα συνειδητοποίησε ότι αυτό που τον γοήτευε περισσότερο, ήταν ο τρόπος ζωής τους.<br /><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a href="http://www.flickr.com/photos/darkkavenger/301084020/" title="photo sharing"><img src="http://farm1.static.flickr.com/119/301084020_555254ff21.jpg" /></a><br /></span></div><p style="text-align: center; font-weight: bold;"><span style="font-size:85%;"><a href="http://www.flickr.com/photos/darkkavenger/301084020/">Josef Koudelka I</a>, originally uploaded by<a href="http://www.flickr.com/photos/darkkavenger/"> darkkavenger</a></span></p><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:130%;">Το 1967 αποφασίζει να ασχοληθεί κατά αποκλειστικότητα με την φωτογραφία. Την επόμενη χρονιά ταξιδεύει με την κοινωνιολόγο <a href="http://www.tomgrossmedia.com/MilenaHubschmannova.html">Milena Hubschmannova</a> στην Ρουμανία, για να φωτογραφίσει την φυλή των <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Romani_people">Ρόμα</a>. Την ημέρα, που επιστρέφει στην Πράγα, <a href="http://www.timesonline.co.uk/tol/news/world/europe/article3886309.ece">γίνεται η εισβολή των στρατευμάτων του Συμφώνου της Βαρσοβίας στην Πράγα</a> (Αύγουστος 1968) και φωτογραφίζει όλα τα γεγονότα εκείνης της ημέρας. Οι φωτογραφίες του φυγαδεύονται στις Η.Π.Α., όπου το <a href="http:///" com="">πρακτορείο Magnum</a> τις δημοσιεύει ανώνυμα (ένας ανώνυμος τσεχοσλοβάκος φωτογράφος), σε πολλά διεθνή περιοδικά και εφημερίδες. Κερδίζει το <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Robert_Capa">Robert Capa Award</a>. Έτσι γίνεται και η πρώτη του επαφή με το μεγάλο πρακτορείο. Λίγο αργότερα αναπτύσσεται μια εξαιρετική φιλία με τους ιδρυτές του πρακτορείου και ιδιαίτερα με τον <a href="http://www.elliotterwitt.com/">Elliott Erwitt</a>, τον <a href="http://www.henricartierbresson.org/index_en.htm">Henri Cartier-Bresson</a> και τον <a href="http://www.imdb.com/name/nm0217798/">Robert Delpire</a>. Επίσημο μέλος του πρακτορείου γίνεται το 1974.<br /></span></div><p style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a href="http://www.flickr.com/photos/darkkavenger/301083919/" title="photo sharing"><img src="http://farm1.static.flickr.com/106/301083919_1e7fc91dde.jpg" /></a><br /></span></p><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;font-size:85%;" ><a href="http://www.flickr.com/photos/darkkavenger/301083919/">Josef Koudelka III</a>, originally uploaded by<a href="http://www.flickr.com/photos/darkkavenger/"> darkkavenger</a></span><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:130%;"><br />Το 1970 φεύγει από την Τσεχοσλοβακία με μια τρίμηνης διάρκειας visa για την Αγγλία, όπου και του δίνεται άσυλο και μένει έως το 1979. Ταξιδεύει όλη την Ευρώπη και φωτογραφίζει τους τσιγγάνους, όντας περιπλανώμενος και νομάδας. Πλέον μέλος του Magnum, αρνείται να φωτογραφίσει σε αποστολές και επιλέγει να περιπλανάται και να «συλλέγει» εικόνες, από την καθημερινότητα της Ευρώπης. Το 1987 του δίνεται η Γαλλική υπηκοότητα. Από αυτή την περίοδο, έχουν προκύψει οι συλλογές Gypsies (1978) και Exiles (1988) και <a href="http://www.radio.cz/en/article/36309">πάρα πολλά βραβεία</a></span> και εκθέσεις σε όλη την Ευρώπη.<br /><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a href="http://www.flickr.com/photos/muralto/2643085626/%E2%80%9D%20title=" photo="" sharing=""><img src="http://farm4.static.flickr.com/3281/2643085626_d3631a4ea2.jpg" /></a><br /></span></div><p style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;font-size:85%;" ><a href="http://www.flickr.com/photos/muralto/2643085626/">Josef Koudelka (2007)</a>, originally uploaded by<a href="http://www.flickr.com/photos/muralto/"> muralto</a></span><br /></span></p><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:130%;">Καταφέρνει να επιστρέψει στην Τσεχοσλοβακία το 1990, για να φωτογραφίσει το Black Triangle, μια φωτογραφική μελέτη για τις περιβαλλοντολογικές καταστροφές στην χώρα του. Το 1994 δέχεται την πρόσκληση του <a href="http://www.imdb.com/name/nm0381853/">Eric Heumann</a>, συμπαραγωγού της ταινίας «<a href="http://www.imdb.com/title/tt0114863/">Το βλέμμα του Οδυσσέα</a>», του <a href="http://www.imdb.com/name/nm0000766/">Θεόδωρου Αγγελόπουλου</a>, για να ακολουθήσει τα γυρίσματα και να φωτογραφίσει το οδοιπορικό της ταινίας σε Ελλάδα, Αλβανία, Ρουμανία και πρώην Γιουγκοσλαβία. Εγκαταλείπει τα γυρίσματα, λίγο μετά τον θάνατο του ηθοποιού <a href="http://www.imdb.com/name/nm0002231/">Gian Maria Volonte</a>, στις 6 Δεκεμβρίου της ίδιας χρονιάς.<br /><br />Πλέον ζει στην Γαλλία, κάνει σπάνιες δημόσιες εμφανίσεις και φωτογραφίζει κυρίως ευρωπαϊκά τοπία, χρησιμοποιώντας πανοραμική φωτογραφική μηχανή.<br /><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><a href="http://www.flickr.com/photos/papazimouris/2912768241/%E2%80%9D%20title=" photo="" sharing=""><img src="http://farm4.static.flickr.com/3264/2912768241_4396b57ede.jpg" /></a><br /></span></div><p style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;font-size:85%;" ><a href="http://www.flickr.com/photos/papazimouris/2912768241/">At the Athens Koudelka exhibition IV - _MG_9725edbwcr_1</a>, originally uploaded by<a href="http://www.flickr.com/photos/papazimouris/"> papazimouris</a></span><br /></span></p><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:130%;">Στην Ελλάδα πραγματοποιήθηκε, πρόσφατα, <a href="http://www.cosmo.gr/ArtsEnt/Hellas/213717.html">αναδρομική έκθεση στο Μουσείο Μπενάκη</a> και υπάρχουν αρκετές αναφορές σε <a href="http://photodp.com/community/showthread.php?t=533">φωτογραφικά forum</a> και σε <a href="http://blogystera.wordpress.com/2008/11/23/josef-koudelka/">blogs</a>, με πιο ολοκληρωμένη <a href="http://www.photomind.gr/forum/showthread.php?t=114">παρουσίαση</a>, αυτή του <a href="http://www.manlyk.gr/">Μάνου Λυκάκη</a>, στο <a href="http://www.photomind.gr/">photomind</a>.<br /><br />Επίσης, μπορείτε να διαβάσετε μια από τις <a href="http://www.horvatland.com/pages/entrevues/05-koudelka-en_en.htm">μοναδικές συνεντεύξεις του</a>, να δείτε ένα ντοκιμαντέρ για τον ίδιο και τις φωτογραφίες του (<a href="http://www.youtube.com/watch?v=G0vGiOHAfbQ">part 1</a>, <a href="http://www.youtube.com/watch?v=gei1PnaVAro">part 2</a>) αλλά και να ανακαλύψετε τις φωτογραφίες του (<a href="http://www.pacemacgill.com/josefkoudelka-0.html">εδώ</a>, <a href="http://www.masters-of-photography.com/K/koudelka/koudelka2.html">εδώ</a> και <a href="http://www.magnumphotos.com/Archive/C.aspx?VP=XSpecific_MAG.PhotographerDetail_VPage&amp;pid=2K7O3R135R3G&amp;nm=Josef%20Koudelka">εδώ</a>)<br /><br /><b>Γιατί τον επέλεξα;</b><br />Δεν χωράει αμφιβολία ότι είναι ένας από τους σημαντικότερους φωτογράφους εν ζωή. Είναι και ένας από τους πολύ αγαπημένους μου, τόσο λόγω της ζωής του όσο και λόγω του έργου του. Έζησε πολλά χρόνια, σχεδόν άστεγος με ελάχιστα χρήματα, ακόμα και όταν η φήμη του μπορούσε να του εξασφαλίσει μια καλή ζωή. Ό,τι αγάπησε, το φωτογράφησε και ό,τι φωτογράφησε, το αγάπησα και εγώ. Δεν έχω μια αγαπημένη φωτογραφία ή δυο για να σας δείξω. Είναι όλες εξίσου σημαντικές, με μεγαλύτερη αγάπη στις συλλογές gypsies και exile. Και νομίζω πως πραγματοποίησε κάθε του επιθυμία…<br /><br /></span><blockquote><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">«I want to see everything. Τo look at everything.</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">I want to be the view itself.»</span><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">Josef Koudelka</span><br /></span></blockquote><div style="text-align: right;"><span style="font-size:130%;"><br /></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2803688800043600191-6688258904704263486?l=mafaldaq.blogspot.com' alt='' /></div>mafaldaQhttp://www.blogger.com/profile/16071341195847152182noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2803688800043600191.post-17751305561717130462009-01-04T00:10:00.001+02:002009-01-04T00:11:38.356+02:00<div style="padding: 3px; text-align: center;"><a href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3164452184/" title="photo sharing"><img src="http://farm2.static.flickr.com/1048/3164452184_898d191911.jpg" style="border: 2px solid rgb(0, 0, 0);" alt="" /></a><br /><span style="margin-top: 0px;font-size:0;" ><a href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3164452184/">[2/365] City xmas lights</a>, originally uploaded by <a href="http://www.flickr.com/people/mafaldaq/">mafaldaQ</a>.</span></div><p style="font-family: verdana; text-align: justify;"><span style="font-size:130%;">Δυσκολευόμουν να βγω από το σπίτι σήμερα. Απίστευτη υγρασία και κρύο και είχα αρχίσει να σκέφτομαι ότι είναι μια καλή μέρα, για να φωτογραφίσω indoors κάτι μέσα στο σπίτι. Αλλά με ξεσήκωσαν τα ανίψια μου και πήγα για ένα καφεδάκι. Είναι πολύ όμορφη η πόλη την νύχτα, ειδικά όταν βρέχει, γιατί όλα προκαλούν αντανακλάσεις, αλλά δεν είναι και ότι καλύτερο για την φωτογραφική, οπότε δεν έβγαλα πολλές φωτογραφίες.</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2803688800043600191-1775130556171713046?l=mafaldaq.blogspot.com' alt='' /></div>mafaldaQhttp://www.blogger.com/profile/16071341195847152182noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2803688800043600191.post-20841076909757260262009-01-03T16:15:00.000+02:002009-01-03T16:24:45.877+02:00<div style="text-align: justify;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family: verdana;">Όλα ξεκίνησαν </span><a style="font-family: verdana;" href="http://mafaldaq.blogspot.com/2008/06/studio.html">κάπως έτσι</a><span style="font-family: verdana;">, πριν από ένα εξάμηνο περίπου και εγώ έψαχνα να βρω το κουράγιο για να ξαναμπω στο studio. Δεν ήξερα αν ήθελα και αν τελικά μου άρεσε. Την πρώτη φορά με τα κορίτσια, ήταν πειραματισμός και όλες είχαμε εξαιρετική διάθεση αλλά πως επαναλαμβάνεται αυτό;</span></span><br /></div><p style="font-family: verdana;" align="center"><span style="font-size:130%;"><a href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3163222196/" title="Evi 01 by mafaldaQ, on Flickr"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3088/3163222196_b4d334279f.jpg" alt="Evi 01" height="344" width="500" /></a><br /></span></p><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family: verdana;">Οι περισσότεροι, θα συμφωνήσουν ότι όλη η «μαγεία» είναι εκεί έξω στο δρόμο, στο τυχαίο, στο αναπάντεχο, στο στιγμιαίο και στο αυθόρμητο. Να περπατάς και ξαφνικά να γεννηθεί μια εικόνα και να είσαι εκεί να την καταγράψεις. Και ακόμα πιο ιδανικά, να βλέπεις εικόνες εκεί, που άλλοι δεν βλέπουν ή που προσπερνούν χωρίς να ξανακοιτάξουν. Είναι μαγευτικό και πολύ γοητευτικό να ξεκινάς να βγεις από το σπίτι και να νιώθεις ότι όλα σε περιμένουν εκεί έξω. </span></span><br /></div><p style="font-family: verdana;" align="center"><span style="font-size:130%;"><a href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3162389621/" title="Evi 03 by mafaldaQ, on Flickr"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3263/3162389621_00d779b649.jpg" alt="Evi 03" height="334" width="500" /></a><br /></span></p><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family: verdana;">Ακόμα περισσότεροι, θα συμφωνήσουν ότι η διαδικασία να φωτογραφίσεις σε studio είναι το τελείως αντίθετο. Μια «στημένη» και προβλεπόμενη διαδικασία, με ελεγχόμενο φως και συνθήκες, όπου θα ζητήσεις κάτι και θα το πάρεις αμέσως χωρίς σκέψη και τριβή. Ίσως και να είναι έτσι, όταν μιλάμε για φωτογραφήσεις μόδας με επαγγελματίες φωτομοντέλα, στυλίστες, μακιγιέζ, βοηθούς φωτογράφων και φυσικά φωτογράφους. Αυτές οι φωτογραφίες με αφήνουν συχνά αδιάφορη ή ίσως να μείνω λίγο παραπάνω στην τεχνική η την άποψη του φωτογράφου. Δεν έχουν κάποια καλλιτεχνική αξία πέρα από την επιτυχημένη προώθηση ενός προϊόντος ή μια υπηρεσίας. Δεν το κατακρίνω. Απλά δεν μπορώ να το κάνω. Αν μπορούσα δεν θα εργαζόμουν σε μια Μ.Κ.Ο. αλλά σε μια διαφημιστική εταιρεία. </span></span><br /></div><p style="font-family: verdana;" align="center"><span style="font-size:130%;"><a href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3163222906/" title="Evi 10 by mafaldaQ, on Flickr"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3260/3163222906_5ff34c5b0f.jpg" alt="Evi 10" height="334" width="500" /></a><br /></span></p><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family: verdana;">Η δική μου «εμμονή», για φωτογράφηση στο studio, προήρθε από την ανάγκη μου, να αποδείξω τη θέση μου, ότι όλοι οι άνθρωποι είναι όμορφοι. Όχι σε θεωρητικό επίπεδο, όπως έγραφα χθες σε μια κουβέντα, αλλά σε πρακτικό επίπεδο. Η πραγματική ομορφιά κρύβεται στην ατέλεια, που προκαλεί την διαφορετικότητα. Και βρίσκω οτιδήποτε διαφορετικό, πολύ γοητευτικό και όμορφο. </span></span><br /></div><p style="font-family: verdana;" align="center"><span style="font-size:130%;"><a href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3162389953/" title="Evi 07 by mafaldaQ, on Flickr"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3104/3162389953_0c13faf445.jpg" alt="Evi 07" height="500" width="334" /></a><br /></span></p><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family: verdana;">Όσο για το «στημένο» και το προβλεπόμενο του studio, οι συνθήκες είναι πολύ διαφορετικές όταν συμμετέχουν μη-επαγγελματίες και προκαλώ όποιον το αμφισβητεί, να το δοκιμάσει πρώτα και μετά να με ενημερώσει. Έχω ευχαριστήσει, όλα τα κορίτσια πολλές φορές, για εκείνο το σαββατοκύριακο, είτε επειδή κάθισαν απέναντι μου και δέχτηκαν να τις ταλαιπωρώ για ώρες, είτε επειδή ανέλαβαν τον ρόλο των επαγγελματιών βοηθών είτε επειδή ήταν εκεί. Ήρθε η ώρα να τις εκθέσω λίγο και ξεκινάω με την πρώτη θαρραλέα, την Evi. </span></span><br /></div><p style="font-family: verdana;" align="center"><span style="font-size:130%;"><a href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3162390241/" title="Evi 11 by mafaldaQ, on Flickr"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3257/3162390241_e808cfe76e.jpg" alt="Evi 11" height="334" width="500" /></a><br /></span></p><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family: verdana;">Δεν είχε συμμετάσχει άλλη φορά σε φωτογράφιση. Δεν μπορώ να πω ότι είχα καταφέρει μέχρι εκείνη την στιγμή να κερδίσω την εμπιστοσύνη της ως φωτογράφος. Όπως λέει και ο Δάσκαλος Μάνος, όλοι οι άνθρωποι αρέσκονται στο να φωτογραφίζονται απλά έχουν ανασφάλεια με το αποτέλεσμα. Η Evi όπως κάθε φορά που την συναντάω ήταν χαμογελαστή και ενθουσιασμένη για το εγχείρημα.</span></span><br /></div><p style="font-family: verdana;" align="center"><span style="font-size:130%;"><a href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3162389713/" title="Evi 04 by mafaldaQ, on Flickr"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3259/3162389713_967741d22d.jpg" alt="Evi 04" height="334" width="500" /></a><br /></span></p><span style="font-size:130%;"><br /></span><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family: verdana;">Ενώ ήθελα να την φωτογραφίσω σοβαρή για να πετύχουμε κάποιες πιο «ακραίες» φωτογραφίες, δεν μπορούσα παρά να την πειράζω διαρκώς. Όσο και να ήθελα να ζητήσω κάτι και να το πάρω αμέσως χωρίς σκέψη και τριβή, δεν μπορούσα να αντισταθώ σε έναν άνθρωπο, που γελάει με κάθε χιλιοστό του σώματος και του προσώπου, όπως η Evi. Ξέρω ότι το αποτέλεσμα της άρεσε, παρά τον όποιο λογικό αυτοσαρκασμό. Βλέπετε οι μη-επαγγελματίες διαθέτουν χιούμορ και το χρησιμοποιούν χωρίς να φοβόνται ότι θα τους χαλάσει την εικόνα τους. </span></span><br /></div><p style="font-family: verdana;" align="center"><span style="font-size:130%;"><br /><a href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3162390321/" title="Evi 12 by mafaldaQ, on Flickr"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3223/3162390321_42c11f40a0.jpg" alt="Evi 12" height="334" width="500" /></a><br /></span></p><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family: verdana;">Ξέρω, επίσης, ότι η Evi δεν έχει σε τίποτα να ζηλέψει μια επαγγελματία. Γιατί θα την πετύχετε και στο δρόμο και θα είναι έτσι όπως είναι στις φωτογραφίες. Χωρίς βέβαια τον καθρέπτη στο χέρι. Evi καλή χρονιά και πάντα τέτοια!</span></span><br /></div><p style="font-family: verdana;" align="center"><span style="font-size:130%;"><a href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3162390403/" title="Evi 13 by mafaldaQ, on Flickr"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3102/3162390403_626e78c828.jpg" alt="Evi 13" height="334" width="500" /></a><br /></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2803688800043600191-2084107690975726026?l=mafaldaq.blogspot.com' alt='' /></div>mafaldaQhttp://www.blogger.com/profile/16071341195847152182noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2803688800043600191.post-41624119763516673272009-01-03T05:58:00.001+02:002009-01-03T06:00:42.461+02:00<div style="padding: 3px; text-align: left;"><a href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3161090125/" title="photo sharing"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3101/3161090125_c26c5c7c7e.jpg" style="border: 2px solid rgb(0, 0, 0);" alt="" /></a><br /><span style="margin-top: 0px;font-size:0;" ><a href="http://www.flickr.com/photos/mafaldaq/3161090125/">[1/365] Flight to the light</a>, originally uploaded by <a href="http://www.flickr.com/people/mafaldaq/">mafaldaQ</a>.</span></div><p style="font-family: verdana; text-align: justify;"><span style="font-size:130%;">Πρώτη μέρα στο γραφείο σήμερα για το 2009 και φυσικά κρύο αλλά μια πολύ εξαιρετική διάθεση. Θεώρησα εξαιρετικό οιωνό να ξεκινάει η «εργασιακή» χρονιά με θετική διάθεση. Είχε και έναν υπέροχο ήλιο έξω, οπότε όταν μας δόθηκε η εντολή, να κλείσουμε εκκρεμότητες και να φύγουμε νωρίτερα, δε διστάσαμε. Αποφασίσαμε να πάμε για καφεδάκι στο café του Μουσείου Φωτογραφίας, που είναι το αγαπημένο μας σημείο, με ήλιο τον χειμώνα και κατεβήκαμε παραλία.<br /><br />Αριστοτέλους με Λ. Νίκης, τα γλαροπούλια τσιμπολογούσαν ψωμάκι, από ένα παιδάκι και μας φάνηκε τόσο όμορφο το θέαμα, που θυσιάσαμε γενναία ποσότητα, από μια σπιτική βασιλόπιτα για να το επαναλάβουμε. Θα πρέπει να ήταν πολύ γελοίο το θέαμα μια κοπελίτσας, να πετάει βασιλόπιτα στο Θερμαϊκό και να τρέχει να ξεφύγει από τα πεινασμένα γλαροπούλια, ενώ μια άλλη πιο τρελή να μένει εκεί για να τα φωτογραφίσει. Είχαμε και κοινό. Έτσι κάπως, προέκυψε και η πρώτη φωτογραφία του project. Συνεχίσαμε προς το Μουσείο και μασουλούσαμε συνωμοτικά την βασιλόπιτα, μην μας πάρουν χαμπάρι τα πεινασμένα και μας κάνουν ντου.<br /><br />Το café ήταν κλειστό τελικά και περιοριστήκαμε σε ένα άλλο café, από όπου μπορούσαμε να βλέπουμε τη θάλασσα και τον ήλιο. Παραμένει άγνωστο αν το φλουρί το πετάξαμε στους γλάρους, αν το κατάπιαμε πάνω στην βιασύνη μας ή αν δεν υπήρχε καν. Είναι και αυτή η γεύση σκουριάς, που έχω από το απόγευμα, που ίσως θα έπρεπε να με προβληματίζει;</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2803688800043600191-4162411976351667327?l=mafaldaq.blogspot.com' alt='' /></div>mafaldaQhttp://www.blogger.com/profile/16071341195847152182noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2803688800043600191.post-21613490124556748132009-01-01T23:51:00.000+02:002009-01-03T05:42:21.969+02:00<div style="padding: 3px; text-align: left;"><div style="text-align: center;"><a href="http://www.flickr.com/photos/30510693@N05/3160194957/" title="photo sharing"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3084/3160194957_9d1f40bcc2.jpg" style="border: 2px solid rgb(0, 0, 0);" /></a><span style="margin-top: 0px;font-size:0;" ><span style="font-size:100%;"><br /></span></span><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 0);font-family:verdana;font-size:100%;" >οriginally uploaded by <a href="http://www.flickr.com/photos/30510693@N05/">Pavlos Yatagantzidis</a></span><br /></div></div><div style="text-align: justify;"><div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);font-family:verdana;font-size:100%;" >and originally can be blamed for my love for photography!</span><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);font-family:verdana;font-size:100%;" >Ευχαριστώ πολύ!</span><br /></div><span style=";font-family:verdana;font-size:130%;" ><br />Αυτό το χρονικό διάστημα, που κατάφερα και ξεκουράστηκα και <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">κοιμήθηκα πάνω από 4 ώρες/μέρα</span>, πήρα μερικές μεγάλες αποφάσεις για το blog, τις οποίες θα αρχίσετε να τις βλέπετε σιγά-σιγά. Κάτι σαν <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">New Year’s blog resolutions</span>, που θα ικανοποιήσουν τις δικές μου <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">New Year’s resolutions</span> και αυτές είναι:</span><br /><br /><span style=";font-family:verdana;font-size:130%;" >1. <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">Να αφοσιωθώ περισσότερο στην φωτογραφία</span>, μήπως και αποφασίσω αν με αγαπάει όσο και εγώ και αν με αγαπάει, ποιο είδος της, μου ταιριάζει καλύτερα. Αποφάσισα, πως ο καλύτερος τρόπος, για να καταλάβω αν η αγάπη είναι αμοιβαία, είναι να δεσμευτώ λίγο πιο σοβαρά με μερικά projects και έτσι: </span><br /><br /><span style=";font-family:verdana;font-size:130%;" >- Θα ξεκινήσω ένα τελείως <a href="http://www.flickr.com/groups/project_365/">ψυχαναγκαστικό project</a>, που πολλοί ανά τον κόσμο κάνουν και ονομάζουν <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">«</span><a style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);" href="http://www.flickr.com/groups/project365/">project 365</a><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">»,</span> αλλιώς και μια φωτογραφία την ημέρα. Για κάτι που αντιπροσωπεύει την ημέρα μου ή για κάτι που κέρδισε την προσοχή μου. Κάτι σαν φωτογραφικό ημερολόγιο. Δεν έχω αποφασίσει ακόμα αν θα υπάρχει και κείμενο αλλά πιστεύω ότι οι φωτογραφίες, θα το καθορίσουν. Μετά από προσεκτική μελέτη όλων των πιθανών groups (<a href="http://www.flickr.com/groups/365days/">αυτοπορτρέτα</a>, <a href="http://www.flickr.com/groups/56555596@N00/">παιδιά</a>, <a href="http://www.flickr.com/groups/365toyproject/">παιχνίδια</a>, <a href="http://www.flickr.com/groups/extreme365/">extreme καταστάσεις</a>, <a href="http://www.flickr.com/groups/839501@N24/">ζευγάρια</a> κ.λπ.), αποφάσισα ότι το «<a href="http://www.flickr.com/groups/project365/">project 365!</a>» μου ταιριάζει περισσότερο. «We are less interested in self-portraits and portraits of others (although on occasion these are absolutely fine) and more interested in the world around you”. Και εγώ αυτό θέλω να κάνω. <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">Να φωτογραφίζω τον κόσμο γύρω μου. </span></span><br /><br /><span style=";font-family:verdana;font-size:130%;" >- Θα αρχίσω να ανεβάζω, σιγά-σιγά τις καλύτερες φωτογραφίες από τον <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">φωτογραφικό μαραθώνιο</span> στο studio του Δάσκαλου Παύλου, για να εκθέσω μια προς μια όλες τις συμμετέχουσες! Ήδη τα πρώτα set έχουν δουλευτεί και έχω την άδεια τους, να τις εκθέσω.</span><br /><br /><span style=";font-family:verdana;font-size:130%;" >- Θα προσπαθήσω, σε 12 posts, να κάνω έναν <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">φωτογραφικό απολογισμό του 2008</span> και των σημαντικότερων γεγονότων, που φωτογράφισα επιμελώς αλλά ποτέ δεν πρόλαβα να δω, λόγω έλλειψης χρόνου. </span><br /><br /><span style=";font-family:verdana;font-size:130%;" >- Θα προσπαθήσω να γράψω για όλους τους <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">αγαπημένους μου φωτογράφους</span> και θα τους παρουσιάσω με τις φωτογραφίες, που με κέρδισαν. Αυτό μπορεί να είναι κάπως βαρετό αλλά το έχω πραγματικά ανάγκη να το κάνω, σαν φόρο τιμής. Έχω αποφασίσει έναν την εβδομάδα, οπότε υπομονή!</span><br /><br /><span style=";font-family:verdana;font-size:130%;" >2. Να αφοσιωθώ περισσότερο στις <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">ιστορίες</span>, που έχω εδώ και πολύ καιρό υποσχεθεί αλλά δεν έχω ολοκληρώσει. Η καταγραφή τους θα με βοηθήσει να θυμάμαι, να μην πρέπει να τις διηγηθώ ξανά και ξανά και το βρίσκω πολύ λυτρωτικό, να ξέρω πως έκανα κάποιους ή κάποιες να <span style="color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;">κρυφογελάσουν</span>. Το γέλιο είναι υγεία. Περιμένω προτάσεις για όσες έχω πει προφορικά και σας άρεσαν αλλά δεν έγιναν και γραπτές! </span><br /><br /><span style=";font-family:verdana;font-size:130%;" >3. <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">Να τα ξαναβρώ με κάποιες πολύ μεγάλες αγάπες μου</span>, που με ακολουθούν παντού ακόμα και όταν εγώ τους γυρνάω επιδεικτικά την πλάτη, για να αφοσιωθώ κάπου αλλού. Αλλά για αυτές τις αγάπες, θα μάθετε περισσότερα στο <a style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);" href="http://biographix.blogspot.com/">biographix.</a> Όχι γιατί δεν χωράνε εδώ… Εκεί έχω «δεσμευτεί» να γράφω για οτιδήποτε διαμορφώνει την αισθητική μου. Εδώ θα γράφω για ότι διαμορφώνει τη ψυχή μου.</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);font-family:verdana;font-size:130%;" >Και μερικές ευχές για την νέα χρονιά:</span><br /><span style=";font-family:verdana;font-size:130%;" >Σε εμένα εύχομαι να γράψω κάτι, που να σας αγγίξει όσο και εμένα ή έστω να σας κάνει να γελάσετε, όταν το έχετε πιο πολύ ανάγκη. </span><br /><br /><span style=";font-family:verdana;font-size:130%;" >Σε εσάς εύχομαι μια δημιουργική χρονιά, με <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">ειρήνη</span>, <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">αγάπη</span> και <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">υγεία</span>. Και <span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);">καλό κουράγιο</span> αν αποφασίσατε να περνάτε από εδώ! </span> </div><p></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2803688800043600191-2161349012455674813?l=mafaldaq.blogspot.com' alt='' /></div>mafaldaQhttp://www.blogger.com/profile/16071341195847152182noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-2803688800043600191.post-68966627692666047802008-12-22T00:14:00.000+02:002009-06-11T10:53:34.195+03:00<div style="text-align: justify;"><span style=";font-family:verdana;font-size:130%;" >Εκείνο το Σάββατο έμεινα σπίτι. Είχα δουλειές να κάνω και αποφάσισα να μην βγω. Λίγο μετά τις 1:00, άκουσα πολύ φασαρία στο δρόμο. Μένω σε πολύ κεντρικό σημείο της Θεσσαλονίκης και αυτό είναι συνηθισμένο. Όλο και κάποια πορεία του ΠΑΟΚ, θα θυμηθεί να περάσει κατά τις 2:00 το βράδυ, χωρίς να αναφέρω τις άλλες προγραμματισμένες πορείες, ανά τακτά χρονικά διαστήματα. Αρκετές φορές, στο παρελθόν έχω εγκλωβιστεί στο σπίτι, γιατί τα δακρυγόνα έχουν φτάσει μέχρι την εξώπορτα της οικοδομής μου.</span><span style="font-size:130%;"><br /><br /><p align="center"><br /><a href="http://www.flickr.com/photos/dennis3dots/3121723217/in/pool-demostrations-for-alexandros-grigoropoulos" title="photo sharing"><img src="http://farm4.static.flickr.com/3036/3121723217_e340d7f132.jpg"/></a><br /><span style="margin-top: 0px;font-size:0;"><a href="http://www.flickr.com/photos/dennis3dots/3121723217/in/pool-demostrations-for-alexandros-grigoropoulos">wetfloor</a>, originally uploaded by <a href="http://www.flickr.com/photos/dennis3dots/">dennis3dots</a>.</span></p><br /><br /></span><span style=";font-family:verdana;font-size:130%;" >Αρχικά δεν έδωσα σημασία. Συνέχισα να συμμαζεύω και να κάνω δουλειές. Αλλά η ώρα περνούσε και η φασαρία δυνάμωνε και έτσι κρυφοκοίταξα από τις γρίλιες και είδα την Εγνατία να φλέγεται. Το πολεμικό σκηνικό παρέμεινε μέχρι το πρωί. Κρυφτοπόλεμος, χημικά, φωτιές, μολότωφ, κραυγές. Τόλμησα να ανοίξω την τηλεόραση και έμαθα για τον Αλέξη. Κάθισα στον υπολογιστή και αναζήτησα πληροφορίες.</span><span style="font-size:130%;"><br /><br /></span><span style=";font-family:verdana;font-size:130%;" >Από εκείνη την ημέρα, </span><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://mafaldaq.blogspot.com/2008/12/blog-post_09.html">εκτός από τις πορείες, που έχω πάει</a></span><span style=";font-family:verdana;font-size:130%;" >, που δεν υπάρχει δημοσιογράφος, να τις καλύψει, όπως </span><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://mafaldaq.blogspot.com/2008/12/blog-post_11.html">κάθε πορεία</a></span><span style=";font-family:verdana;font-size:130%;" > που </span><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://bunnyindanger.blogspot.com/2008/12/blog-post_13.html">δεν έχει επεισόδια</a></span><span style=";font-family:verdana;font-size:130%;" >, έχω αφιερώσει απίστευτες ώρες, διαβάζοντας οτιδήποτε έχει hashtag #griots. Σε </span><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://search.twitter.com/search?q=%23griots">twitter</a></span><span style=";font-family:verdana;font-size:130%;" >, σε </span><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://buzz.reality-tape.com/griots.php">buzz</a></span><span style=";font-family:verdana;font-size:130%;" >, σε ηλεκτρονικές εφημερίδες, σε </span><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://www.radiobubble.gr/el/blog/blogs">blogs</a></span><span style=";font-family:verdana;font-size:130%;" >, σε </span><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://athens.indymedia.org/">ανεξάρτητα και μη</a></span><span style=";font-family:verdana;font-size:130%;" >, </span><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://www.tvxs.gr/">ειδησεογραφικά</a></span><span style=";font-family:verdana;font-size:130%;" > μέσα. Έχει λιώσει το F5, έχω προσθέσει τουλάχιστον 50 με 60 subscriptions σε reader, από </span><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://mathitikiprotovoulia.wordpress.com/">μαθητικά</a></span><span style=";font-family:verdana;font-size:130%;" >, </span><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://www.studentguru.gr/blogs/stormrider/">σπουδαστικά</a></span><span style=";font-family:verdana;font-size:130%;" > blogs και </span><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://koukouloforos.wordpress.com/">άλλα</a></span><span style=";font-family:verdana;font-size:130%;" >. Έχω ανάγκη να ενημερωθώ και νιώθω ότι η τηλεόραση με κοροϊδεύει κατάμουτρα. Ειδικά αυτήν την φορά, περισσότερο από κάθε άλλη φορά.</span><span style="font-size:130%;"><br /><br /></span><span style=";font-family:verdana;font-size:130%;" >Σήμερα, βγήκα λίγο για μια μπυρίτσα και όταν γύρισα, με περίμενε το email της Ελένης. Δεν κατάλαβα τι έπρεπε να κάνω και μπήκα στο </span><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://inlovewithlife.wordpress.com/2008/12/13/manifesto/">Ιn Love With Life</a></span><span style=";font-family:verdana;font-size:130%;" > και διάβασα τα σχόλια στην αρχική δημοσίευση. Όσο διάβαζα τα σχόλια, σκεφτόμουν αν έπρεπε να το αναδημοσιεύσω και εγώ. Δεν είμαι αριστερή, δεν είμαι δεξιά, δεν είμαι σοσιαλίστρια. Δεν είμαι δημοσιογράφος, δεν είμαι καλλιτέχνης, δεν είμαι άνθρωπος του πνεύματος, δεν είμαι πολιτικός, δεν είμαι καπιτάλας. </span><span style="font-size:130%;"><br /><br /></span><span style=";font-family:verdana;font-size:130%;" >Είμαι μια μικρή, φτωχή και άμυαλη αναρχική. Δεν επιθυμώ κάποια αρχή, να μου επιβάλλει το σωστό και το λάθος. Δεν ανήκω σε κάποια παράταξη, κόμμα, θρησκεία. Δεν έχω βιαιοπραγήσει και δεν έχω καταστρέψει. Ούτε και σκοπεύω. Την επανάσταση μου την έκανα σε προσωπικό επίπεδο και για όσα πίστευα και πιστεύω ότι αξίζουν, βγήκα στους δρόμους και φώναξα.</span><span style="font-size:130%;"><br /><br /></span><span style=";font-family:verdana;font-size:130%;" >Τα επεισόδια τα κατακρίνω. </span><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://www.lifo.gr/content/i139/x8/1128">Οποιοσδήποτε</a></span><span style=";font-family:verdana;font-size:130%;" > υπέστη ζημιά αυτές τις μέρες, τον καταλαβαίνω να βγαίνει και διαμαρτύρεται. Είδα καμένα μαγαζιά, σπασμένα τζάμια, πλιάτσικα σε καταστήματα, φωτιές σε οικοδομές. Τα είδα με τα μάτια μου ότι έγιναν και στεναχωρήθηκα, που η οργή προκάλεσε βία. Η βία μόνο βία μπορεί να φέρει. </span><span style="font-size:130%;"><br /><br /></span><span style=";font-family:verdana;font-size:130%;" >Αλλά είδα και κάτι παιδιά, </span><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://katalipsisxolistheatrou.blogspot.com/">να λιώνουν τα ποδαράκια τους κάθε μέρα στις πορείες</a></span><span style=";font-family:verdana;font-size:130%;" >, να γυρίζουν στο σπίτι κομμάτια από την κούραση, να είναι στα όρια να πάθουν πνευμονία από το κρύο και από τη βροχή και την επόμενη μέρα να είναι πάλι στους δρόμους. Να αναπνέουν χημικά με το τσουβάλι, να κατηγορούνται για επεισόδια ενώ δεν τα προκάλεσαν, να τρέμει η ψυχή τους. Να προσφέρουν λουλούδια στους μπάτσους, να μιλάνε με τον κόσμο και να προσπαθούν να τους εξηγήσουν, </span><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://mathitikiprotovoulia.wordpress.com/2008/12/19/call-for-a-big-and-radicalistic-blogroll/">να ανακαλύπτουν την μπλογκόσφαιρα</a></span><span style=";font-family:verdana;font-size:130%;" > τώρα και να παλεύουν να καταλάβουν πως δουλεύει, για να βρουν ένα βήμα για να διαμαρτυρηθούν.</span><span style="font-size:130%;"><br /><br /></span><span style=";font-family:verdana;font-size:130%;" >Κάθε γενιά έχει ανάγκη να κάνει την επανάστασή της. Κάθε επανάσταση είναι διαφορετική. Άλλες έγιναν με την μουσική, άλλες με διαδηλώσεις στους δρόμους, άλλες προσωπικές, άλλες εθνικές. Είναι απλά λυπηρό, όταν κάποιος «κουράζεται» με την επανάσταση του και εγκαταλείπει, βολεύεται με ότι κέρδισε ή κλαίγεται με ότι έχασε, να προσπαθεί να υπονομεύσει τον επόμενο. </span><span style="font-size:130%;"><br /><br /></span><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 0);font-family:verdana;font-size:130%;" >Αγαπητές γενιές, που το αίμα σας και η αγανάκτηση σας κόπασε και συμβιβαστήκατε με ότι πήρατε, όσο και να σας πληγώνει, δεν θα γίνεται ψηλότεροι, κόβοντας τα πόδια των άλλων. Αν η δική σας δεν είχε επιτυχία και δεν αλλάξατε τον κόσμο όπως θα θέλατε, ίσως να μπορούν να το κάνουν άλλοι. Και εσείς θα ωφεληθείτε. </span><span style="font-size:130%;"><br /><br /></span><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);font-family:verdana;font-size:130%;" >Αγαπητή γενιά, που αυτός ο Δεκέμβρης σας ανήκει, όπως και πολλά ακόμα πράγματα, μην εγκαταλείπετε την προσπάθεια. Σας κατηγορούν ότι σας λείπει η οργάνωση και είναι λογικό. Σας κατηγορούν ότι σας λείπουν οι στόχοι και οι προτάσεις και είναι επίσης λογικό. Αν είχατε οργάνωση, στόχους και προτάσεις θα ήσασταν φυλλάδιο από προεκλογική εκστρατεία κόμματος. Θέλετε, κάποιος να σας ακούσει και να σας καταλάβει και αυτό είναι πολύ πιο δύσκολο από κάθε κατόρθωμα.</span><span style="font-size:130%;"><br /><br /></span><span style=";font-family:verdana;font-size:130%;" >Έχω μάτια ανοιχτά, αυτιά ανοιχτά και δεν φοβάμαι να κυκλοφορήσω. Θα συνεχίσω να κατακρίνω κάθε καταστροφή και κάθε μορφή βίας αλλά θα συνεχίσω να επικροτώ κάθε προσπάθεια, που με καλεί ειρηνικά να καταλάβω.</span><span style="font-size:130%;"><br /><br /></span><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 0);font-family:verdana;font-size:130%;" >Θεωρώ ότι ένα αιχμηρό κείμενο, αξίζει πολύ περισσότερο από 1000 καταστροφές και θα το αναδημοσιεύσω. </span><span style="font-size:130%;"><br /><br /></span><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 0);font-family:verdana;font-size:130%;" >Ελένη; Ευχαριστώ.</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2803688800043600191-6896662769266604780?l=mafaldaq.blogspot.com' alt='' /></div>mafaldaQhttp://www.blogger.com/profile/16071341195847152182noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2803688800043600191.post-91461732921755647982008-12-21T22:06:00.000+02:002009-06-11T10:53:34.196+03:00<span style="font-family:verdana;font-size:130%;">Από </span><span style="font-size:130%;"><a style="font-family: verdana;" href="http://inlovewithlife.wordpress.com/2008/12/13/manifesto/">Ιn Love With Life</a><br /><img src="http://sbportfolio.ca/images/printwork/manifesto.jpg" /></span><p style="font-family: verdana; text-align: justify;"><span style="font-size:130%;">Την τελευταία εβδομάδα η μαθητιώσα νεολαία βρίσκεται στους δρόμους. Την τελευταία εβδομάδα για τα κακώς κείμενα της κοινωνίας μας ξελασπώνουν τα παιδιά μας. Τώρα έρχεται η δική μας ώρα. Από εδώ και πέρα αρχίζει αυτή η ανένδοτη αλληλουχία γεγονότων, που βάζει εμάς να γράφουμε ιστορία. Από εδώ και πέρα αρχίζουμε όλοι να παίρνουμε τα πράγματα στα χέρια μας με σκοπό να αλλάξουμε τις ζωές μας.</span></p><div> </div><p style="font-family: verdana; text-align: justify;"><span style="font-size:130%;">Δεν υπάρχουν έτοιμες συνταγές σε αυτά που από εδώ και πέρα κάνουμε. Υπάρχει μόνο η φαντασία και η διάθεση να αλλάξουμε τα πράγματα προς το καλύτερο και το δικαιότερο. Ούτε υπάρχουν διαχωριστικές γραμμές σε αυτά που από εδώ και πέρα κάνουμε. Γι’ αυτό σπάμε ηλίθιους διαχωρισμούς σε αριστερούς και δεξιούς, αφήνουμε πίσω κομματικές ταυτότητες και γραμμές, πετάμε στα σκουπίδια ό,τι μας μπλοκάρει, σκεφτόμαστε ελεύθερα, λειτουργούμε συλλογικά και αλληλέγγυα. </span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="font-family: verdana; text-align: justify;"><span style="font-size:130%;"><strong>Κάνουμε από τα πιο απλά, όπως :</strong></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="font-family: verdana; text-align: justify;"><span style="font-size:130%;">Πιάνουμε κουβέντα με όλους για όλα, όχι τα συνηθισμένα αλλά αυτά που μας βασανίζουν.</span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="font-family: verdana; text-align: justify;"><span style="font-size:130%;">Γράφουμε μόνοι μας ή με άλλους ένα φλογερό κείμενο, το βγάζουμε φωτοτυπίες και το μοιράζουμε στον κόσμο.</span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="font-family: verdana; text-align: justify;"><span style="font-size:130%;">Παίρνουμε με τους φίλους μας φύλλα ταπετσαρίας, γράφουμε σε αυτά συνθήματα που μας αρέσουν όπως “όλοι στους δρόμους”, “κάντε συνελεύσεις παντού” και τα κολλάμε σε όλα τα λεωφορεία. Το μήνυμά μας να φτάσει σε όλη την πόλη.</span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="font-family: verdana; text-align: justify;"><span style="font-size:130%;">Κάνουμε αυθόρμητες εκδηλώσεις στους δρόμους της πόλης, ό,τι γουστάρει και αγαπά ο καθένας.</span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="font-family: verdana; text-align: justify;"><span style="font-size:130%;">Πηγαίνουμε στις καταλήψεις των μαθητών, κουβεντιάζουμε με τα παιδιά, ακούμε αυτά που έχουν να μας πουν, τα στηρίζουμε ψυχολογικά.</span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="font-family: verdana; text-align: justify;"><span style="font-size:130%;">Συμμετέχουμε σε εκδηλώσεις, πορείες, διαδηλώσεις, συνελεύσεις.</span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="font-family: verdana; text-align: justify;"><span style="font-size:130%;">Δεν καθόμαστε μόνοι σπίτι μας. Η σύναξη κάτω του ενός ατόμου τιμωρείται με απουσία από την ιστορία. Έχει ωραίο Ήλιο και ωραίους Ανθρώπους έξω.</span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="font-family: verdana; text-align: justify;"><span style="font-size:130%;"><strong>Μέχρι τα λίγο πιο πολύπλοκα, όπως :</strong></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="font-family: verdana; text-align: justify;"><span style="font-size:130%;">Όσοι συμμετέχουμε σε κινήματα πόλης και συλλόγους καλούμε σε τοπική πορεία και μετά λαϊκή συνέλευση. Αν μπορούμε, καταλαμβάνουμε κάποιο δημόσιο χώρο και τον κάνουμε σπίτι μας, καλώντας εκεί τοπικές συνελεύσεις. Στις συνελεύσεις συζητάμε αρχικά ό,τι μας βασανίζει, από το πιο απλό ως το πιο σύνθετο και μετά προτείνουμε και συζητάμε λύσεις. Μεταξύ μας την ξύλινη γλώσσα των πολιτικών την αφήνουμε στους πολιτικούς. </span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="font-family: verdana; text-align: justify;"><span style="font-size:130%;">Όσοι συμμετέχουμε σε σωματεία εργαζομένων σπάμε επειγόντως ό,τι έχει μπλοκάρει τη δράση τους ως τώρα. Περνάμε ψηφίσματα, καλούμε τους εργαζομένους για συμμετοχή στις πορείες και στις συνελεύσεις μας, ενισχύουμε τις δημοκρατικές διαδικασίες, συντονιζόμαστε με άλλα σωματεία, καλούμε σε απεργία. Ξεπερνάμε χωρίς πολλά πολλά τις συνδικαλιστικές ηγεσίες, πρωτοβάθμιες ή δευτεροβάθμιες, αν είναι διεφθαρμένες και εμποδίζουν σε όλα αυτά. </span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="font-family: verdana; text-align: justify;"><span style="font-size:130%;">Όσοι συμμετέχουμε σε κόμματα ή σε αρτηριοσκληρωμένες καταστάσεις δεν υπακούμε σε γραμμές. Η δική μας άποψη για τα πράγματα έχει μεγαλύτερη αξία από αυτή της γραμμής. Όπως και η άποψη του διπλανού. Η αλήθεια της γραμμής δεν καλύπτει την αλήθεια κάθε ανθρώπου. Η αλήθεια κάθε ανθρώπου όμως αλλάζει την πραγματικότητα. Και αυτό γίνεται εδώ και τώρα. </span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="font-family: verdana; text-align: justify;"><span style="font-size:130%;"><strong>Μην κοιτάτε αποσβολωμένοι όσοι διαβάσατε το κείμενο. Αυτά όλα και άπειρα άλλα ήδη συμβαίνουν. Απλώς έτυχε και δεν το πήρατε χαμπάρι.</strong></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="font-family: verdana; text-align: justify;"><span style="font-size:130%;">Προς τους δημοσιογράφους : Να χαρείτε, σταματήστε να βιντεοσκοπείτε ή να μεταδίδετε τα δάχτυλο αντί για το φεγγάρι. Εντάξει, ακούσαμε εκατομύρια φορές για τα 250 καταστήματα που έπαθαν ζημιές. Για τη νεολαία όμως, για την κοινωνία και τα προβλήματά της δεν ακούσαμε τίποτα. Τι νομίζετε ότι όλοι αυτοί που γεμίζουν τις διαδηλώσεις, τις συνελεύσεις κτλ είναι βαλτοί? Έχετε καταντήσει πια γραφικοί. Όσο και να θέλετε, ο κόσμος πλέον για πρώτη φορά συζητάει και κατεβαίνει στους δρόμους για άλλα πράγματα από αυτά που του μεταδίδετε. Συνεχίστε αυτή τη χαζή κωμωδία. Αυτή τη φορά θα την παίζετε χωρίς θεατές. </span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="font-family: verdana; text-align: justify;"><span style="font-size:130%;">Προς τους καλλιτέχνες : Καιρός να βγείτε στους δρόμους. Δεν γίνατε αυτό που γίνατε, για να εκτελείτε μπροστά σε κλειστά μάτια/ώτα. Γεμίστε την πόλη με δρώμενα. Πάτε στις συνελεύσεις και προτείνετε θεατρικές παραστάσεις, μουσικές εκδηλώσεις, καλλιτεχνικά δρώμενα και θα δείτε ανταπόκριση. Κατεβείτε στις διαδηλώσεις με δρώμενα. Τι ακριβώς περιμένετε, για να σταματήσετε τον εκφυλισμό στον οποίο έχει φτάσει η τέχνη σήμερα? </span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="font-family: verdana; text-align: justify;"><span style="font-size:130%;">Προς τους ανθρώπους του πνεύματος : Εδώ δύσκολα τα πράγματα. Εσάς σας έχει βαρέσει τόσο η μαλακία τα τελευταία χρόνια, που σημερά έχετε φτάσει στο σημείο να αναμασάτε την προπαγάνδα των καναλιών, που μεταδίδει το κράτος. “Όχι άλλη Βία”, “Βάνδαλοι”, “γνωστοί - άγνωστοι”, “τα παιδιά σήμερα δεν έχουν καλή ανατροφή”. Ξυπνήστε από τον λήθαργο, στον οποίο έχετε περιπέσει και ως γερασμένα μυαλά που είστε ενωθείτε και εσείς με τον κόσμο και κάντε ένα ελάχιστο κάτι. Η πνευματική “πρωτοπορία” αυτής της κοινωνίας είστε αναντίστοιχη της εποχής και αυτό είναι η χειρότερη βρισιά για εσάς.</span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="font-family: verdana; text-align: justify;"><span style="font-size:130%;">Προς τους πολιτικούς : Αφού δεν υπάρχετε, που δεν υπάρχετε, δεν πάτε σπίτια σας? Στις τελευταίες εκλογές υπήρχε ένα μπλουζάκι που έλεγε “ψήφο σε κανένα πούστη, μπουρδέλο τα κάνω και μόνος μου”.</span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="font-family: verdana; text-align: justify;"><span style="font-size:130%;">Προς τους “καπιτάλες” : Μμμ, κάτι μου λέει ότι τελικά εσείς παίρνετε όλες τις αποφάσεις άρα εσείς είστε και το πρόβλημα. Φροντίστε να συνηθίσετε αυτούς τους καιρούς που ζούμε σε μία άλλη ποιότητα δημοκρατίας. Κάτι τρίζει? Μην φοβάστε, μάλλον είναι το έδαφος κάτω από τα πόδια σας.</span></p><p style="font-family: verdana; text-align: justify;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" >Το κείμενο το διάβασα μόλις δημοσιεύτηκε, μέσω rss. Σήμερα, μου το έστειλε μια Ελένη, που δεν την ξέρω, αλλά θα ήθελα να συναντήσω. Για την ακρίβεια, νομίζω πως την συνάντησα σε κάθε πορεία, που πήγα. Δεν είμαι σίγουρη αν την έλεγαν Ελένη, Μαρία, Κατερίνα, Γιάννη, Δημήτρη...Είναι κάθε μέρα στους δρόμους. Θα την συναντήσετε και εσείς, όταν βγείτε. Άμα βγείτε... Ελπίζω όταν αποφασίσετε να βγείτε, να σας περιμένει κάτι εκεί έξω. Γιατί έτσι και αλλιώς μέσα, μόνο εσείς μείνατε... </span><span style="font-size:130%;"><br /></span></p><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:130%;"><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2803688800043600191-9146173292175564798?l=mafaldaq.blogspot.com' alt='' /></div>